ภาพวอลเปเปอร์พระศิวะโอบพระแม่อุมาอุ้มฟินิกซ์จิ๋วบนเขาไกรลาส พลังความรักเปลี่ยนเทพผู้ร่อนเร่นับยุคสมัย กลายเป็นชายที่มีบ้านให้กลับ - Bluelumoon

ขนาดภาพ: สัดส่วนมือถือ (9:19)

ประเภทภาพ (รหัส): CF2C

---

คำนำ (ยาว แต่อ่านจบแล้วเคลียร์ ถ้าเกทงานของบลูอยู่แล้ว ไถข้ามไปล่างๆ ดูว่าภาพนี้ทำงานกับอะไรได้เลยค่ะ)

ภาพ = สัญลักษณ์ที่มีชีวิต ทุกเส้น สี รูปทรง เราจึงไม่จำเป็นต้องเข้าใจมันในทันที ภาพที่ดีควรทำงานในใจเราไปเรื่อยๆ

ส่วนของเนื้อหา (อักษรที่บลูขยายความเจตนาในแต่ละภาพ) ขณะอ่าน อยากให้พึงเสมอว่า...

ไม่ต้องเชื่อบลู แต่ให้สังเกตการตอบสนองแรกของตัวเราเอง ไม่ใช่ในระดับความคิด/อารมณ์เท่านั้น แต่ในระดับที่จิตยังไม่ทันแปลความหมาย (การตอบสนองของจิตไร้สำนึก) มันจะไม่ได้มาในรูปคำตอบชัด ๆ ว่าชอบ/ไม่ชอบ ใช่/ไม่ใช่ แต่มักปรากฏรูปแบบอื่น เช่น

– ภาพนี้ทำให้ความคิดบางอย่างผุดขึ้นมา ทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจจะคิด

– อยู่ ๆ นึกถึงเหตุการณ์เก่า คนบางคน ช่วงชีวิตบางช่วง

– ไม่รู้จะอธิบายว่าเกี่ยวอะไรกับชีวิตตอนนี้ แต่มันไม่นิ่งเฉย

– ต่อต้าน อยากเถียง อยากปฏิเสธ ทั้งที่ยังอธิบายไม่ได้ว่าทำไม

– อ่านแล้วอยากเลื่อนผ่านเร็วผิดปกติ /กลับมาอ่านซ้ำหลายรอบโดยไม่รู้เหตุผล

สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องรสนิยม และไม่จำเป็นต้องเป็นประสบการณ์ที่ดี แต่มันคือสัญญาณว่าจิตไร้สำนึกกำลังตอบสนองต่อสัญลักษณ์ที่ไปแตะโครงสร้างบางอย่างในตัวเรา

บลูไม่แนะนำให้ใช้อารมณ์อย่างเดียว อารมณ์มันคนละเรื่องกับจิตไร้สำนึก อารมณ์เป็นผล (ร่องรอยที่หลงเหลือหลังการเคลื่อนของจิต)จิตไร้สำนึกเป็นการเคลื่อนไหวก่อนภาษา (เกิดก่อนจะรู้สึกว่าอะไร)

ตัวอย่างของอารมณ์ที่มักตามหลังการตอบสนองของจิตไร้สำนึกมักเป็นอารมณ์ที่อธิบายยาก มันไม่ใช่อารมณ์พื้นฐาน (เหมือน ดีใจ เสียใจ โกรธ กลัว) แต่เป็นอารมณ์ที่เกิดจากการผสมกันของความรู้สึกและกระบวนการทางความคิดเข้าด้วยกันเช่น

- คุ้น ทั้งที่รู้ว่าไม่เคยเห็นมาก่อน

– อึดอัด กระอักกระอ่วน วางไม่ลง ทั้งที่ภาพไม่ได้มีอะไรน่ากลัว

- ถูกดึงดูด อยากหยุดดู ไม่รู้ว่าดึงดูดเพราะอะไร

– อยากกลับมาดูซ้ำ คิดว่าทีแรกก็ไม่ได้อินขนาดนั้น

- อยากเก็บภาพนี้ไว้ ทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจจะหาอะไรแบบนี้

- เหมือนภาพมองกลับมา มีอะไรบางอย่างจ้องเราอยู่

– นิ่ง เงียบ อยากหยุดดู ทั้งที่ไม่ได้รู้สึกว่าชอบเป็นพิเศษ

– การรับรู้เชิงร่างกายเล็ก ๆ หนักในอก หายใจไม่ออก น้ำตาไหล ทั้งที่ยังอธิบายไม่ได้ว่ามันเกี่ยวกับอะไร

– หงุดหงิด อยากแย้ง อยากปฏิเสธ โดยไม่รู้ว่ากำลังปกป้องอะไร

- มันค้างอยู่ในหัวหลังจากเลิกดูแล้ว

- ความหมายของมันไม่ชัดทันที แต่รู้สึกว่ามันมีอะไรบางอย่าง

ถ้าสังเกตว่ามีอะไรบางอย่างในตัวเราขยับขึ้นมาเอง แล้วตามมาด้วยอารมณ์ +เหตุผลที่อธิบายไม่ทัน นั่นพอแล้วค่ะที่จะบอกว่าจิตไร้สำนึกได้เริ่มทำงานไปก่อนหน้านั้น

ภาพหนึ่งภาพ ไม่ได้ถูกออกแบบมาให้ทุกคนรู้สึกเหมือนกัน

สัญลักษณ์ไม่ใช่ป้ายไฟแดง ไฟเขียว ที่ถูกสอนให้เข้าใจตรงกันทั้งสังคม

สัญลักษณ์ทำงานต่างออกไป มันไม่ได้สื่อความหมายเดียว แต่มันปลุกประสบการณ์ภายในของแต่ละคนขึ้นมา

สัญลักษณ์เดียวกัน อาจทำให้ใครบางคนรู้สึกปลอดภัย ในขณะที่อีกคนรู้สึกอึดอัด และบางคนอาจไม่รู้สึกอะไรเลย

ทั้งหมดนี้ไม่ผิด เพราะการทำงานของสัญลักษณ์ ต้องอาศัยพื้นเดิมของแต่ละคน

บลูมีหน้าที่แค่วางเจตนาในภาพ ไม่ได้เป็นผู้ที่เข้าไปทำงานร่วมกับภาพนั้น การทำงานจึงเป็นเรื่องของคนหนึ่งคน กับภาพหนึ่งภาพ และกระบวนการนั้นไม่เกี่ยวกับตัวกลาง (บลู) เลย บลูไม่เชียร์ ไม่เทียบ ไม่บอกว่าภาพไหนดีกว่า หน้าที่ของบลูมีเพียงการเปิดพื้นที่ให้ภาพได้ไปเจอกับเจ้าของที่สั่นพ้องกับมันจริง ๆ เท่านั้น

ถ้าเกิดผัสสะแล้วไม่เกิดการตอบสนอง นั่นไม่ได้แปลว่าภาพนี้ไม่ดี และถ้าเกิด resonance ขึ้นมา นั่นก็ไม่ได้แปลว่าภาพนี้เหมาะกับทุกคน ภาพทำงานผ่านความซื่อสัตย์ของเราที่มีต่อจิตไร้สำนึกของตัวเอง (1-1) ถ้าแค่เชื่อทุกคำโดยไม่ถามจิตตัวเองสักครั้ง โลกนี้ก็คงไม่ต้องมีการค้นหาอะไรอีก เราคงรวย ดัง เป็นที่รักกันทั้งโลกไปนานแล้ว

🪞ลำดับชั้นการทำงานของภาพและสัญลักษณ์

เวลาที่คนทำงานกับภาพหรือสัญลักษณ์ มักจะมีคำสองคำถูกพูดถึงเสมอ คือ Resonance และ Synchronization สองอย่างนี้ ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน และไม่ได้เกิดพร้อมกัน แต่ทำงานเป็นลำดับขั้น ...เรื่องนี้ยาวมาก สั้นๆ คือ

1.การสั่นพ้อง (การตอบสนองโลกภายใน/เกิดในระดับปัจเจกเพราะต้นทุนภายในแต่ละคนไม่เหมือนกัน) เป็นด่านแรกๆ ที่เกิดขึ้นก่อน

2.ส่วนซิงโคร (สะท้อนออกสู่โลกภายนอก/เกิดในระดับวัตถุวิสัย) เป็นผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นตามมา

🪞กลไกการทำงานของภาพ (Archetypal Mechanism)

เราไม่ได้รอรับพรหรือเศษทานจากฟ้า เทพเจ้า หรือความเชื่อปรัมปราใด ๆ สิ่งที่เปลี่ยนชีวิตได้จริง คือ Archetype ภายในตัวเราเองนั่นแหละที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น

หลายคนคุ้นเคยกับภาพจำว่า การเปลี่ยนชีวิต คือการไปขอพร มีผู้ใหญ่ พระ เทพ หรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ สวด พูด หรือมอบบางอย่างให้จากภายนอก เหมือนเราเป็นผู้รอรับ และพลังเป็นสิ่งที่ถูกให้มา แต่การทำงานของภาพในแนวทางนี้ไม่ใช่แบบนั้น เทพ พลัง หรือสัญลักษณ์ต่าง ๆ ไม่ได้ทำหน้าที่เป็นผู้ให้พร และไม่ได้เข้ามาเปลี่ยนชีวิตเราแทน แต่ทำหน้าที่เป็นภาพแทนหรือ กระจกสะท้อนของบางส่วนในจิตใจเราเอง

Symbolism, Imagery, พิธีกรรม, ความเชื่อ, ความฝัน และศิลปะ จึงไม่ได้ส่งพลังเข้ามาจากภายนอก แต่ทำหน้าที่ กระตุ้น รวบรวม และจัดระเบียบพลังงานทางจิต (Psychic Energy)ที่มีอยู่แล้วในตัวเรา เพื่อดึงเอาพลังที่ซ่อนอยู่ภายใน (Inner Power) หรือส่วนที่ถูกกดทับ มองไม่เห็น หรือไม่กล้าใช้ (Shadow) ให้สามารถปรากฏขึ้นมารับรู้ได้

เมื่อจิตไร้สำนึกรับรู้ภาพนั้น Archetype ภายในที่สอดคล้องจะถูกปลุกให้ตื่น และเมื่อ Archetype ถูก Activate

การรับรู้ การตัดสินใจ และพฤติกรรมภายนอกจะค่อย ๆ เปลี่ยน การเปลี่ยนแปลงภายในนี้เองที่ทำให้สถานการณ์ ผู้คน และโอกาสในโลกจริงเริ่มเคลื่อนตัวตาม ไม่ใช่เพราะมีใครให้พลัง แต่เพราะเรากลายเป็นคนที่พร้อมจะถือพลังนั้น

พลังงานจึงไม่ใช่สิ่งที่ต้องขอ.. โลกวัตถุจึงไม่ใช่ของขวัญจากฟ้า.. แต่คือผลลัพธ์ของจิตที่พร้อมเป็น

ดังนั้นครั้งต่อไปที่เรามองภาพหรือไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ลองเปลี่ยนบทสนทนาในใจจาก

ขอให้ท่านช่วยลูกช้างด้วย..

เป็น

ขอให้พลังนี้ตื่นขึ้นในตัวฉัน ทำให้ฉันพร้อมดึงดูดสิ่งที่สอดคล้องกับมัน ผู้คนที่ใช่ สถานการณ์ที่เหมาะสม และโอกาสต่าง ๆ เข้ามาเรียงตัวตรงหน้าฉันพอดี..เป็นต้น

นี่คือการ Taking Ownership หรือการยึดอำนาจคืนมาที่ตัวเอง พลังงานจะเปลี่ยนจากผู้ถูกกระทำ (Victim) เป็นผู้สร้าง (Creator) ทันทีที่พูดจบค่ะ..

---

แทรกหมายเหตุตัวโตๆ ดวงไม่เท่ากับมูนะคะ ดวงคือการอธิบาย ส่วนการมูคือการพยายามแทรกแซง

ดวงเหมือนการอ่านแผนที่ มูคือการพยายามเปลี่ยนเส้นทางบนแผนที่

หลายคนมักผสมทั้งสองเข้าด้วยกัน เช่น เมื่อวานไปดูดวงมา แล้วหมอดูบอกว่าปีนี้การเงินไม่ดีให้ไปไหว้เทพองค์นี้ๆๆๆ ตรงนี้ครึ่งแรกคือการอ่านดวง ส่วนครึ่งหลังคือการมู

บลูไม่ทำงานกับดวง ไม่เคยดูดวง และไม่เชื่อเรื่องดวง บลูเชื่อในโมเดลนักโต้คลื่น (จากหนังสือเล่มไหนแล้วจำไม่ได้) แต่เอาเป็นว่าหลักๆ คือองค์ประกอบของชีวิตแบ่งออกเป็นสองด้าน

1.ด้านตัวนักโต้คลื่น คือ สิ่งที่เราพัฒนาได้ เช่น ทักษะ / ความรู้ / การฝึกฝน / วินัย / การตัดสินใจ / ความกล้าลงมือ เป็นต้น

2.ด้านทะเลและคลื่น คือ สิ่งที่เราไม่ได้ควบคุมทั้งหมด เช่น จังหวะเวลา / โอกาส / ผู้คนที่ได้พบ / เศรษฐกิจ / เหตุการณ์ไม่คาดคิด / โชค หรือสิ่งที่บางคนเรียกว่าแรงหนุน เป็นต้น

ในกรอบนี้ เราไม่จำเป็นต้องเชื่อว่าอนาคตถูกกำหนดไว้ (ดวง) เลย แต่ก็ยังเชื่อได้ว่าโลกมีปัจจัยภายนอกที่เอื้อหรือไม่เอื้อต่อการกระทำของเราค่ะ

---

So ภาพนี้มู(ปัจจัยภายนอก)อะไร(ในมิติเทวอำนาจ) เมื่อมองผ่านเลนส์ของเทว สัญลักษณ์วิทยา ปฏิมานวิทยา เรื่องเล่า เทวปกร ปกรณัม ปรัชญาศาสนา รวมถึงคติชนวิทยา มายำรวมกัน

-การได้เป็นข้อยกเว้นเดียวในชีวิตของกันและกัน เป็นคนพิเศษที่มีอภิสิทธิ์เหนือสัจจะหรือกฎเกณฑ์ใดๆ คนเดียวที่สามารถเข้าถึงพื้นที่ส่วนตัวลึกที่สุดของเขาได้ พระศิวะคือเทพผู้ตั้งกฎแห่งการบำเพ็ญตบะและตัดขาดจากโลกียวิสัย ใครก็ตามที่มารบกวนสมาธิจะถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน (เหมือนกามเทพ) แต่พระแม่อุมาคือข้อยกเว้นเดียที่สามารถเดินเข้ามาในพื้นที่สมาธิ สวมกอด และรบกวนหัวใจของมหาเทพได้โดยไม่ได้รับอันตรายใดๆ พรนี้ส่งผลให้เรากลายเป็นบุคคลสำคัญที่ได้รับการละเว้นและดูแลเป็นพิเศษเสมอ

-เป็นบ้านและที่พักพิงเดียวของหัวใจที่เคยเร่ร่อน ได้เป็นพื้นที่ปลอดภัย และได้เจอคนที่ทำให้จิตใจที่เคยปวดตับ ทอกซิก หัวร้อน ร้องไห้ เศร้า เหงา งง ได้วางลงและหยุดพัก พระศิวะคือมหาโยคีผู้ร่อนเร่ตามป่าช้า ทาเถ้าถ่าน ไม่เคยมีบ้าน ไม่เคยยึดติดกับสิ่งใดนับยุคสมัย แต่ในภาพนี้ พระองค์กลับยืนสถิตอย่างมั่นคง โอบรัดพระแม่อุมาไว้ข้างกายบนยอดเขาไกรลาส ความรักของพระแม่อุมาไม่ได้เปลี่ยนมหาเทพให้กลายเป็นคนอื่น แต่เป็นบ้านหลังเดียวในจักรวาลที่ทำให้มหาเทพผู้ไร้บ้าน ยอมหยุดเดินทางและทรงประทับอยู่อย่างอบอุ่น

-สยบคนใจแข็ง ทลายอัตตาอันแข็งกร้าว หรือคนที่เข้าถึงยากที่สุด ให้ยอมอ่อนข้อและมอบความอ่อนโยนให้เพียงเรา พระหัตถ์ขวาของพระศิวะยังคงถือตรีศูลอันแหลมคม สื่อถึงอำนาจในการตัดสินและทำลายล้างที่พร้อมงัดกับคนทั้งโลก แต่พระกรซ้ายกลับสวมกอดเอวพระแม่อุมาด้วยสรีระที่ผ่อนคลาย พลังของพระแม่อุมาในภาพนี้ไม่ใช่การประทะ แต่คือความอ่อนโยนที่ประคองนกฟินิกซ์ตัวจิ๋ว ความอ่อนโยนนี้เองที่บีบให้สภาวะที่แข็งกระด้างที่สุดในจักรวาล ยอมลดอาวุธลงมาโอบอุ้มเธออย่างทะนุถนอม

-สัจจะแห่งความจงรักภักดี ได้ครอบครองความรักที่มั่นคง สายตาที่ไม่เคยเฉไฉ และสัญญาใจที่ไม่โดนหล่อหลอมด้วยสิ่งยั่วยุรอบข้าง ท่ามกลางวนพายุหิมะบนเขาไกรลาสที่พัดกระหน่ำ สายตาของทั้งคู่กลับเพ่งมองลงมาที่จุดเดียวกันอย่างแน่วแน่ ในตำนาน ฮินดูไม่มีเทพองค์ไหนที่มีความจงรักภักดีและยึดมั่นในคู่ครองเดี่ยวเท่าพระศิวะและพระแม่อุมา (องค์เดียวกับพระนางสตี) พรนี้ประทานความสัมพันธ์ระดับหนึ่งเดียวในใจที่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน หรือมีปัจจัยภายนอกมาก่อกวน ความรักนี้จะไม่มีวันคลอนแคลน

-ชุบหัวใจที่เคยตาย ให้กลับมาผูกพันได้อีกครั้ง การได้เริ่มต้นใหม่ในความสัมพันธ์ ได้พบรักที่ดียิ่งกว่าเดิม แม้จะเคยเจ็บปวด เสียใจ หรือถูกทำลายจนไม่เหลือชิ้นดี นกฟินิกซ์ตัวจิ๋วสีเพลิงที่สยายปีกพุ่งทะยานออกจากอุ้งพระหัตถ์พระแม่อุมา ท่ามกลางหิมะอันเหน็บหนาว สื่อถึงสภาวะที่พระศิวะเคยแหลกสลายจากการสูญเสียพระนางสตีจนจิตวิญญาณดับสูญ แต่พระแม่อุมา (สตีที่กลับชาติมาเกิด) ได้จุดประกายความรักและความหวังขึ้นมาใหม่จากเถ้าถ่าน พรข้อนี้คือการประทานชีวิตใหม่ให้แก่คนที่เคยสิ้นหวังเรื่องความรัก ให้กลับมาได้รับความรักที่สมบูรณ์อีกครั้ง

-การครองคู่ในสภาวะที่ต่างฝ่ายต่างทรงอำนาจอย่างเท่าเทียม การได้รักคนที่เก่ง ทรงอำนาจ และมีเกียรติ โดยที่เราไม่ต้องลดทอนคุณค่าของตัวเองลงเพื่อข่มหรือยอมใคร พระศิวะคือมหาเทพผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด แต่พระแม่อุมาก็คือมหาเทวีผู้เป็นพลังงาน (Shakti) ขับเคลื่อนจักรวาล หากปราศจากพระนาง พระศิวะก็เป็นเพียงศพ (Shava) ที่เคลื่อนไหวไม่ได้ พรนี้มอบสภาวะความสัมพันธ์ที่ส่งเสริมอำนาจซึ่งกันและกัน ต่างฝ่ายต่างยิ่งใหญ่ในบทบาทของตนเอง แต่เมื่ออยู่ด้วยกันกลับเกื้อหนุนกันได้อย่างสง่างาม

-อยู่เหนือพายุ จับมือกันผ่านพ้นวิกฤต ความวุ่นวาย นินทา หรือความขัดแย้งภายนอก โดยที่ความสัมพันธ์ภายในยังคงสงบเย็นดั่งหินผา ฉากหลังของภาพคือเขาไกรลาสที่ตั้งตระหง่านตัดกับวนพายุหิมะอันบ้าคลั่ง ลมพายุภายนอกสื่อถึงความผันผวนของโลกมนุษย์ แต่ตรงกลางที่ทั้งสองพระองค์ยืนประทับอยู่นั้นกลับเรียบสงบ ละมุนละไม พรข้อนี้ประทานความแข็งแกร่งให้แก่คู่ครองหรือชีวิตคู่ ให้สามารถจับมือกันผ่านพ้นพายุเศรษฐกิจ ปัญหาครอบครัว หรืออุปสรรคใดๆ โดยที่ความรู้สึกที่มีต่อกันไม่เคยถูกทำลายลงไปตามสภาพแวดล้อม

────୨ৎ────୨ৎ ────୨ৎ────

#สายมู #วอลเปเปอร์สายมู #วอลเปเปอร์เสริมดวง #พระศิวะ #พระแม่อุมาเทวี