Bush car
ถ้าพูดถึง “รถพุ่มพวงมอเตอร์ไซค์” สำหรับเราเหมือนเป็นมินิมาร์ทเคลื่อนที่ของชุมชนเลยค่ะ โดยเฉพาะช่วงเย็น ๆ แถวบ้านจะได้ยินเสียงแตร/เสียงเพลงเบา ๆ แล้วรถจะขี่ช้า ๆ ผ่านซอย พอคนเริ่มออกมาหน้าบ้าน รถก็จะจอดให้เลือกซื้อแบบสบาย ๆ ไม่ต้องเดินไปตลาด รถพุ่มพวงมอเตอร์ไซค์ส่วนใหญ่จะมีตะกร้าหรือกล่องแขวนสองข้างรถ บางคันมีพ่วงท้ายหรือมีชั้นวางเพิ่ม ทำให้บรรทุกของได้เยอะกว่าที่คิด ของที่เจอบ่อย ๆ คือผลไม้สด (เช่น กล้วย ส้ม ฝรั่ง แตงโมเป็นชิ้น), ผักพื้นบ้าน, ไข่ไก่, ขนมขบเคี้ยว, น้ำอัดลม/น้ำเปล่า, บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป, เครื่องปรุงเล็ก ๆ น้อย ๆ และของใช้จิปาถะอย่างถุงขยะ กระดาษทิชชู่ บางวันยังมีของตามฤดูกาล เช่น มะม่วงดิบสำหรับจิ้มพริกเกลือ หรือผลไม้ที่หั่นใส่ถุงพร้อมกิน ทริคเล็ก ๆ ที่เราใช้เลือกซื้อให้ได้ของดีคือ 1) สังเกตความสะอาดของตะกร้าและภาชนะ ถ้าดูเรียบร้อย ของไม่เละ ไม่ชื้น มักดูแลดี 2) เลือกผลไม้ที่ “สีสม่ำเสมอ” และไม่ช้ำตรงก้นถุง 3) ถ้าเป็นของทอด/ขนมขบเคี้ยว ให้ดูว่าซองไม่พองและวันหมดอายุชัดเจน 4) ผักใบให้ดูความกรอบและสีเขียว ไม่เหี่ยวมาก เพราะรถพุ่มพวงบางคันออกขายทั้งวัน เรื่องราคา โดยรวมจะใกล้เคียงตลาดหรืออาจสูงกว่านิดหน่อยเพราะเป็นบริการถึงหน้าบ้าน แต่ข้อดีคือซื้อได้ทีละนิด ไม่ต้องเสียเวลาเดินทาง เรามักซื้อแบบ “เติมของในบ้าน” เช่น ไข่ 1 แผงเล็ก ผลไม้ 2-3 ถุง ขนมให้เด็ก ๆ หรือของทำกับข้าวมื้อเย็นแบบเร่งด่วน หลายคนถามว่าเรียกยังไงให้เขาจอดทัน ถ้าเป็นซอยเล็ก ๆ เราจะยืนหน้าบ้านแล้วโบกมือหรือเรียกเสียงดังพอประมาณ เขาจะชะลอและจอดให้เอง บางคนในชุมชนจะมีเบอร์โทรคนขายไว้ด้วย เผื่ออยากให้แวะหน้าบ้านหรือถามว่ามาวันไหนเวลาไหน (อันนี้สะดวกมาก โดยเฉพาะผู้สูงอายุ) อีกอย่างที่รู้สึกอบอุ่นคือบรรยากาศเหมือนตลาดย่อม ๆ หน้าบ้าน บางวันเห็นผู้สูงอายุออกมาคุยกัน เลือกผลไม้ เลือกขนม เป็นสีสันยามเย็นดีมากค่ะ ใครที่ยังไม่เคยลองซื้อจากรถพุ่มพวงมอเตอร์ไซค์ แนะนำให้ลองสักครั้ง—อาจจะติดใจความสะดวกและได้ของสด ๆ แบบไม่ต้องไปไกลเลยค่ะ
