หลายคนถามเข้ามาว่า “ขนมเจ๊ะแม๊ะ/ขนมแจ๊ะแม๊ะ คืออะไร” เพราะชื่อมันน่ารักมาก แถมเจอบ่อยเวลาเสิร์ชคำว่า ขนมเจะแมะ หรือ ขนมแจะแมะ ในกูเกิล สำหรับเรา ขนมนี้เป็นขนมพื้นถิ่นแถวชายแดนใต้ (อย่างยะลา) ที่ฟีลเหมือนขนมทอดกินเล่น หอมๆ หวานพอดี และทำจากวัตถุดิบบ้านๆ ที่หาไม่ยาก ภาพรวมรสชาติและเนื้อสัมผัสที่เจอบ่อยคือ “กรอบนอกนุ่มใน” ถ้าทอดได้ดีจะไม่อมน้ำมัน กัดแล้วจะได้กลิ่นหอมของแป้ง/หัวมัน (หลายบ้านใช้มันเทศ เลยมีคนเรียกติดปากว่าแนวๆ มันเทศทอด) และความหวานจะไม่ได้จัดแบบขนมเค้ก แต่จะออกแนวหวานละมุน กินกับชาร้อนหรือกาแฟดำเข้ากันมาก วิธีกินให้อร่อยแบบที่เราชอบ: 1) กินร้อนๆ หลังทอดเสร็จใหม่ๆ จะกรอบที่สุด 2) ถ้าชอบหวานหอม เพิ่มมะพร้าวขูดคลุกนิดหน่อย หรือโรยน้ำตาลบางๆ (อย่าเยอะ เดี๋ยวกลบรส) 3) จิ้มกับนมข้นหวานแบบเบาๆ ได้ฟีลของว่าง แต่ต้องระวังหวานเกิน เคล็ดลับทอดให้กรอบและไม่อมน้ำมัน (แชร์จากที่ลองทำในครัวบ้านๆ): - น้ำมันต้องร้อนพอดี ก่อนลงทอดให้ลองหยดแป้งนิดหนึ่ง ถ้าฟูขึ้นและลอยเร็วคือใช้ได้ - อย่าทอดไฟอ่อนเกินไป เพราะจะดูดน้ำมัน และอย่าทอดแน่นกระทะเกิน ขนมจะไม่กรอบ - พักสะเด็ดน้ำมันบนตะแกรง ไม่วางบนกระดาษซับมันอย่างเดียว เพราะไอน้ำจะทำให้ความกรอบหายไว ถ้าอยากเก็บไว้กินทีหลัง: ปล่อยให้เย็นสนิทก่อนใส่กล่อง และเวลาอุ่นให้ใช้หม้อทอดไร้น้ำมัน/เตาอบสั้นๆ จะช่วยคืนความกรอบได้ดีกว่าไมโครเวฟ สุดท้าย ถ้าใครเจอคำสะกดต่างกันอย่าง “เจ๊ะแม๊ะ/แจ๊ะแม๊ะ/เจะแมะ/แจะแมะ” ไม่ต้องงงนะ ส่วนใหญ่คนค้นหาคือขนมเดียวกันนี่แหละ แค่ต่างสำเนียง/การเขียน เวลาไปเที่ยวโซนยะลาเห็นร้านทำขาย ลองซื้อชิมสักชุด แล้วจะเข้าใจเลยว่าทำไมชื่อถึงติดหูและคนอยากรู้จักกันเยอะมาก