The most abusive murder case, Poirot!👮♂️🇬🇧
"Lieutenant Hastings" came back to visit his best friend, "Air Ghul Poirot," but this welcome return to England was not tea or biscuits, but an elaborate murder that took out a genius detective who was this crafty killer.
Personal Review: Fun, Read, Enjoy, Divided into several chapters, each chapter is not very long, making it more fluid and addictive. Storytelling through the protagonist Hastings character allows us to recognize Poirot's expression along with the ideas of outsiders, which is a great promotion of the character's character. 🤩
The case in this book is not overtones or strange, but emphasizes the narrative through a detective who has to collect clues little by little. It's like picking bread crumbs down the aisle. At the end, it's not a big bread, it's a sweet little cake that pleases us a lot, too. 🍰
🌟 Score: 8 / 10 (Not Excited But Stuck)
Name: ABC Murder (The ABC Murders)
Writing: Agatha Christi
Pine: words
Translation: Sao Chowavatkul
# Murder # Trending # Book review # Investigative fiction # Drug sign with lemon8
ถ้ากำลังลังเลว่าจะเริ่มอ่าน “ฆาตกรรมเอบีซี (The ABC Murders)” ดีไหม บอกเลยว่าเล่มนี้เป็นหนึ่งในคดีที่อ่านแล้วรู้สึกว่า “ปัวโรต์โดนหยามจริง” เพราะฆาตกรตั้งใจเล่นเกมกับตำรวจและนักสืบแบบตรงๆ ด้วยคอนเซ็ปต์คดีฆาตกรรมเรียงตามตัวอักษร A-B-C ซึ่งทำให้บรรยากาศตอนต้นมันชวนหวาดๆ อยู่เหมือนกัน เหมือนมีคนบ้าคลั่งที่ “ประกาศล่วงหน้า” ว่าจะทำอะไรต่อไป แต่พออ่านลึกขึ้นจะเห็นว่าเรื่องไม่ได้ขายความโหดหรือฉากตื่นเต้นอย่างเดียว มันขาย “จังหวะการสืบ” ที่ค่อยๆ เก็บรายละเอียดทีละนิดมากกว่า สิ่งที่ฉันชอบคือการเล่าเรื่องผ่านร้อยเอกเฮสติงส์ ทำให้เราเห็นปัวโรต์ในมุมคนใกล้ตัว ทั้งความมั่นใจ ความหัวไว และบางจังหวะที่เหมือนจะหงุดหงิดกับคดีนี้เป็นพิเศษ ยิ่งมีประเด็นเรื่อง “การพยายามป้องกันอาชญากรรม” กับ “ความกลัวต่อฆาตกร” ที่โผล่มาในบทสนทนา มันทำให้คดีดูมีแรงกดดันทางจิตวิทยามากขึ้น ไม่ใช่แค่นั่งเดาว่าใครทำ แต่เป็นความรู้สึกว่าถ้าคิดช้าก้าวเดียวอาจมีเหยื่อรายต่อไป ในแง่สไตล์การอ่าน เล่มนี้แบ่งเป็นบทๆ สั้น อ่านบนรถไฟฟ้าหรือก่อนนอนได้ดีมาก เพราะหยุดตรงไหนก็ไม่หลุด แต่ก็มีข้อควรเตรียมใจนิดหนึ่ง: นี่ไม่ใช่เล่มที่พล็อตพลิกทุก 5 หน้า มันคือคดีที่พาเราเดินตามเบาะแสทีละชิ้น เหมือนตามรอยเศษขนมปังไปเรื่อยๆ แล้วค่อยไปถึงคำตอบที่ “พอดีคำ” (ไม่จำเป็นต้องอลังการ แต่ทำให้เออ…มันเข้าท่าจริง) สำหรับคนที่อยากเริ่มอ่านงานของอกาธา คริสตี เล่มนี้เหมาะเป็นประตูเข้าโลกปัวโรต์ เพราะมีทั้งความเป็นคดีดัง ตัวละครคุ้นเคย และรูปแบบฆาตกรรมที่จำง่าย ถ้าอ่านจบแล้วอิน แนะนำให้ลองสังเกตวิธีที่ปัวโรต์ “ตัดสิ่งรบกวน” ออกจากข้อเท็จจริง แล้วค่อยๆ บีบวงแคบผู้ต้องสงสัย—อ่านอีกรอบจะสนุกขึ้นอีก เพราะจะเห็นว่ารายละเอียดเล็กๆ ที่เหมือนไม่สำคัญ ตอนท้ายกลับมีความหมายมาก สรุปจากประสบการณ์ส่วนตัว: “ฆาตกรรมเอบีซี” เป็นเล่มที่ไม่ต้องเร่งอ่านเพื่อความตื่นเต้น แต่จะติดหนึบแบบเพลินๆ และให้ความอิ่มเอมจากการสืบสวนที่เป็นขั้นเป็นตอน ถ้าชอบนิยายสืบสวนคลาสสิกที่เน้นไหวพริบและการปะติดปะต่อหลักฐาน เล่มนี้ควรมีในลิสต์เลย