รีวิวสายวาย ep93 : Things That Deserve to Die 🔫
ฆ่าง่ายตายยาก (Things That Deserve to Die) คือมันฮวาที่ตอนแรกคิดว่าจะมาแนวแอ็กชันมาเฟียล่าหัวธรรมดา แต่พออ่านไปสักพัก…เอ้า! ทำไมกลายเป็นนักฆ่าที่กำลังจะโดนมาเฟียล่าหัวใจแทนล่ะ 😂
เรื่องเริ่มจาก “อีชากยอง” นักฆ่าฝีมือระดับท็อป ที่เพิ่งปิดงานสำเร็จ แต่แทนที่จะได้เงินค่าจ้างครบ กลับโดนโยนภารกิจใหม่มาให้แบบค่าตัวพุ่งสิบเท่า! เป้าหมายก็คือ “คังอิลฮยอน” ทายาทแก๊งมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในเกาหลีใต้
ชากยองเลยต้องปลอมตัวเข้าไปตีสนิทเป้าหมายแบบเนียน ๆ แต่ปัญหาคือ…คังอิลฮยอนไม่ได้โง่ค่ะคุณพี่! 😂 จับได้ตั้งแต่แรกแล้วว่าคนนี้เข้ามาเพื่อฆ่าตัวเอง และแทนที่จะส่งลูกน้องเก็บเงียบ ๆ ตามสไตล์มาเฟียทั่วไป พี่แกกลับยื่นข้อเสนอสุดปั่นว่า
“มาเป็นนักฆ่าส่วนตัวของฉันไหม?”
คืออ่านถึงตรงนี้แล้วต้องวางมือถือแล้วถามตัวเองว่า ตกลงนี่มันงานรับจ้างหรือใบสมัครแฟนครับพี่? 🤣 สิ่งที่ชอบมากคือเคมีของคู่นี้แรงแบบไม่ต้องพยายาม ทั้งการหยั่งเชิง การต่อรอง การคุมเกมกันไปมา ทุกฉากเหมือนกำลังดูคนสองคนแข่งกันว่าใครจะตกหลุมอีกฝ่ายก่อนกันแน่
โดยเฉพาะคังอิลฮยอน คือเป็นมาเฟียที่ทั้งเจ้าเล่ห์ ทั้งกวน ทั้งอันตราย แต่ดันมีเสน่ห์จนเข้าใจเลยว่าทำไมชากยองถึงเริ่มเสียอาการ ส่วนชากยองก็เป็นนักฆ่าที่เก่ง ฉลาด ปากแข็ง แต่ยิ่งพยายามหนีก็ยิ่งเหมือนเดินเข้าหาหลุมพรางของอีกฝ่ายทีละนิด
อีกอย่างที่ชอบคือเรื่องนี้มีมุกแทรกมาเรื่อย ๆ ทำให้บรรยากาศไม่เครียดจนเกินไป ทั้งที่พล็อตหลักเต็มไปด้วยมาเฟีย การลอบสังหาร และเกมอันตราย อ่านแล้วมีทั้งลุ้น ทั้งขำ ทั้งเขินในเวลาเดียวกัน 😳
สรุปสั้น ๆ ว่า ถ้าชอบแนวมาเฟีย x นักฆ่า ความสัมพันธ์แบบศัตรูที่ค่อย ๆ กลายเป็นอะไรที่อันตรายยิ่งกว่าศัตรู เคมีแรง ตัวละครมีเสน่ห์ และบทสนทนาชวนยิ้มตลอดเรื่อง เรื่องนี้คืออ่านแล้วหยุดยากสมชื่อจริง ๆ เพราะสุดท้ายคนที่ “ฆ่าง่ายตายยาก” อาจไม่ใช่นักฆ่า แต่เป็นคนอ่านที่โดนคู่นี้ตกจนถอนตัวไม่ขึ้นต่างหาก 🫠❤️🔥
** All artwork belongs to the original artist. Thank you for the beautiful illustrations.
ภาพประกอบทั้งหมดเป็นผลงานของนักวาดต้นฉบับ ขอขอบคุณสำหรับภาพสวย ๆ ค่ะ **
ในฐานะแฟนการ์ตูนมันฮวาวาย เรื่อง Things That Deserve to Die ถือว่าเป็นอีกหนึ่งงานที่สร้างความประทับใจมาก ๆ สำหรับผม เพราะแตกต่างอย่างชัดเจนจากแนวมาเฟียล่าหัวทั่วไป ด้วยการนำเสนอตัวละครที่มีมิติลึกซึ้งและเรื่องราวที่เต็มไปด้วยความซับซ้อนของความสัมพันธ์ ทั้งการต่อสู้และการแอบซ่อนความรู้สึกภายในที่ทำให้ผู้อ่านรู้สึกเหมือนอยู่ในเกมล่าที่เต็มไปด้วยหลุมพรางเสน่หา สิ่งที่ผมชอบที่สุดคือการสร้างเคมีระหว่าง "อีชากยอง" นักฆ่าฝีมือหนึบ และ "คังอิลฮยอน" มาเฟียผู้เจ้าเล่ห์ที่มีเสน่ห์เฉพาะตัว แม้ว่าบทบาทของทั้งคู่จะเป็นศัตรูกันในโลกอันอันตราย แต่พล็อตเรื่องกลับค่อย ๆ สานความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดาซึ่งเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความรู้สึกเขินในเวลาเดียวกัน นอกจากนี้ มุกตลกแทรกในเรื่องช่วยเบรกบรรยากาศให้ไม่เครียดจนเกินไป โดยยังคงความสนุกและความลุ้นระทึกที่มาเฟียนำเสนอไว้ได้อย่างลงตัว ในระหว่างการอ่าน ผมมักจะคิดถึงความลึกลับของภารกิจใหม่ที่ค่าตอบแทนเพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่า และความท้าทายของชากยองที่ต้องปลอมตัวตีสนิทเป้าหมายสำคัญอย่างคังอิลฮยอน จนกลายเป็นภาวะแบบ "นักล่าหรือเหยื่อ" ที่ชวนให้ติดตามว่าใครจะเป็นฝ่ายได้เปรียบในเกมนี้มากกว่ากัน สำหรับคนที่ชอบอ่านการ์ตูนมันฮวาที่มีความแน่นของเนื้อหา ผสมผสานระหว่างแอ็กชันและความโรแมนติกแบบศัตรูที่กลายเป็นคู่รัก เรื่องนี้นับว่าตอบโจทย์ได้อย่างครบถ้วน ผมขอแนะนำให้ลองอ่านดูเพราะจะได้สัมผัสกับความแปลกใหม่ของพล็อต และตัวละครที่มีเสน่ห์จนยากจะถอนตัวแน่นอน ท้ายสุด ต้องขอขอบคุณนักวาดต้นฉบับที่สร้างสรรค์ภาพประกอบสวยงาม ช่วยทำให้โทนเรื่องเข้มข้นแต่มีความงดงามและน่าดึงดูดยิ่งขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมคิดว่าเติมเต็มประสบการณ์ในการอ่านให้สมบูรณ์แบบขึ้นอย่างมาก
