To me...That was never perfect.
If someone is reading this...
This is one person's travel record.
That was never perfect.
Have made countless mistakes
Used to fall apart from the inside over and over again.
Used to be a good person on some days
And a bad one for days.
This is me...
Imperfect ordinary people.
And today,
I love myself like this.
Love yourself on a day when life is broken.
The day fell.
But still see the little beauty hidden in every day.
Speaking of imperfections...
I'm not pretty.
Not as successful as he once dreamed.
And always create problems for yourself.
Because I'm an impulsive person.
Until many times have to sit and tell yourself that
"You can walk slowly."
The walk slows down to look clear.
To understand something more.
Not a waste of time at all.
I still sleep late.
Still up late
Still like to eat dessert
Even when every time I see myself in the mirror
I can't sigh.
But I still love this woman.
Someone who smiles and laughs in distress.
Just because I had a glass of iced tea, please.
Little sweet... but sweet anyway
My happiness.
Always a little thing like this.
It's an instant pleasure.
Without waiting for life to be complete first.
And to write a verse that I'm not perfect for,
It's probably longer than a lot of A4 paper.
But you know...
It's good, too.
That we are not perfect
Because the day I can accept it,
I don't have to waste my time trying to be anyone else.
I don't have to invent myself.
Don't be strong.
Don't be very smart. Very smart.
Very luxurious. Or who's above everyone else?
I want to be just myself.
And gradually understand this imperfection.
To deepen every day.
I still always teach my children that.
"Mother is a human being.
Who were born on this earth, too. "
The words my mother said
Or what my mother taught.
Probably not all right.
But I know what guilt is.
And I'm ready to learn from it.
We can make mistakes.
It's okay.
Because of a mistake.
Not the end of growth.
It is the classroom of life.
And my own...
Still have to learn to be a mother.
Every day.
Just like you.
Learning to grow
Finally...
Maybe the meaning of life
Probably not trying to be the perfect person.
But it could be to love yourself.
On an incomplete date.
And keep living your own life for good.
ในชีวิตจริง การเป็นคนที่ไม่เพอร์เฟคถือเป็นเรื่องปกติที่หลายคนต้องเผชิญ ฉันเองก็เหมือนกับผู้เขียนบทความที่อยากแบ่งปันเรื่องราวการใช้ชีวิตที่มีทั้งความสำเร็จและความผิดพลาด ซึ่งเต็มไปด้วยความรู้สึกท้อแท้และความยากลำบาก แต่ก็ยังมีความรักตัวเองอยู่เสมอ การที่เราไม่ต้องเป็นคนที่ดีเลิศหรือสมบูรณ์แบบ แค่เราเข้าใจและยอมรับในข้อจำกัดและความผิดพลาดของตัวเอง ก็ถือเป็นก้าวที่สำคัญสำหรับการเติบโตที่แท้จริง จากประสบการณ์ส่วนตัว ฉันพบว่าการอนุญาตให้ตัวเองได้ผิดพลาดและเรียนรู้จากมัน เป็นหนทางที่จะช่วยให้เราพัฒนาและมีความสุขในแบบของเราเองได้มากขึ้น บางทีการเดินช้า ๆ เพื่อดูแลใจตัวเองและให้โอกาสเรียนรู้นั้น ดีกว่าการเร่งรีบไปสู่ความสำเร็จโดยไม่รู้ตัวว่าตัวเองต้องการอะไรจริง ๆ นอกจากนี้ การเรียนรู้ที่จะรักตัวเองในวันที่ไม่สมบูรณ์แบบ ยังช่วยให้เรามีความเมตตาและเข้าใจผู้อื่นมากขึ้น เป็นพื้นฐานของความสัมพันธ์ที่ดีและสุขภาพจิตที่แข็งแรง ไม่ว่าจะเป็นแม่ที่ต้องคอยเอาใจใส่ลูก หรือคนธรรมดาที่กำลังเติบโตในทุกวัน ความไม่เพอร์เฟคจึงไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นบทเรียนที่ล้ำค่าของชีวิต สุดท้ายนี้ ฉันแนะนำให้ทุกคนลองหยุดสักนิดและยิ้มให้กับตัวเอง พร้อมดื่มชาเย็นแก้วโปรด หรือทำสิ่งเล็ก ๆ ที่สร้างความสุขทันทีโดยไม่ต้องรอให้ชีวิตสมบูรณ์แบบก่อน เพราะชีวิตที่มีความสุขและเต็มไปด้วยความรักตัวเอง คือชีวิตที่มีความหมายจริง ๆ