ถึงวันนี้จะแย่ แต่มันก็ไม่ใช่ทุกวันถึงปีนี้จะแย่ แต่มันก็ไม่ใช่ทั้งชีวิต 💛

ถ้าวันนี้อาจไม่ใช่วันของเรา เราว่ามันไม่ได้แปลว่าเรา “ไม่เก่ง” หรือ “แพ้” นะ แค่มันเป็นวันที่ทุกอย่างมันหนักกว่าปกติเฉยๆ เราเคยมีช่วงที่ตื่นมาพร้อมความรู้สึกหน่วงๆ เหมือนทำอะไรก็ติดขัด ไปทำงานก็ไม่ไหลลื่น คุยกับใครก็ไม่ค่อยมีแรง จนวันหนึ่งเห็นประโยคที่ว่า “ถึงวันนี้จะแย่ แต่มันก็ไม่ใช่ทุกวัน ถึงปีนี้จะแย่ แต่มันก็ไม่ใช่ทั้งชีวิต” แล้วมันเหมือนมีคนมาย้ำว่า…เราไม่จำเป็นต้องตัดสินทั้งชีวิตจากแค่วันเดียว วิธีที่เราช่วยตัวเองเวลารู้สึกว่าไม่ใช่วันของเรา (แบบทำได้จริงและไม่กดดัน) 1) ยอมรับว่า “วันนี้แย่ได้” แต่กำหนดขอบเขตให้ความแย่ เราจะพูดกับตัวเองว่า โอเค วันนี้อาจพัง แต่ขอให้พังแค่ “วันนี้” ไม่ลากไปตัดสินว่าเราจะพังไปทั้งสัปดาห์ทั้งปี การตั้งขอบเขตแบบนี้ช่วยหยุดความคิดวนๆ ได้ดีมาก 2) ลดมาตรฐานลงเหลือเวอร์ชันประคองตัว บางวันทำได้แค่กินข้าว อาบน้ำ ส่งงานเท่าที่ไหว นั่นก็ถือว่าชนะแล้ว เราชอบตั้งเป้าเล็กๆ เช่น “ทำให้เสร็จ 1 อย่าง” หรือ “จัดโต๊ะ 10 นาที” เพื่อให้สมองได้ความรู้สึกสำเร็จกลับมา 3) หา “จุดพักใจ” เล็กๆ ระหว่างวัน ของเราคือกาแฟเย็นสักแก้ว (แนว COFFEE / PREMIUM BEANS อะไรแบบนี้) ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาทั้งหมดหรอก แต่ช่วยให้มีช่วงหยุดหายใจ มีเวลามองตัวเองว่าเรากำลังเหนื่อยแค่ไหน แล้วค่อยไปต่อ 4) เปลี่ยนคำพูดกับตัวเอง แทนที่จะบอกว่า “วันนี้อาจไม่ใช่วันของเรา แปลว่าเราซวย/ไม่ดีพอ” ลองเปลี่ยนเป็น “วันนี้ไม่ใช่วันของเรา…แต่เรายังอยู่ตรงนี้ได้” แค่นี้โทนของทั้งวันก็เบาลงมาก 5) ถ้าหนักมาก ให้ขอความช่วยเหลือแบบไม่ต้องอธิบายเยอะ บางทีแค่ทักเพื่อนว่า “ขอคุยด้วยหน่อย วันนี้ไม่ไหว” หรือ “ขออยู่เงียบๆ แต่ไม่อยากอยู่คนเดียว” ก็ช่วยได้ และไม่จำเป็นต้องเก่งตลอดเวลา สุดท้ายเราอยากทิ้งประโยคนี้ไว้เหมือนกัน: วันนี้อาจไม่ใช่วันของเรา แต่ไม่ได้แปลว่าพรุ่งนี้จะไม่ใช่ และยิ่งไม่ใช่คำทำนายทั้งชีวิตเลย ถ้าอ่านถึงตรงนี้แล้วใจยังหนักอยู่ ขอให้รู้ว่าอย่างน้อยคุณไม่ได้รู้สึกอยู่คนเดียว และคุณค่อยๆ ไปต่อได้ในจังหวะของตัวเอง