อีกมุมมองของความรักจาก "ทุกที่มี mistletoe"

ผู้หญิงเราถูกสอนมาให้มองหา "ผู้ชายดีๆ" เราถูกเป่าหูมาว่า การได้แต่งงานกับผู้ชายดีๆ จะทำให้ชีวิตเรามีความสุข

แต่มันเป็นแบบนั้นจริงๆ หรือ...?

สิ่งหนึ่งที่สะท้อนออกมาจาก "ทุกที่มี mistletoe" นิยายรักซึ่งบอกเล่าเรื่องราวความสัมพันธ์อันซับซ้อนของคู่พระนางเมื่อความรักไม่ใช่เรื่องของคนแค่สองคน คือ... ผู้ชายที่จะทำให้เรามีความสุข ไม่ใช่ผู้ชายที่ "ดีที่สุด" แต่เป็นผู้ชายที่ "ใช่ที่สุด"

จุดเริ่มต้นของ "ทุกที่มี mistletoe" เริ่มจากการที่ นลัท นางเอกของเรื่อง ตัดสินใจกระโดดออกนอกกรอบซึ่งครอบงำเธอมาทั้งชีวิตเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย เพราะคำกล่าวที่ว่า "โอกาสรักมีอยู่ทุกที่ ทุกเวลา ขอเพียงแค่เรากล้าที่จะก้าวเข้าไปคว้ามัน" แม้ว่าสิ่งที่เธอคาดหวังจะไม่ใช่รักนิรันดร์ก็ตาม

นั่นเป็นตอนที่พระเอกอย่าง ทรรศ ก้าวเข้ามา...

นลัทเป็นสาวสวยที่เก่ง ขยัน วางตัวอยู่ในกรอบอันดีงามเสมอ แต่ตัวตนที่สดใส ช่างฝัน และยังมีอารมณ์ขันของเธอ ถูกบดบังด้วยใจที่มุ่งมั่นจนถึงขั้นยอมทำทุกอย่าง เพียงเพื่อหวังจะได้รับความรักจากมารดาผู้ให้กำเนิด

ขณะที่ทรรศเป็นชายหนุ่มผู้เพียบพร้อม หล่อ มีเสน่ห์ และฉลาดเป็นกรด ลูกชายคนเดียวผู้ได้รับความรักจากพ่อแม่อย่างล้นเหลือ มันทำให้เขามีด้านที่หยิ่งผยอง มั่นใจในตัวเองอย่างล้นเหลือในระดับที่น่าหมั่นไส้ แถมยังมีวิธีคิดแบบยึดตัวเองเป็นที่ตั้ง ทั้งเจ้าเล่ห์และร้าย ใช้ชีวิตเป็นเพลย์บอย เจ้าชู้ลอยชายไปวันๆ สมกับที่เป็นเด็กสปอยล์... พระเอกธงเขียวที่อาจจะทำให้คนอ่านตาเขียวหน่อยๆ ตอนเริ่มอ่าน

จากจุดเริ่มต้นที่เป็นเหมือนนิยายหลอกเด็กของนลัท และเป็นแค่เกมสนุกๆ สำหรับทรรศ คนทั้งคู่กลับค่อยๆ ถูกดึงดูดเข้าหากันตามกฎของแรงดึงดูด

🧐 แต่เดี๋ยวนะ... ผู้ชายแบบทรรศกับนลัทมีอะไรที่คล้ายกัน??

ทรรศจริงๆ แล้วเป็นคนมุ่งมั่น และชอบเอาชนะ ถ้าลองได้ตั้งใจจะทำอะไรขึ้นมาแล้ว ไม่มีวันยอมแพ้ง่ายๆ เพียงแต่ปกติชีวิตของคุณชายเขาสุขสบายเกินไป เลยขาดแรงจูงใจ

เมื่อทรรศได้มองเห็นนลัทผู้ใช้ชีวิตในแต่ละวันอย่างมุ่งมั่นจนเกินพอดี ทุ่มเทเพื่อสิ่งที่เขามองว่าเธอไม่ควรจะต้องพยายามกับมันเลยด้วยซ้ำ เขาจึงรู้สึกเหมือนถูกการกระทำของเธอดึงดูด จากสนใจก็กลายเป็นเห็นใจ จนเผลอมีใจในที่สุด

🤔 คำถามคือ ผู้ชายร้ายกาจแบบทรรศจะทำให้นลัทมีความสุขได้จริงหรือ??

จุดเล็กๆ จุดเดียวที่เหมือนกันนั้น ทำให้สิ่งที่ทรรศมีคือ "ความเข้าใจ" เขาเข้าใจและยอมรับความมุ่งมั่นของนลัท เมื่อเธอบอกว่าเธออยากทำตามความฝัน เมื่อเธอเลือกทำตามคำสั่งของแม่แทนที่จะเลือกเขา และยังคอยส่งเสริมความตั้งใจของนลัทในทุกๆ เรื่องหลังจากนั้น

ในขณะที่ความต่างทั้งหมดที่เหลือ กลายเป็นสิ่งชดเชยและเติมเต็มซึ่งกันและกัน

แน่นอนว่าความเป็นนลัทเปลี่ยนแปลงทรรศ ความเข้าใจและเห็นใจทำให้เขาอยากปกป้องเธอ และความอยากปกป้องนั้นก็ทำให้หนุ่มน้อยทรรศเติบโตเป็นชายหนุ่ม

แต่ทรรศก็ยังเป็นทรรศ

และความเป็นทรรศนั้น ชดเชยสิ่งที่ขาดไปของนลัท

"ผู้ชายดีๆ" อาจยอมถอดใจเมื่อไม่สามารถเข้าไปแทรกกลางระหว่างนลัทกับแม่ของเธอได้ และ "ผู้ชายดีๆ" อีกบางส่วนอาจเลือกเคารพความต้องการของนลัท และปล่อยให้เธอใช้ชีวิตแบบเดิมต่อไป... แม้ว่ามันจะเป็นชีวิตที่ลึกๆ แล้วเธอเองก็ไม่ต้องการ ซึ่งนั่นไม่ใช่ทรรศ

มุมที่เห็นแก่ตัวนิดๆ เจ้าเล่ห์ และร้ายกาจของเขา ทำให้เขาเลือกที่จะแย่งชิงเธอมาโดยไม่รอถามความสมัครใจ และพังทุกอย่างที่ขวางหน้า ไม่ว่ามันจะเป็นธุรกิจระดับพันล้าน หรือว่าที่แม่ยาย ด้านแย่ๆ ไม่เป็นพระเอกสักเท่าไหร่ของเขา กลายเป็นด้านที่ช่วยนลัทไว้ ทำให้เธอได้เป็นอิสระ ได้ใช้ชีวิตตามความฝัน และค้นพบคุณค่าจริงๆ ของตัวเองในที่สุด

ทรรศจึงเป็นภาพสะท้อนของผู้ชายที่ใช่ แม้ว่าไม่ดีที่สุด (ค่อนข้างร้ายเลยแหละ)... ผู้ชายที่ไม่ใช่แค่เติมเต็มสิ่งที่เรารู้สึกว่าขาดหายไปในชีวิต แต่ยังทำให้ชีวิตของเราอบอุ่นและสวยงามขึ้น

🩷🩷🩷

"ทุกที่มี mistletoe" แบ่งออกเป็น 3 เล่ม จากจุดเริ่มต้นที่กุ๊กกิ๊กน่ารักแต่แอบแซ่บ ไปถึงช่วงกลางเรื่องที่หวานหม่นปนอบอุ่น และช่วงท้ายเรื่องที่มีการชิงไหวชิงพริบกันทางธุรกิจชนิดอ่านเกมกันแทบไม่ทัน ก่อนจะปิดจบที่ความหวานซึ้งใจละลาย

สำหรับใครที่อยากรู้ว่าผู้ชาย "ไม่ดีที่สุด" แบบทรรศเป็นยังไง สามารถลองไปอ่านเล่มแรกกันได้ฟรีค่ะ ลิงค์อยู่ในคอมเมนท์นะคะ

#เรื่องรักๆ #นิยายรัก #นิยายชายหญิง #รีวิวนิยาย #อ่านตามlemon8