Books, stop screwing up and do it!

จากประสบการณ์ที่ได้อ่านหนังสือ "เลิกยึกยัก แล้วทำซะที!" ทำให้ผมเข้าใจลึกซึ้งว่าการผัดวันประกันพรุ่งนั้นมักเกิดจากระบบความคิดและร่างกายที่ไม่ถูกกระตุ้นให้ลงมือทำทันที เทคนิคที่เล่มนี้แนะนำคือการให้ร่างกายเริ่มขยับก่อนที่ใจจะคิด ซึ่งเป็นวิธีที่ไม่ต้องพึ่งพาพลังใจหรือต้องฝืนมากนัก เช่น การตั้งเป้าหมายไว้แค่คำว่า "เริ่มก่อน" โดยไม่ต้องคาดหวังว่าจะทำเสร็จทั้งหมดในทันที สิ่งที่ผมทดลองใช้คือการแบ่งงานใหญ่ ๆ ออกเป็นจุดเริ่มต้นเล็ก ๆ เช่น หากต้องทำงานเขียนบทความยาวๆ ผมตั้งเป้าว่าเพียงแค่เปิดหน้าไฟล์และเขียนประโยคแรกก่อน หลังจากนั้นก็จะเห็นว่าใจเริ่มเปิดรับและพร้อมจะทำต่อโดยไม่ต่อต้านเหมือนเมื่อก่อน นอกจากนี้ การจัดสภาพแวดล้อมการทำงานให้ลดแรงต้าน เช่น วางอุปกรณ์ที่ต้องใช้ไว้ใกล้มือ หลีกเลี่ยงสิ่งรบกวนอย่างมือถือ ก็ช่วยให้การเริ่มงานง่ายขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ เรื่องที่น่าสนใจอีกอย่างจาก OCR ที่เจอในบทความคือผลกระทบของท่านั่งที่ไม่ถูกต้อง เช่น การนั่งหลังค่อม จะทำให้ความคิดและอารมณ์มีแนวโน้มติดลบและลดแรงจูงใจในการทำงาน ซึ่งสอดคล้องกับแนวทางที่หนังสือแนะนำคือการสร้างนิสัยดีทั้งทางกายและใจเพื่อส่งเสริมการลงมือทำ นอกจากนี้ การดูแลสุขภาพด้วยการพักบ้าง เช่นการแช่น้ำอุ่น เพื่อลดความเครียดและเพิ่มความรู้สึกผ่อนคลาย ก็เป็นอีกเคล็ดลับหนึ่งที่ทำให้สามารถลุกขึ้นมาทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น โดยสรุปหนังสือเล่มนี้ไม่ได้แค่พูดถึง "ทำเลย" แบบตะโกนให้เล่นแรงพลังใจเพียงอย่างเดียว แต่เป็นการวางระบบและสร้างนิสัยที่ช่วยให้ร่างกายและใจทำงานสอดคล้องกัน ทีละน้อย และง่ายต่อการลงมือปฏิบัติจริง สำหรับใครที่รู้สึกว่าตัวเองชอบผัดวันประกันพรุ่ง นี่ถือเป็นหนังสือที่แนะนำมาก ๆ เพราะอ่านแล้วจะทำให้คุณรู้สึกอยากลุกขึ้นทำอะไรสักอย่างทันที และความรู้สึกนั้นยังคงอยู่ ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงจริงในชีวิตประจำวัน.