โพสต์ปังมากค่า!🎉 อย่าลืมตอบคอมเมนต์พูดคุยกับเพื่อนๆ และกดติดตามเราไว้ เพื่อดูอัปเดตใหม่ๆ และฮาวทูทำคอนเทนต์ปังๆ!😎 มาโพสต์ใน Lemon8🍋 กันเยอะๆ นะค้า~~✨💕

คุณคงเคยได้ยินคำๆนี้ม◌าบ้างไม่มากก็น้อย เปิดเพลงมีความสุขจังนะ ส่วนตัวผมจะเปิดเพลงตอนกลุ้มใจมีความทุกข์ผมจะอยู่กับเสียงเพลงตั่งแต่เด็กตั่งแต่วิทยุทรานซิสเตอร์ใช้ถ่านไฟฉายตรากบแล้วมาเป็นวิทยุคลาสเซ็ทถ่าเนชั่นแนลแล้วก็มาเสตอริโอบ้าน,, Maranzt มาร๊านซ์5ชั้นสมัยนั้นเค้าเล่นเป็นชั้นๆละ5 500 ลำโพงตัวละ1หมื่น2ตัวซัพ12"1ดอก ซัพวูฟเ่วอร์4" 2ดอก ทวิตเตอร์2ดอกสมัยนั้นมาร๊านซ์มาแรงเบอร์1สมัยนั้นเครื่องเสียงบ้านเกือบครึ่งแสนผมบ้าเครื่องเสียงไม่มีกำลังพอไปผ่อนกับบริษัทกระจกเหนือหน้าต่างเพื่อนไม่รู้เปิดเพลงนี้ผมจำแม่นเลย เพลง เทลลอล่าไอเลิฟเฮอพระเอกแข่งรถเสียชีวิตในสนามฟอมูล่า1ยุคต้นๆเพลงไทยลำดวนทองดีโดนควายควิดตายเครื่องเสียงมาร๊านซ์สุดยอดของสุดยอดเด่วผมอธิบายให้ฟังต้องมาศิโรราบต่อเจ้านากามิชิเครือ่งเสียงเจ้าแรกต้นกำเนิดของเบสลอยซึ่งนิยมนำมาใช้ถึงปัจจุบันนี้พอได้ฟังเหมือนลมเป็นลูกกระแทกหน้าอกไม่น่าจะเหลือแต่มาร๊านซ์ยังกระหึ่มอยู่ผมต้องชีพจรลงเท้าเดินเข้าสู่วัดเส้าหลินถึง20ปีกับอีก4เดือนไปฝึกวิทยายุทธจนแก่กล้า อยู่บู๊ตึ้ง1ปีศาลสั่งตัดสิน หัวแมว ตลอดชีวิตระหว่างศาลตัดสินยังเป็นใบแดงต้องอยู่ลาดยาวคือ(บู๊ตึ๋ง)ตัดสินแล้วเป็นใบดำต้องส่งขึ้นสำนักใหญ่คือบางขวาง(เส้าหลิน)จนจบ18อรหันซ้ายหันขวาผมได้พบอิสระแต่ผมไม่อยากออกผมอยู่ข้างในผมมีลูกน้องเยอะเเยะมีนอนเป็นเพื่อนหลายๆคนมีเงินเก็บวันละ2หมื่นเฉพาะเสาร์อาทิตย์เกือบแสนผมเปิดโต๊ะบอลข้างในพึ่งทำได้แค่8เดือนมีประกาศรายชื่อปล่อยตัววันพระราชินีปี55ผมออกมาเอ๋อเลยเคว้งคว้างถึงแม้ในกระเป๋ามีแบ็งพันปึกละแสน7ปึ๊กมันก็ยังยืนเอ๋อกลางสะพานลอยหน้าซอยบ้านนั่งเรือด่วนเจ้าพระยาอู่สุดอู่คือท่าน้ำนนท์กับท่าน้ำราชสิงขรอยู่หน้าบ้านผมมองดูเอเชียทีคเมื่อก่อนเป็นกองแร่มหึมาเป็นแบบภูเขาวิ่งเล่นกันตอนเด็กๆตอนโตกองแร่ก็วยังมีเรียกสามล้อไปที่บ้านลูกชายที่อยู่กับแม่เค้าที่ประชาอุทิศไม่คิดเลยจิตใจทำด้วยอะไรคนดูที่จิตใจลำบากถึงกับเดินไม่ได้หมอนรองกะดูกทับเส้นประสาทนอนๆอยู่แปร๊บฟ้าผ่ามาตาเหลือกน้ำตาไหลนี่คือความเจ็บปวดมากที่สุดในชีวิตพระแท้พระดีๆส่งให้ลูกชายมันเอาไปหมดพระทองคำหลวงพ่อเงินวัดบางคลานรุ่นฟ้าคำรณคนจากบ้านมานานขนาดนี้ไม่มีใครถามเลยซักคำว่าจะไปนอนใหนทั้งๆบ้านรถทุกอย่างเซ็นชื่อให้เค้าหมดผมยิ่งเอ๋อหนักเลยไม่รู้จะนอนใหนเลย(บรรทัดหมด)ถ้ามีโอกาสจะมาเล่าให้ฟังอีกครับ.