ศิลปะบริสุทธิ์ สร้างด้วยศรัทธา

หลายคนอาจสงสัยว่า “ที่นี่อายุประมาณกี่ปี?” ตอนที่เราไป ฌาปนสถานบ้านชำบอนจะไม่ได้มีป้ายบอกปีสร้างแบบชัดเจนทุกจุด (อย่างเป็นทางการควรถามคนพื้นที่หรือผู้ดูแล) แต่จากบรรยากาศและลักษณะงาน จะให้ความรู้สึกว่าเป็นงานที่ค่อยๆ เติบโตจากการลงแรงของชุมชนมากกว่างานที่สร้างเสร็จทีเดียว เลยทำให้ “อายุ” ของสถานที่อาจไม่ใช่ตัวเลขเดียวตายตัว เพราะบางส่วนอาจสร้างก่อน บางส่วนอาจเพิ่มเติมภายหลัง ถ้าอยากได้คำตอบแม่นๆ แนะนำให้ลองคุยกับชาวบ้านแถวนั้นหรือพระเณรที่ดูแลพื้นที่ เขามักเล่าไทม์ไลน์ให้ฟังได้ละเอียดกว่าที่เราคาดไว้ สิ่งที่ทำให้เราชอบมากคือคอนเซ็ปต์ “ศิลปะนาอีฟ (Naïve art)” ที่นี่เห็นภาพชัดจริงๆ งานหลายชิ้นทำจากหินเล็กๆ หินก้อน แร่ธาตุ และของที่หาได้รอบตัว เอามาเรียง ประดับ ติดเป็นผิวงานจนเกิดเท็กซ์เจอร์สวยแปลกตา ยิ่งพอแดดส่องจะเห็นมิติวิบวับนิดๆ โดยเฉพาะงานรูปปั้นพญาครุฑขนาดใหญ่ที่เด่นมาก รวมถึงพระพุทธรูปสีทองทั้งปางนั่งและปางยืนที่ตั้งอยู่ท่ามกลางต้นไม้ ทำให้บรรยากาศดูสงบแต่ขลัง อีกคำถามที่เจอบ่อยจากคนค้นหา คือเรื่อง “พระพิฆเนศ ศิลปากร” หลายคนอาจกำลังหาองค์พระพิฆเนศในมหาวิทยาลัยศิลปากร (ที่เป็นจุดไหว้ยอดฮิต) ซึ่งเป็นคนละสถานที่กับฌาปนสถานบ้านชำบอนเลยนะคะ ถ้าเจตนาคือไปไหว้พระพิฆเนศโดยตรง อาจต้องปักหมุดไป “ศิลปากร” แต่ถ้าคุณอยากดูงานศิลปะพื้นบ้าน/ศิลปะบริสุทธิ์ที่เกิดจากศรัทธาของชุมชน ที่บ้านชำบอนให้คนละฟีล—เป็นงานสร้างสรรค์กลางธรรมชาติ มีรูปปั้นหลากตัวละคร (มีทั้งเทพ ยักษ์ นาค) และโครงสร้างหินที่ดูเหมือนทำจากจินตนาการล้วนๆ ทิปเล็กๆ จากที่ไปเอง: ไปช่วงเช้าหรือเย็นแสงจะสวย ถ่ายรูปงานหินแร่แล้วเห็นรายละเอียดชัดขึ้น เดินชมแบบเงียบๆ ให้เกียรติสถานที่ แต่งกายสุภาพ และถ้าจะจุดธูปเทียนหรือวางของบูชา ให้ดูป้ายคำบูชาหรือจุดที่จัดไว้โดยเฉพาะ จะได้ไม่รบกวนพื้นที่จัดแสดงงานศิลปะค่ะ