Thinking doesn't stop all night | Why the more you forbid, the more you think
Some nights we think all night, the more we try to stop, the more we think, but when we start to see that "thought" and "what we know is thinking" are not the same thing, the mind gradually lightens down. Suffering is not the only thought, but where we are taken away.
หลายคนน่าจะเคยประสบปัญหาคิดไม่หยุดทั้งคืน จนรู้สึกเหนื่อยล้าและทำให้หลับยาก บางครั้งพยายามห้ามหรือเบี่ยงเบนความสนใจกลับยิ่งทำให้คิดมากขึ้นเรื่อยๆ ประสบการณ์ส่วนตัวพบว่า เมื่อเริ่มเข้าใจว่าเรามีส่วนที่เป็น "ผู้รู้" หรือ "ผู้สังเกตความคิด" มากกว่าการเป็นทาสของความคิดนั้น ๆ จะช่วยให้จิตใจรู้สึกเบาลงอย่างเห็นได้ชัด สัทธรรมปุณทริกสูตรและคำสอนในพุทธศาสนาให้แนวคิดว่าความทุกข์ไม่ได้อยู่ที่ความคิดเอง แต่เป็นเพราะเราถูกความคิดพาไป เรามักจะยึดติดและดึงตัวเองเข้าสู่ความคิด จึงเกิดความเครียดและกังวลอย่างไม่รู้จบ การฝึกสติ เช่น การนั่งสมาธิ หรือสังเกตลมหายใจอย่างมีสติ จะช่วยทำให้เราเห็นความคิดเหล่านั้นเป็นเพียงสิ่งที่เกิดขึ้นชั่วคราวในใจ ไม่ใช่ตัวตนของเรา ในชีวิตประจำวัน การเปิดใจรับฟังความคิดโดยไม่ตัดสินหรือพยายามควบคุมจนเกินไปจะช่วยลดความเครียด เมื่อฝึกรู้ตัวอยู่เสมอว่า "เรากำลังคิด" ก็จะช่วยให้คลายตัวจากความคิดนั้นได้ง่ายขึ้น และช่วยให้คืนที่มักขาดความสงบกลายเป็นช่วงเวลาที่ปล่อยมรรคที่เต็มไปด้วยสติและความสงบในจิตใจ