“ทำบ้าอะไรของคุณ!!”

เขาตวาด

ร่างข้างๆ เขาขยับตัว พอหยัดตัวขึ้นนั่งโงนเงนได้ก็อาเจียนเอาน้ำทะเลออกมาอีกชุดใหญ่ ชายหนุ่มถอนใจแรงอย่างหงุดหงิด... หงุดหงิดที่ตัวเองจำต้องลุกขึ้นมาดูอาการเธออยู่ดี

“ต้องให้แบกมั้ย?”

“คุณ...”

เธออาเจียนออกมาอีก ตามด้วยเสียงสะอื้น

“ทำไม... ทำไมไม่ปล่อยให้ฉันตาย... คุณจะลากฉัน... กลับมาตกนรกทำไม?”

ให้มันได้อย่างงี้สิ...

ที่น่าหงุดหงิดยิ่งกว่าคำพูดของเธอ คือเขาดันเข้าใจดีว่าเธอพูดถึงอะไร

“เพราะผมเป็นมนุษย์ปกติไงคุณ ถึงจะไม่ชอบขี้หน้าคุณยังไง ผมก็ยืนดูคุณตายไปต่อหน้าต่อตาไม่ได้”

พรมีนาหยุดอาเจียนแล้ว เธอฟุบลงไปกับพื้นทรายตรงหน้า ตรงที่เธอเพิ่งอาเจียนน้ำทะเลออกมานั่นแหละ แล้วเริ่มร้องไห้เบาๆ

“คุณทำสิ่งที่ต้องทำแล้ว จะไปไหนก็ไป”

ภูฉายเสยผมเปียกโชกไปข้างหลัง ถอนใจยาว สภาพนี้ ถ้ามีแรงลุกไหวเมื่อไหร่ เธอก็คงเดินกลับลงทะเลไปอีก

เขาขยับตัวลุกยืน ก้มลงคว้าต้นแขนของคนบนพื้น ดึงให้ลุกตาม

“ลุก”

ขาของหญิงสาวยังอ่อนแรง เธอยืนขึ้นได้เพราะแรงดึงของเขา หากแว่บเดียวก็ทรุดลงไปคุกเข่าข้างหนึ่ง ถ้าเขาไม่หิ้วไว้เธอคงกลับลงไปกองแล้ว ชายหนุ่มจึงไม่มีทางเลือก นอกจากก้มลงช้อนตัวผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่าจะไม่มีวันแตะต้องขึ้นอุ้ม เดินตรงไปยังรถ กว่าจะเปิดประตูและจับเธอยัดเข้าไปได้ก็ทุลักทุเล ทว่าแค่เขาถอย คนไม่มีแรงแม้แต่จะยืนก็หมุนตัวกลับออกมา

“อยู่เฉยๆ อย่าให้ต้องพูดซ้ำ”

เธอชะงัก เขาจับขาเธอยัดกลับเข้าไปอีกครั้ง ปิดประตู อ้อมมาขึ้นที่นั่งฝั่งคนขับ แล้วขับออกมาด้วยความเร็วปานพายุ

จากหาดใช้เวลาไม่กี่นาทีก็มาถึงบ้านเขา เดาว่านั่นคงมากพอจะทำให้ผู้โดยสารของเขาเริ่มได้สติกลับมา

ชุดที่เธอสวมอยู่แม้เนื้อผ้าจะค่อนข้างหนาแต่มันก็เป็นสีขาว เมื่อเปียกน้ำจนชุ่มมันจึงเผยให้เห็นบางส่วนที่ไม่ควรจะเห็น ไม่ต้องพูดถึงว่าเนื้อผ้ามันไม่ได้แผ่พลิ้วเหมือนตอนก่อนหน้า ทว่าลู่แนบลงมากับผิวเนื้อ ทันทีที่เขาเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารออก เจ้าตัวจึงยกแขนขึ้นป้องช่วงอกโดยอัตโนมัติ ใบหน้าเปรอะเปื้อนเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น

ภูฉายหัวเราะออกมาด้วยความขบขัน

“ไม่ต้องห่วง ต่อให้คุณยืนแก้ผ้าล่อนจ้อนผมก็ไม่คิดจะแตะคุณหรอก ลงมา”

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

อ่านนิยาย Love Life Reset ภาคแรก 'ในวันที่หัวใจดำดิ่ง' ได้บน Meb / Naiin / Dek-D / ReadAWrite หรือลิงค์ในคอมเมนท์ค่ะ

#นิยายดราม่า #นิยายรัก #นิยายชายหญิง #นิยายออนไลน์ #อ่านตามlemon8