คุณละอยากจะเป็นหัวหน้าไหม

จากประสบการณ์ส่วนตัวในการทำงานร่วมกับคนในเจน Y พบว่าความกังวลเกี่ยวกับการรับตำแหน่งหัวหน้านั้นไม่ได้มาจากความไม่พร้อมในทักษะบริหารจัดการเพียงอย่างเดียว แต่ยังมีเรื่องของการให้ความสำคัญกับชีวิตส่วนตัวอย่างมาก หลายคนเลือกที่จะไม่ยอมแลกเวลาส่วนตัวกับงานที่มีความกดดันสูง เช่น ต้องสแตนด์บายตลอดเวลาหรือรับมือกับปัญหาคนในทีม นอกจากนี้ ความรับผิดชอบที่เพิ่มขึ้นมักไม่ได้มาพร้อมกับค่าตอบแทนที่เหมาะสมซึ่งทำให้หลายคนรู้สึกว่าเหนื่อยเกินกว่าจะได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่า บริบทการทำงานที่เปลี่ยนไปยังทำให้คนรุ่นใหม่มองว่าบทบาทของหัวหน้าซึ่งต้องทำหน้าที่เป็นคนกลางระหว่างผู้บริหารและลูกทีมและต้องจัดการการเมืองในออฟฟิศนั้นกลายเป็นภาระทางจิตใจที่หนักหน่วงเกินกว่าที่หลายคนอยากรับ อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ทุกคนจะมองว่าการเป็นหัวหน้าคือเส้นทางเดียวสู่ความสำเร็จ คนเจน Y หลายคนมีมุมมองใหม่ว่าการพัฒนาในฐานะผู้เชี่ยวชาญ (Specialist) ที่เก่งเฉพาะด้านและมีความชำนาญลึกซึ้งก็เป็นทางเลือกที่สมเหตุสมผลและเติมเต็มชีวิตได้ดีเช่นกัน สำหรับใครที่กำลังคิดจะก้าวขึ้นเป็นหัวหน้า ควรพิจารณาถึงสมดุลระหว่างชีวิตส่วนตัวและงาน การจัดการความคาดหวังอย่างชัดเจนกับทั้งผู้บริหารและทีมงาน รวมทั้งต้องมีทักษะการบริหารความเครียดและปัญหาคนเพื่อไม่ให้เกิดความหมดไฟทางอารมณ์ แต่หากใครยังไม่มั่นใจว่าตัวเองพร้อมจริงๆ ก็อาจเริ่มจากการพัฒนาทักษะเฉพาะทางไปก่อนเพื่อสร้างความเชื่อมั่นในตัวเองก่อนก้าวเข้าสู่บทบาทหัวหน้าเต็มตัว ท้ายที่สุดแล้ว "ความสำเร็จ" ในชีวิตการทำงานไม่ได้จำกัดอยู่แค่ตำแหน่งสูงสุด แต่หมายรวมถึงความสุข ความอิสระในการทำงาน และความหมายที่เราพบเจอในสิ่งที่ทำจริงๆ