Social Burnout: When the brain is cut off from the outside world

Many people start to feel that they have changed from being good at talking, to being lazy to chat, not wanting to answer calls, and tired of just thinking about how to answer other people's questions. This is not arrogance or irrational social hatred, but the defensive reaction of the "Prefrontal Cortex."

When you are forced to socialize, face stress, or have to push your smile for a long time, the brain will need a lot of energy and neurotransmitters to become "inflammatory" and tired. The amygdala part of the brain will secrete the stress hormone (Cortisol) to raise the alarm: "Stop receiving new information, I can't process it!" So the body forces you to go into energy-saving mode by "coiling people." If you do not rest and continue to resist, it increases the risk of immunity, chronic inflammation, and full depression that is difficult to pull back.# SocialBurnout # Social battery # Introvert # Stress # Mental health♪ Out of fire ♪ Edutainment ♪ Take care of yourself ♪

3/29 Edited to

ผมเองเคยประสบปัญหาภาวะหมดแบตเตอรี่สังคม หรือ Social Burnout มาระยะหนึ่ง จนรู้สึกว่าไม่อยากติดต่อกับใครแม้แต่เพื่อนสนิท การตอบแชทกลายเป็นเรื่องยากและเหนื่อยล้าเพียงแค่คิดเรื่องสังคมก็รู้สึกเครียดแล้ว สิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากประสบการณ์คือ ภาวะนี้ไม่ใช่ความขี้เกียจหรือหยิ่ง แต่เป็นสัญญาณว่าสมองส่วนหน้าของเรากำลังพักผ่อนไม่เพียงพอ สมองส่วนอะมิกดาลาจะหลั่งฮอร์โมนคอร์ติซอล เพื่อแจ้งเตือนว่า "หยุดรับข้อมูลใหม่" ซึ่งเป็นเหมือนสวิตช์ตัดสัญญาณทางสังคมที่ช่วยลดภาระอย่างฉับพลัน หลายครั้งผมเลือกที่จะใช้วิธี "Say No" กับการนัดหมายที่ไม่จำเป็นและหลีกเลี่ยงการอยู่กับคนที่ดูดพลังงาน หรือ Toxic people เพื่อปกป้องแบตเตอรี่สังคมของตัวเอง เช่น การตอบแชทเฉพาะช่วงเวลาที่กำหนด หรือกดตั้งค่า Do Not Disturb ในมือถือเพื่อพักสมองบ้าง การได้มีเวลาส่วนตัว (Solo Time) อยู่กับตัวเอง ช่วยให้ผมรีเซ็ตประสาทและลดความเครียดได้ดีขึ้น ผมมักจะผ่อนคลายด้วยการฟังเพลง ดูหนัง หรือปลูกต้นไม้โดยไม่ต้องคาดหวังอะไร ซึ่งเป็นกิจกรรมที่ช่วยชาร์จพลังงานใจอย่างแท้จริง แต่ถ้ารู้สึกเหงาหรือเศร้าลึกๆ เป็นเวลานาน ผมก็ไม่ลังเลที่จะพบจิตแพทย์ เพราะภาวะนี้ถ้าปล่อยไว้นานอาจพัฒนากลายเป็นภาวะซึมเศร้าได้ สุดท้ายนี้ ผมอยากแนะนำว่าการดูแลสุขภาพจิตไม่ใช่เรื่องน่าอาย การอนุญาตให้ตัวเองพักผ่อนจากสังคมเป็นเรื่องสำคัญ และอย่ากลัวที่จะปฏิเสธเพื่อรักษาตัวเองให้แข็งแรงและพร้อมกลับเข้าสังคมได้อีกครั้งอย่างมีความสุข