# # # Why were you born?
⛈️⛈️⛈️ situations can be stressful for all of us, especially the use of the term "new generation," "old generation," but we say that no matter what generation, there must be a period.
😢😭 sad, sad, desperate, discouraged, helpless, born to.....A lot.
🚶🚶 we're saying, slowly getting out of those things, we don't have to expect a lot, we're good at walking.
It's weird, when we were kids, when we started learning to walk on two legs, there were people watching, trying very well, very well, but when we grow up, we might forget that every effort is similar to when we walk on two legs, since birth, just a loop, it takes 😊😊
Just start walking out and sharing good or bad things, but you're good at sharing. 😊😊
การใช้ชีวิตในสถานการณ์ที่ทุกคนเผชิญความเครียด เช่น การแบ่งแยกตาม "เด็กรุ่นใหม่" และ "คนรุ่นเก่า" อาจสร้างความรู้สึกแตกต่างและความกดดันใจได้มาก แต่สิ่งสำคัญคือการยอมรับว่าทุกคนมีช่วงเวลายากลำบากที่แตกต่างกัน เราอาจรู้สึกเศร้า เสียใจ หรือท้อแท้กับหลายเรื่องในชีวิต บางครั้งอาจตั้งคำถามว่า "เกิดมาเพื่ออะไร" การเปรียบเทียบความพยายามในชีวิตกับการหัดเดินในวัยเด็กเป็นสิ่งที่จับต้องได้และสร้างแรงบันดาลใจอย่างมาก ตอนเด็ก ๆ ทุกครั้งที่ลุกขึ้นยืนและเดินได้ จะได้รับคำชมและกำลังใจมากมาย เช่นเดียวกับความพยายามในชีวิตของเราที่ต้องใช้เวลาและความอดทนในการก้าวผ่านอุปสรรคต่าง ๆ โดยไม่ต้องคาดหวังผลลัพธ์ที่รวดเร็ว เพียงแค่กล้าที่จะเริ่มต้นและก้าวออกมาจากความทุกข์นั้นก็เป็นชัยชนะแล้ว นอกจากนี้ การแชร์เรื่องราวไม่ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้าย ความกล้าที่จะแบ่งปันประสบการณ์กันยังช่วยเสริมสร้างความเข้มแข็งและความเชื่อมโยงในสังคมรอบข้าง ผู้คนจะรู้สึกว่าไม่ได้เดินอยู่คนเดียวในความรู้สึกท้อแท้นั้น และยังเป็นการสร้างแรงใจให้กับคนอื่น ๆ ที่กำลังเผชิญปัญหาเหมือนกัน คำว่า "เทรนด์โหม่! เกิดมาทำไม" ที่ปรากฏในภาพ OCR แสดงให้เห็นว่าการตั้งคำถามถึงจุดมุ่งหมายชีวิตเป็นสิ่งที่ได้รับความนิยมและเป็นเรื่องปกติในสังคมปัจจุบัน ความเครียดและความไม่แน่ใจในชีวิตเป็นเรื่องธรรมดา แต่สิ่งสำคัญคือการเริ่มต้นดูแลตัวเอง (self-care) เช่น การออกกำลังกายและหากิจกรรมที่ช่วยให้ลืมความกังวล เพื่อให้สามารถพร้อมก้าวเดินต่อไปในวันถัดไป จึงอยากขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่กำลังท้อแท้หรือสิ้นหวังได้ลองหยุดและมองย้อนกลับไปถึงช่วงเวลาที่เราเริ่มต้นเดินครั้งแรก ความพยายามนั้นไม่สูญเปล่า และการเดินช้า ๆ นั้นก็ยังดีกว่าหยุดนิ่ง แล้วช่วยกันแชร์เรื่องราวดี ๆ และความรู้สึกต่าง ๆ ออกมาเพื่อรับรู้และเป็นแรงผลักดันให้กันและกันต่อไป