Now.. is a retrospective image from the face?!
Suddenly there was a fraction of the idea... that I wasn't in this world, this life.
It's like being in the next life and looking back at what you've done in this life every now and then.
Unlike the concept in The Matrix, where we were controlled...
It's about seeing what we choose, and now we're "watching ourselves live" and learning from it together.
It may be like a plot from assassin's creed game, but it's different that we don't even know who we are in the other world (but it's us.
Do we need a doctor?
Note: Not yet insomnia, restlessness, daily life, or even thinking of finding a way back to the next life.
Who ever felt this way?
Are there any thoughts that ever come out of life and look back like this?..Let's share
หลายครั้งที่เราอาจรู้สึกเหมือนไม่ได้มีตัวตนอยู่จริงในชาตินี้ แต่กลายเป็นคนดูชีวิตตัวเองจากภพหน้า หลายคนที่เคยมีความคิดลักษณะนี้บอกว่า มันทำให้เราได้มองกลับไปที่ตัวเองในมุมที่ต่างออกไป ช่วยให้เข้าใจการตัดสินใจหรือความผิดพลาดในอดีตมากขึ้น ส่วนตัวแล้ว ฉันมักจะมีช่วงเวลาที่หัวเราะหรือสงสัยกับความคิดนี้เหมือนกัน บางครั้งมันก็เหมือนการดูหนังย้อนเวลาช้าๆ ที่เราเห็นความเปลี่ยนแปลงของตัวเองและรู้สึกเหมือนเรียนรู้จากประสบการณ์นั้นไปพร้อมกัน การมองชีวิตแบบนี้ช่วยให้เราไม่เครียดหรือวิตกกังวลกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เลือกที่จะเติบโตและเปลี่ยนแปลงอย่างมีสติ อย่างไรก็ตาม ความรู้สึกเหล่านี้ไม่ใช่อาการผิดปกติของจิตใจ แต่เป็นเสี้ยวหนึ่งของการไตร่ตรองและการตั้งคำถามเกี่ยวกับตัวเองและเส้นทางชีวิต หากใครลองมีความรู้สึกแบบนี้เหมือนกัน อย่าลังเลที่จะแบ่งปันหรือค้นหาความหมายร่วมกัน เพราะบางทีเราทุกคนอาจกำลังเรียนรู้ที่จะจับมือกันเดินในเส้นทางที่ซับซ้อนนี้ไปพร้อมกัน และถ้าหากช่วงใดที่ความคิดเหล่านี้เริ่มทำให้เรารู้สึกกังวลจนกระทบต่อการใช้ชีวิตประจำวัน การปรึกษาคนใกล้ชิดหรือผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิตก็เป็นทางเลือกที่ดี ที่สำคัญคือไม่ต้องกลัวที่จะรับฟังเสียงในใจของตนเองอย่างเปิดใจและเข้าใจค่ะ
