การเติบโตในพื้นที่สงขลาและสิงหนครทำให้ผมได้สัมผัสกับบรรยากาศและวัฒนธรรมที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ที่นี่ไม่ใช่แค่บ้านเกิด แต่ยังเป็นเวทีแห่งความทรงจำที่แบ่งปันความสุขและความท้าทายร่วมกับผู้คนในชุมชน ในวัย 34 ปี ผมยังคงจดจำความรู้สึกตอนเป็นเด็กใต้ป้ายสงขลาและสิงหนครได้อย่างชัดเจน เหมือนกับว่าความเป็นเด็กที่เต็มไปด้วยความฝันและความหวังยังคงอยู่ในใจ ผมเคยเล่น วิ่ง หรือแม้แต่แอบหนีออกไปสำรวจพื้นที่รอบตัวอย่างเต็มที่ ที่นี่ยังสอนให้ผมเข้าใจถึงความหมายของคำว่าครอบครัวและความสามัคคี นอกจากนี้ การเรียนรู้และอนุรักษ์วัฒนธรรมท้องถิ่นก็เป็นสิ่งที่สำคัญไม่แพ้กัน ทุกครั้งที่ได้เข้าร่วมกิจกรรมต่าง ๆ เช่น งานประเพณีหรือการรวมกลุ่มชุมชน ผมรู้สึกถึงความผูกพันและความภาคภูมิใจในรากฐานที่เรามี การอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขและเข้าใจซึ่งกันและกันคือหัวใจของชีวิตที่นี่ จากประสบการณ์ส่วนตัว การได้พบปะและแลกเปลี่ยนเรื่องราวกับเพื่อนหรือคนในชุมชนในช่วงวัย 34 ปี ทำให้ผมยิ่งเข้าใจว่าความทรงจำในวัยเด็กนั้นไม่เพียงแต่จะเป็นรากฐานของตนเองเท่านั้น แต่ยังสามารถสร้างแรงบันดาลใจให้กับคนรุ่นใหม่ได้อย่างต่อเนื่อง ผมจึงอยากให้ทุกคนรักษาความทรงจำเหล่านี้ไว้และพัฒนาต่อไปในแบบที่เป็นตัวตนของเราเอง