จริงที่สุด

จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเห็นว่าปัญหาการแต่งตั้งบุคคลในตำแหน่งสำคัญๆ ในการเมืองไทยมักสะท้อนถึงความไม่เหมาะสมที่เกิดจากการเลือกคนในครอบครัวหรือกลุ่มใกล้ชิดมากกว่าความสามารถจริงๆ ซึ่งสิ่งนี้ส่งผลให้ประสิทธิภาพของรัฐบาลลดลงและสร้างความแตกแยกในสังคมอย่างเห็นได้ชัด คำกล่าวใน OCR ที่ว่า “ประเทศชาติไม่ใช่ธุรกิจครอบครัวของใคร” เป็นข้อเตือนใจที่ตรงประเด็นมาก เพราะหลายครั้งที่ตำแหน่งรัฐมนตรีหรือหน้าที่สำคัญถูกมองว่าเป็นสมบัติส่วนตัวหรือรางวัลสำหรับลูกหลาน ซึ่งในความเป็นจริงแล้วหน้าที่นี้ควรเป็นโอกาสให้ผู้ที่มีความสามารถและความทุ่มเทเข้ามาพัฒนาประเทศอย่างแท้จริง นอกจากนี้ การแต่งตั้งโดยพิจารณาจากสายสัมพันธ์มากกว่าความรู้ความสามารถ ยังทำให้เกิดความเสี่ยงในการบริหารงานที่ขาดทิศทางและความต่อเนื่อง ส่งผลให้แผนพัฒนาประเทศสะดุดหรือหยุดชะงัก เป็นเหตุให้เกิดความไม่พอใจและความไม่ไว้วางใจในประชาชน จึงเป็นเรื่องสำคัญที่สังคมจะต้องตื่นตัวและผลักดันให้เกิดความโปร่งใสและความเป็นธรรมในการแต่งตั้งบุคคล สุดท้าย ผมมองว่าการเปิดโอกาสให้คนรุ่นใหม่หรือผู้ที่มีแนวคิดสร้างสรรค์เข้ามามีบทบาทในการบริหารประเทศ จะเป็นหนทางหนึ่งที่ช่วยสร้างความเปลี่ยนแปลงเชิงบวกและต่อยอดการพัฒนาประเทศได้อย่างยั่งยืน