That's called inferiority.
The inferiority is what happens when we start to take our own humble feelings as an excuse.
Thoughts like we learned a little and therefore did not succeed.
So bad looking, not married.
Or only claiming that because it is like this, it cannot be done that is inferior, not a humble feeling
Easy to explain is the fear of moving forward and not wanting to make a serious effort.
ปมด้อยบางครั้งเราอาจไม่ทันสังเกตว่ากำลังใช้มันเป็นเครื่องมือหยุดตัวเองไม่ให้พัฒนาหรือบรรลุเป้าหมายในชีวิตจริง ๆ ความจริงก็คือทุกคนมีจุดอ่อนหรือข้อจำกัดในตัวเอง แต่สิ่งที่สำคัญกว่าคือการยอมรับและเลือกใช้ความพยายามเพื่อปรับปรุงพัฒนาตัวเองแทนที่จะนิ่งนอนใจหรือยอมแพ้ จากประสบการณ์ส่วนตัว การรับรู้ว่าปมด้อยคือข้ออ้างในการไม่ก้าวหน้านั้นช่วยให้มีกำลังใจมากขึ้นเมื่อต้องเผชิญกับความล้มเหลว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเรียนที่เคยคิดว่าน้อยเกินไปจนไม่ประสบความสำเร็จ หรือความรู้สึกที่ไม่มั่นใจในรูปลักษณ์ภายนอก ก็สามารถเปลี่ยนเป็นแรงผลักดันให้พัฒนาทักษะหรือบุคลิกภาพได้ เมื่อเราหยุดใช้ปมด้อยมาเป็นข้ออ้าง ชีวิตกลับมีโอกาสเติบโตอย่างที่ไม่เคยคาดคิด นอกจากนี้ การก้าวข้ามปมด้อยยังนำไปสู่การเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ และการสร้างนิสัยพัฒนาตัวเองอย่างจริงจัง เช่น การตั้งเป้าหมายที่ชัดเจน มีแผนปฏิบัติที่เป็นรูปธรรม รวมถึงหาผู้ช่วยหรือที่ปรึกษาที่ช่วยสนับสนุนเป้าหมายของเรา เพื่อให้สามารถเดินหน้าพัฒนาตัวเองได้อย่างยั่งยืนและมั่นคง ดังนั้น การเข้าใจปมด้อยในบริบทของความกลัวและการไม่อยากพยายาม จะช่วยให้เราสามารถเปลี่ยน mindset จากการเป็นผู้ถูกจำกัด กลายเป็นผู้ควบคุมชีวิต และสัมผัสความสุขกับความสำเร็จที่แท้จริงได้อย่างแท้จริง