The first ancient egg dessert in the royal family of Mae Thamya.

หลายคนที่หาข้อมูลแนว “ของกินสมัยก่อน” มักอยากรู้ว่าขนมแบบโบราณจริงๆ ต่างจากขนมสมัยใหม่ยังไง—อันนี้จากที่เราได้แวะซื้อ “ขนมไข่โบราณ 70 ปี แม่ถมยา” ที่หน้าร้านไมตรีจิต ตลาด The Old Town Ratchaburi ความรู้สึกคือกลิ่นหอมไข่ขึ้นมากตั้งแต่ยังไม่แกะถุง และเนื้อสัมผัสจะให้ฟีลขนมบ้านๆ ที่ทำสด ไม่ปรุงหวานจัด อย่างแรกที่อยากแชร์ (เผื่อใคร “ขอดูรูป” เพื่อประกอบการตัดสินใจ) คือหน้าร้านเป็นแผงเล็กๆ แต่ของวางเยอะพอสมควร ไม่ได้มีแค่ขนมไข่โบราณอย่างเดียว—ยังมีขนมอื่นๆ ให้เลือกซื้อกลับเป็นของฝากด้วย ใครชอบเดินตลาดเก่าๆ น่าจะถูกใจ เพราะบรรยากาศมันเข้ากับธีมของกินสมัยก่อนมาก เรื่อง “แบบนุ่ม vs แบบกรอบ” ถ้าให้แนะนำจากประสบการณ์ส่วนตัว - แบบนุ่ม: กลิ่นไข่ชัด เนื้อฟูนิ่ม กินเพลิน และหวานน้อยกว่า เหมาะกับคนไม่ชอบหวาน - แบบกรอบ: จะให้ความกรุบๆ และโดยรวมหวานกว่าเล็กน้อย เหมาะกับคนชอบขนมแนวเคี้ยวกรอบ หรืออยากได้อะไรที่ถือเดินกินได้ไม่เลอะมือ ทริคเล็กๆ เวลาเลือกซื้อ: ถ้าอยากได้ความ “หอมฟุ้ง” ให้เลือกถุงที่เพิ่งทำใหม่ๆ (มักจะอุ่นนิดๆ และกลิ่นจะเด่นมาก) แต่เพราะเป็นโฮมเมด แพ็กเกจจะเรียบง่าย เน้นอร่อยมากกว่าความสวยหรู ดังนั้นถ้าจะซื้อไปฝากไกลๆ เราจะพกถุง/กล่องของตัวเองเสริมอีกชั้นกันขนมยุบ และช่วยกันกลิ่นกระจายระหว่างเดินทาง การเก็บรักษาให้ยังอร่อย: ซื้อแล้วควรกินไวที่สุด เพราะความนุ่มและความหอมจะดีที่สุดในวันเดียวกัน ถ้าจำเป็นต้องเก็บไว้ แนะนำปิดถุงให้สนิทกันแห้ง และถ้าขนมเริ่มนิ่ม/แห้งไปนิด ลองอุ่นแป๊บเดียว (อย่าอุ่นนาน) จะช่วยให้กลับมาหอมและนุ่มขึ้น อีกมุมที่คนชอบค้นหา “ขนมไข่ญี่ปุ่น” อาจสงสัยว่าเหมือนกันไหม—ส่วนตัวรู้สึกว่าขนมไข่โบราณแนวนี้จะเน้นกลิ่นไข่และรสเรียบง่ายกว่า ไม่แต่งรสหวานจัดหรือครีมเยอะๆ เหมือนขนมสไตล์ญี่ปุ่นบางแบบ ใครอยากได้ของฝากที่ผู้ใหญ่กินได้ เด็กกินดี และไม่หวานเกิน ร้านแม่ถมยาเป็นตัวเลือกที่ควรแวะจริงๆ