สิ่งที่น่ากลัว…อาจไม่ใช่การจำอะไรไม่ได้ แต่คือการไว้ใจผิดคน 📖 That’s Not My Name ลืม ลวง หลอก
เรื่องเริ่มจากเด็กสาวคนหนึ่งที่ตื่นขึ้นมาโดย “จำอะไรไม่ได้เลย” แม้แต่ชื่อตัวเอง จนมีผู้ชายคนหนึ่งอ้างว่าเป็นพ่อและพากลับบ้าน…
แต่ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกแปลกยิ่งอ่านยิ่งระแวงว่า “ใครพูดจริง?”
เป็น Thriller ที่ไม่ได้หลอนผี แต่หลอน “คน” และความไม่ไว้ใจ 🥲ฟีลอ่านแล้วชอบตรงที่ค่อย ๆ ปล่อยปมใ ห้เราเดา ระหว่างทางลุ้นมาก อ่านไวแบบอีกบทเดียวแล้วกัน…สุดท้ายยาว 😭
สำหรับผู้ที่ชอบอ่านนิยายระทึกขวัญอย่างฉัน เรื่อง That’s Not My Name ถือเป็นงานเขียนที่ไม่ควรพลาด เพราะนอกจากจะเล่าเรื่องด้วยจังหวะที่กระชับและชวนลุ้นแล้ว ยังเล่นกับความรู้สึกระแวงและไม่ไว้ใจตัวละครได้อย่างชาญฉลาด การที่ตัวเอกตื่นขึ้นมาโดยจำอะไรไม่ได้เลยนั้น เปิดโอกาสให้เรื่องเล่าวิเคราะห์และคลี่คลายปมต่างๆ ไปพร้อมกับผู้ชม ทำให้เราไม่สามารถไว้ใจใครได้แม้แต่ตัวละครหลัก ความรู้สึกนี้สอดแทรกอยู่ всюเรื่องจนผู้อ่านต้องคิดตามและตั้งคำถามตลอดว่าสิ่งที่เห็นหรือได้ยินนั้นเป็นความจริงหรือแค่การหลอกลวง การอ่านตอนกลางคืนโดยเฉพาะยิ่งเพิ่มความเข้มข้นของประสบการณ์ เพราะบรรยากาศที่เงียบสงัดจะทำให้เสียงของปมในเรื่องสะท้อนอยู่ในใจยิ่งขึ้น นอกจากนี้ เรื่องราวยังสะท้อนถึงจุดอ่อนของมนุษย์ที่มักจะไว้ใจผิดคน ซึ่งถือเป็นความน่ากลัวที่แท้จริงมากกว่าการสูญเสียความทรงจำเสียอีก จากประสบการณ์ส่วนตัว การอ่านหนังสือแนวนี้ช่วยเปิดมุมมองในการวิเคราะห์พฤติกรรมของผู้คนในชีวิตจริงได้ดีขึ้น โดยเฉพาะเมื่อเราต้องตัดสินใจว่าจะเชื่อใจใครหรือไม่ และเพิ่มความรอบคอบในการรับข้อมูลต่างๆ รอบตัว จึงไม่แปลกใจเลยว่าทำไม That’s Not My Name ถึงได้รับคำชมว่า 'อ่านตอนกลางคืน! แล้ววางไม่ลงจริงๆ' เพราะมันเป็นมากกว่าแค่หนังสือระทึกขวัญธรรมดา ทั้งยังทำให้เราคิดตามยาวๆ หลังอ่านจบนั่นเอง