เขาหลวงสุโขทัย รอดหรือร่วง🤣🫵

👋หลังจากหายไปนานนน ขอกลับมาเขียนแรงบันดาลใจให้ตัวเองและคนที่อยากท้าทายระบบ55555👍✨

ขอเล่าเลยละกัน💬

คือทริปนี้เกิดจากความว่างและความอยากทดสอบประสิทธิภาพร่างกายของชะนีแก่ทั้ง2คน เลยได้ทำการจัดทริปขึ้นมาแบบกระทันหัน ระยะเวลาเตรียมตัว 1 อาทิตย์😤

  ถามว่าร่างกายพร้อมไหม ตอบได้เลยไม่จร้าาาา  กูคือคนอ้วนที่หนัก 100โล (ใช่จ๊ะ 100 โล) ที่ต้องไปเดินป่า(ปกติเดินธรรมดาก็จะตายละ) แต่ใครสนเรามันคนเลิศ555 ก็ตอบตกลงเลยจ้าพส พอเราตกลงกันเสร็จก็ทำการจองอุทยาน  จองรถไฟ(ใช่จ้าทริปนี้เพิ่มสกิลเทพโดยการไปรถไฟ)  จองรถ2แถวที่ต้องต่อไปลงหน้าอุทยาน ทำทุกอย่างเตรียมของภายใน 1 อาทิตย์จริงจังเว่อร์ขยันกว่าทำงาน😁🤭 

   ถึงวันเดินทางจริง ในใจคือ คิดอยู่อย่างเดียวถ้ากูไม่ไหวไปใครจะเอากูลงมาได้ว่ะ5555 แล้วเราก็เริ่มออกเดินทางจาก สถานีรถไฟกรุงเทพอภิวัฒน์ - ไปสถานีรถไฟพิษณุโลก ไปถึงนู้นเช้าพอดี และได้ทำการโทรหารถ2 แถวที่จองไว้ เพื่อไปลงหน้าอุทยาน พอถึงอุทยานก็เข้าไปเช็คอิน ซื้อของเตรียมตัวเดิน และที่พิเศษของทริปนี้คือ ฉันแบกกระเป๋าเองจ้าาา!💪 (10โล)

8:00 น. หญิงสาวทั้ง2คนเริ่มทำการเดินขึ้น ตอนนั้นคือยังไงก็ต้องเดินได้ดิว่ะ กูมาไกลหมดเงินไปเยอะ555 พอเดินมาสักพักก็คิดว่าเออไม่ได้ยากอย่างที่คิดนิ มันแค่มีความชันสลับกันไป แต่เดินไปเรื่อยๆเริ่มละ เริ่มได้ยินเสียงหอบ555 ดังมากกกมึง แล้วกูหันไปอีกทีเพื่อนกูก็ไม่ต่างกันจ้าหน้าซีดเป็นไก่ต้ม555  ☺️✌️เลยหยุดพักดมยาดมกินน้ำกันก่อน ในใจคิดว่ากูพาตัวเองมาลำบากทำไมเนี่ย (อย่าหาทำ) หลังจากดีขึ้นเราก็เดินไปเรื่อยๆสลับหยุดพัก จนใกล้ถึง และระหว่างทางก็จะมีคนอื่นเดินด้วย เรียกได้ว่าไม่มีเหงา และคำยอดฮิตที่ไปเดินป่าแล้วจะได้ยินคือ อีกนิดเดียวจะถึงแล้ว สู้สู้ (มึงถึงกี่โมงก่อน กูรู้สึกฟังคำนี้มาล้านรอบ555😤😁) แต่แล้วก็เดินมาเจอทางสวรรค์ คือเนินวัดใจสุดท้ายก่อนถึงลานกางเต็นท์ คือทางชันมากทุกคนชันแบบ จะขึ้นยังไง ฝนก็ตกลื่นอีก แต่มาถึงแล้วอะถ้าไม่ขึ้นจะนอนที่ไหน5555 ก็ปีนเลยจ้าแบบทุลักทุเล ในที่สุดกูก็ถึงแล้ว  มึงดีใจมากกกกกก กูทำได้ นน ตัวมันไม่ได้เป็นปัญหาเลยเว้ยมันอยู่ที่ใจเราจริงๆ เหนื่อยนะแต่ภูมิใจฉิบหาย มันอาจจะดูเป็นเรื่องเล็กน้อยนะ แต่สำหรับเรามันไม่ธรรมดาเลย และวิวข้างบนสวยมาก จุดชมวิวทุกที่ต้องเก็บให้ครบสวยจริง มันต้องเห็นด้วยตาตัวเอง เลิศ!! เขียนมาจนถึงตอนนี้ไม่รู้ใครจะมาอ่านกับกูแต่ก็เขียนไว้555 คือแค่อยากบอกว่าเราปลดล็อคตัวเองได้ในทุกๆเรื่องเว้ย แค่ใจมันได้ (คำพูดสวยหรู🤭) ใครอ่านจบก็ขอบคุณค่าา ดีใจที่ได้แบ่งปันประสบการณ์🙏🙏🥰💐

ปล. เราเตรียมตัวโดยการเดินและวิ่งบ้างในบางวันเพื่อให้ตัวเองชินจะได้เหนื่อยน้อยลง

 📍พิกัด: /อุทยานแห่งชาติรามคำแหง

🚂 : รถไฟขึ้นที่สถานีกรุงเทพอภิวัฒน์ - สถานีรถไฟพิษณุโลก

🛺 : รถสองแถว #เขาหลวงสุโขทัยByพี่จ่า 0835998826พี่จ่า

#ติดเทรนด์ #ป้ายยากับlemon8 #เดินป่า #lemon8ไดอารี่

2025/9/16 แก้ไขเป็น

... อ่านเพิ่มเติมเผื่อใครกำลังเสิร์ช “เขาหลวงสุโขทัย” แล้วลังเลว่าจะรอดไหม (โดยเฉพาะสายมือใหม่/ไม่ค่อยฟิต/คนตัวใหญ่แบบเรา) ขอมาแชร์ทริคที่ช่วยให้ทริปนี้ผ่านได้แบบไม่ทรมานเกินไป + ทำให้วางแผนจากฝั่ง “พิษณุโลก” ง่ายขึ้นค่ะ 1) วางแผนการเดินทางจากพิษณุโลกให้ไม่พลาด ถ้าลงสถานีรถไฟพิษณุโลกตอนเช้า แนะนำให้เผื่อเวลาหาของกิน/ซื้อน้ำก่อน เพราะเข้าพื้นที่อุทยานแล้วของอาจไม่ครบตามที่เราต้องการ โดยเฉพาะของจุกจิกอย่างเกลือแร่/พลาสเตอร์กันพอง แล้วค่อยต่อรถสองแถวไปหน้าอุทยาน (ถ้าติดต่อคนขับไว้ล่วงหน้าจะสบายมาก) จุดสำคัญคือ “เวลา” ควรไปถึงอุทยานเช้าๆ จะได้เริ่มเดินขึ้นเขาหลวงสุโขทัยไม่สาย เดินแบบมีแสง เหนื่อยน้อยกว่า และไม่กดดันตัวเอง 2) เช็กลิสต์ของจำเป็นสำหรับเขาหลวงสุโขทัย (สายแบกเอง 10 โลขึ้นไป) จากประสบการณ์ แบกได้แต่ต้องแบกให้ “คุ้ม” ของที่อยากให้มี: - น้ำ + เกลือแร่: จิบเรื่อยๆ อย่ารอให้กระหายน้ำ - ไม้เท้าเดินป่า: ช่วยมากตอนทางชัน/ลื่น โดยเฉพาะวันที่ฝนตก - เสื้อกันฝน/ผ้าคลุมเป้: ฝนมาแล้วลื่นจริง ไม่ควรเสี่ยง - ยาดม + ยากันปวด/ยาคลายกล้ามเนื้อ: ช่วงเนินสุดท้ายคือของจริง - พลาสเตอร์กันพอง + ถุงเท้าสำรอง: กันรองเท้ากัดระหว่างทาง - ถุงขยะเล็กๆ: เก็บขยะตัวเองให้ครบ (ลานกางเต็นท์สะอาดขึ้นเยอะเพราะทุกคนช่วยกัน) 3) เทคนิคเดิน “รอด” สำหรับมือใหม่ - เดินช้าแต่ไม่หยุดนาน: พักสั้นๆ บ่อยๆ จะดีกว่าพักทีเดียวจนขาแข็ง - ตั้งเป้าเป็นช่วง ไม่ใช่ยอด: โฟกัสว่า “ถึงจุดพักถัดไป” ก็พอ ใจไม่ท้อ - ใช้กฎ 3 อย่าง: กินน้ำ–หายใจ–ก้าวสั้นๆ โดยเฉพาะตอนเจอเนินชันสุดท้ายก่อนลานกางเต็นท์ - อย่าแข่งกับคนอื่น: บนเขาหลวงสุโขทัยจะได้ยินคำว่า “อีกนิดเดียว” บ่อยมาก ให้ยิ้มแล้วเดินในจังหวะตัวเองพอ 4) เรื่องรองเท้าและความลื่น (สำคัญกว่าความเท่) ถ้าพยากรณ์ฝนมีโอกาสตก แนะนำรองเท้าเดินป่าดอกยางลึกหรือเทรลชัดๆ เลยค่ะ เพราะบางช่วงดินลื่นจริง โดยเฉพาะตอนลง เข่าจะรับภาระหนักกว่า ตอนขึ้นไหว ตอนลงนี่แหละที่ทำให้เจ็บได้ง่าย 5) ไปถึงแล้วทำอะไรให้คุ้ม: จุดชมวิว + ป้ายผู้พิชิต พอขึ้นถึงลานกางเต็นท์/ยอดแล้ว อยากให้เก็บจุดชมวิวให้ครบ ถ้าวันฟ้าเปิดคือสวยแบบต้องเห็นด้วยตา และอย่าลืมถ่ายกับป้าย “ยินดีต้อนรับ ผู้พิชิตยอดเขาหลวงสุโขทัย” เป็นโมเมนต์ที่ภูมิใจมากจริงๆ (สูงราว 1,200 ม.) สุดท้าย ถ้าถามว่า “คนตัวใหญ่ไปได้ไหม” ส่วนตัวตอบว่าไปได้ค่ะ แต่ต้องซื่อสัตย์กับร่างกายตัวเอง: เตรียมตัวเดิน/วิ่งเบาๆ ก่อนทริปสักนิด ซ้อมแบกเป้ ลองขึ้นบันไดบ้าง แล้วไปเดินแบบมีสติ ไม่ฝืนจนเจ็บ ทริปนี้อาจเหนื่อย แต่ความภูมิใจตอนถึงยอด มันคุ้มมากจริงๆ