การได้ฟังเสียงแคนเป่าจากหมอแคนบอสน้อยในครั้งนี้ เป็นประสบการณ์ที่อบอุ่นหัวใจอย่างมาก เพราะเสียงแคนเป็นเครื่องดนตรีพื้นบ้านที่มีความไพเราะและสื่อความหมายความรู้สึกได้ลึกซึ้ง ในฐานะคนที่มีโอกาสได้อยู่ในเหตุการณ์นั้น ทำให้ผมรู้สึกถึงความผูกพันระหว่างคนรุ่นเก่ากับคนรุ่นใหม่ที่รักษาและสืบสานศิลปวัฒนธรรมนี้ไว้อย่างแท้จริง เมื่อหมอแคนบอสน้อยเริ่มเป่า เสียงแคนที่ดังขึ้นมาเต็มไปด้วยความรู้สึกทั้งสุข เศร้า และความประทับใจ กลิ่นอายของความทรงจำในวัยเด็กและประเพณีเก่าๆ ถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้ง ยายทวดเองก็ดูมีความสุขและรู้สึกเหมือนย้อนกลับไปยังวันวาน ทำให้หลายคนที่อยู่รอบข้างซาบซึ้งในความงดงามของศิลปะพื้นบ้านนี้ นอกจากนี้ยังเห็นได้ชัดว่าการอนุรักษ์ดนตรีพื้นบ้าน เช่น การเป่าแคน ไม่ใช่เพียงแค่การแสดงเพื่อความบันเทิงเท่านั้น แต่ยังเป็นการเชื่อมโยงความเป็นมาของชุมชนและวัฒนธรรมที่ควรค่าแก่การส่งต่อให้คนรุ่นหลังได้เรียนรู้และภูมิใจ ประสบการณ์นี้ยังสร้างแรงบันดาลใจให้กับคนที่สนใจในการเรียนรู้การเล่นแคนและการรักษามรดกทางวัฒนธรรมให้อยู่ต่อไปในยุคสมัยที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว