ในช่วงเวลาที่ต้องห่างไกลจากคนรัก หลายครั้งที่เราได้แต่เก็บภาพความทรงจำไว้ในใจและมองดูรูปถ่ายทุกวันเพื่อช่วยเยียวยาความคิดถึง การนั่งรอแบบนี้ทำให้เราเรียนรู้ว่าความรักไม่ได้วัดจากระยะทาง แต่ขึ้นอยู่กับความตั้งใจและความหวังที่เราเก็บไว้ในใจ สำหรับใครที่กำลังผ่านช่วงเวลานี้ ผมอยากแชร์ประสบการณ์ส่วนตัวว่าการสื่อสารกับคนรักผ่านข้อความหรือวิดีโอคอลช่วยเป็นอย่างมากในการเติมเต็มความรู้สึก แม้จะไม่ได้กอดกันจริงๆ แต่เสียงและการเห็นหน้าก็ทำให้เรารู้สึกใกล้กันขึ้น นอกจากนี้ การวางแผนกิจกรรมในอนาคตด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นการนัดเจอ หรือสร้างเป้าหมายร่วมช่วยทำให้การรอคอยไม่น่าเบื่อ และยังเพิ่มพลังบวกให้กับความสัมพันธ์เมื่อต้องกลับมาเจอกันในวันหนึ่ง สำหรับแฮชแท็กอย่าง #ทุกวันนี้ได้เเค่รอเวลากลับไปหากัน และ #คิดถึงอยากกอดเเต่ก่ทำได้เเค่รอเวลา นั้นแสดงให้เห็นถึงความรู้สึกที่แท้จริง และยังสะท้อนความหวังที่จะได้กลับมาใช้เวลาดีๆด้วยกันอีกครั้ง ผมเชื่อว่าหลายคนที่อ่านจะรู้สึกเข้าใจและรู้สึกไม่โดดเดี่ยวในช่วงเวลานี้ การรอคอยคือบททดสอบความอดทนและความรักที่แท้จริง ซึ่งเมื่อเราได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง ความรู้สึกที่เคยขาดหายไปจะถูกเติมเต็มด้วยความสุขที่เกินบรรยาย