Poverty is not terrible, what the face is afraid of is deceiving ourselves that

จากประสบการณ์ที่ผ่านมาของผมในอำเภอพัฒนานิคม หลายครั้งที่ผมเจอคนที่มีรายได้น้อยแต่สามารถอยู่ได้อย่างมีความสุข เพราะพวกเขาไม่หลอกตัวเองว่าตัวเองมีมากกว่าที่เป็นจริง ความจนจริง ๆ ไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัว เพราะเรายังมีโอกาสพัฒนาและปรับปรุงชีวิตได้เสมอ สิ่งที่น่ากลัวคือการหลอกตัวเองว่ามีมากจนไม่ต้องพยายามเปลี่ยนแปลงอะไร เหมือนกับข้อความที่ว่า "เรามีทั้ง ๆ ที่เราไม่มี (มีแต่มีน้อย)" ซึ่งการปฏิเสธความเป็นจริงเช่นนี้ทำให้เราติดกับดักและไม่ยอมก้าวไปข้างหน้า ผมพบว่าเมื่อเรายอมรับความจริงอย่างซื่อตรงและปรับเปลี่ยนวิธีคิดเกี่ยวกับความมั่งคั่ง เราจะพัฒนาแนวทางการใช้ชีวิตและสร้างอนาคตได้ดีขึ้น เช่น การตั้งเป้าหมายที่ชัดเจน การประหยัด และการเรียนรู้ทักษะใหม่ ๆ เพื่อเพิ่มโอกาสทางรายได้ เรื่องนี้ไม่เพียงแต่ช่วยให้หลุดพ้นจากความยากจน แต่ยังทำให้เรามีความสุขและรู้สึกภาคภูมิใจกับสิ่งที่ทำได้มากขึ้นด้วย ดังนั้น ขอแนะนำให้ทุกคนเริ่มด้วยการสังเกตและยอมรับสถานการณ์ของตัวเองอย่างจริงจัง อย่าหลอกตัวเองว่ามีมากกว่าที่เป็นจริง แต่จงใช้ความจริงนั้นเป็นจุดเริ่มต้นในการสร้างชีวิตที่ดีขึ้นในอนาคต