อย่ากดหยุดเวลาก่อนเลย :)

ถ้าโบหมดหวังตั้งแต่ 'การแพ้ยาคีโมสูตรแรก' โบคงไม่มีชีวิตมาเข้าปีที่ 6 หรอกเนอะ 🙂

สวัสดีค่ะ โบนะคะ นักศึกษาคณะมะเร็งศาสตร์ สาขามะเร็งปอด ตั้งแต่ทำเพจมา ก็มีรุ่นพี่ รุ่นน้องคณะมะเร็งทักมาเยอะแยะมากมาย ส่วนใหญ่จะมา 'ใช้บริการรับ-ส่งกำลังใจซึ่งกันและกัน' ซึ่งโบรู้สึกดีใจ อิ่มเอม เปรมปรีเสมอเลยที่ได้พูดคุยกัน แม้จะไม่อยากต้อนรับเพื่อนเข้าคณะนี้ แต่สุดท้ายก็อดไม่ได้ ที่จะรู้สึกอุ่นใจที่ได้พูดคุยกับเพื่อนร่วมคณะ..เหมือนเราพูดคุย 'ภาษาเดียวกัน' ยังไงอย่างงั้น

ล่าสุดมีพี่ผู้ป่วยมะเร็ง PEcoma ทักมาใช้บริการรับ-ส่งกำลังใจ ซึ่งมะเร็งชนิดนี้หาได้ยากมากกกกก นับเป็นหลักร้อย หรือหลักพันคนจากทั่วโลกเลย

แน่นอนว่าโบไม่อาจเข้าใจความรู้สึกท้อ ความรู้สึกกลัว กังวล ของพี่เค้าได้ทั้งหมด แต่โบคิดว่าโบก็พอจะเป็นเพื่อนร่วมเดินทางไปกับพี่เค้าได้ เราได้พูดคุยกัน พี่เค้าบอกความรู้สึกผ่านตัวอักษรมากับโบว่า..

ไม่รู้ว่าจะ 'ทดลองยา' เป็นสูตรที่ 2 ดีมั้ย? เพราะว่ามะเร็งชนิดนี้แทบจะไม่ตอบสนองกับยาต้านมะเร็งไหนๆ เลย หมอก็บอกว่าอย่าหวังมากกับยาตัวนี้

แต่โบ ในฐานะรุ่นพี่คณะมะเร็งศาสตร์ แม้เราจะเรียนกันคนละสาขาวิชา โบก็อยากอยากเชียร์ และลุ้นให้พี่เค้าได้ทดลองรับยาตัวที่ 2 นี้อยู่ดี

สำหรับโบแล้ว ที่เป็นมะเร็งปอด Squamous Cell Carcinoma มะเร็งของโบหายากในกลุ่มเด็กวัยรุ่น และไม่ค่อยตอบสนองกับยาคีโมเหมือนกัน เป็นมะเร็งที่หลบหลีกยาค่อนข้างเก่ง ไม่มียีนส์กลายพันธุ์ ไม่มีเป้าให้รับยามุ่งเป้า แต่โบก็ไม่เคยหมดหวังเลย โบเป็นเครื่องทดลองยามาตั้งแต่ยาสูตรแรก เปลี่ยนยามาเรื่อยๆ ถามว่าระหว่างทางมีท้อมั้ย มีตลอดเวลาค่ะ ท้อมาก ท้อน้อยแล้วแต่สภาพอารมณ์ในแต่ละวัน (เหมือนสภาพอากาศ5555) กว่าจะเจอยาที่คุมโรคอยู่ ก็ปาไปสูตรที่ 6

แต่พอมองย้อนกลับไป ถ้าโบหมดหวังตั้งแต่วันที่โบแพ้ยาคีโมสูตรแรก โบคงไม่มีชีวิตขึ้นปีที่ 6 แบบนี้หรอกค่ะ โบว่ากว่าเราจะได้เกิดมามีชีวิตในชาตินี้ ชาติที่ได้ใช้เวลาร่วมกับคนที่เรารัก มันยากมาก ไม่รู้ว่าต้องตายแล้วเกิดใหม่อีกกี่ภพกี่ชาติ มันน่าเสียดายแย่เลย ถ้าเราไม่ได้ทำเต็มที่ คงจะต้องเสียใจในภายหลังแน่ๆ

โอเคร่างกายนี้มันไม่ใช่ของเรามาตั้งแต่แรกก็จริง แต่ถ้าร่างกายยังไม่บอกให้เราหยุด มันก็น่าจะยังไปต่อได้รึเปล่า โบเชื่อว่าทุกอย่างมีเวลาของมัน อย่าเพิ่งไปกดหยุดเวลาก่อนเลย

ถ้าวันนึงร่างกายโบบอกให้หยุด สู้ต่อไปไม่ไหวแล้ว โบก็คงจะหยุดเหมือนกัน ระยะสุดท้ายของโบ โบก็ไม่อยากทรมานไปกับการยื้อชีวิตเช่นกันค่ะ

ยังไงก็เป็นกำลังใจให้เพื่อนร่วมคณะมะเร็งศาสตร์ทุกคน ทุกสาขาวิชาเลยนะคะ

อย่าทิ้งมันไปนะคะ ความหวัง เพราะมันเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เรายังคงหายใจต่อไปได้อีกวัน

จากเพื่อนร่วมคณะ 🙂

โบ อณัญญ๊าาาา

#คีโมบำบัด #มะเร็ง #มะเร็งปอดระยะสุดท้าย #ผู้ป่วยมะเร็ง #กําลังใจในทุกวัน

กรุงเทพมหานคร
7/20 แก้ไขเป็น

... อ่านเพิ่มเติมการมีชีวิตอยู่ต่อไปหลังจากเจอกับการวินิจฉัยมะเร็งไม่ใช่เรื่องง่ายเลย โดยเฉพาะเมื่อต้องเผชิญกับความล้มเหลวของยาทดลองหรือคีโมสูตรแรกเหมือนที่โบแชร์ไว้จากประสบการณ์ตรงของตัวเอง การสู้อย่างไม่ยอมแพ้ถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้ยังได้อยู่บนโลกใบนี้ในวันนี้ สิ่งที่โบเล่าถึงการพูดคุยแบ่งปันกำลังใจ กับเพื่อนร่วมทางผู้ป่วยมะเร็งจากหลากหลายสาขาวิชา เป็นแรงสนับสนุนสำคัญที่ช่วยให้ผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากไปได้ เพราะเมื่อเรารู้ว่าไม่ใช่คนเดียวที่เผชิญกับความท้าทายเหล่านี้ ก็ทำให้ใจเข้มแข็งขึ้น มะเร็งบางชนิด เช่น PEcoma หรือมะเร็งชนิดหายากที่กล่าวในบทความ เป็นโรคที่มีตัวอย่างเคสและข้อมูลไม่มาก การทดลองยาใหม่ๆ แม้อาจจะไม่ได้ผลดีเสมอไป แต่ก็ต้องให้โอกาสตัวเองและแพทย์ได้ลองหาแนวทางที่เหมาะสม เพราะทุกคนมีสิทธิ์ได้ลุ้นและหวัง สำหรับโบ การรักษาด้วยยา 6 สูตรและการเปลี่ยนแปลงวิธีรักษาไปเรื่อยๆ เป็นสิ่งที่บอกว่าต้องไม่ยอมแพ้และต้องปรับตัวตามสภาพของโรค หลังจากผ่านความท้อแท้ในแต่ละวันจนถึงขั้นสุดท้ายที่สามารถควบคุมโรคได้ ถือเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ ความคิดที่ว่า "อย่ากดหยุดเวลาก่อนเลย" สะท้อนถึงความเชื่อว่าตราบใดที่ร่างกายยังสามารถเดินหน้าต่อไปได้ ก็อย่าเพิ่งหมดหวัง แม้บางครั้งความเจ็บปวดและความทรมานอาจทำให้คิดถึงการยอมแพ้ แต่การได้ใช้เวลาร่วมกับคนที่รักและได้ทำในสิ่งที่รักยังเป็นสิ่งที่คุ้มค่าที่สุด โดยส่วนตัว การมีเครือข่ายเพื่อนผู้ป่วยที่เข้าใจและสามารถแลกเปลี่ยนกำลังใจ คือจุดแข็งที่ช่วยให้รักษามุมมองในชีวิตได้อย่างใจเย็นและเข้มแข็งขึ้น นอกเหนือจากการรักษาทางการแพทย์ การดูแลใจและจิตใจของผู้ป่วยถือเป็นส่วนสำคัญมาก ท้ายที่สุดแล้ว ทุกคนที่กำลังเผชิญมะเร็งล้วนต่างต้องการความหวังและกำลังใจ เพื่อให้มีแรงฮึดสู้และไม่ยอมให้โรคร้ายครอบงำชีวิต ความหวังนี่เองที่เป็นเหมือนแสงสว่างนำทาง ทำให้ยังคงหายใจและมีชีวิตอยู่ในแต่ละวันต่อไป