ร้านขนมถาด ไม่มีชื่อ 😌

เวลานึกอยากกิน “ขนมไทยในเซเว่น” หรือ “ขนมหวาน 7-11” ข้อดีคือหาง่าย แวะซื้อได้ตลอดเวลา เหมาะกับวันที่รีบ ๆ หรืออยากได้ของหวานติดมือ แต่พอได้กลับมาเดินร้านขนมถาดแถวศรีราชา (ร้านเก่าแก่ เปิดมาหลายสิบปี) ก็รู้สึกว่าเสน่ห์มันคนละแบบเลย เลยอยากแชร์เป็นไอเดียสำหรับคนที่กำลังตัดสินใจว่า จะหยิบในเซเว่นหรือออกไปตามหาร้านขนมไทยแบบดั้งเดิมดี 1) ความหลากหลายและฟีลลิ่งตอนเลือก ในเซเว่น ส่วนใหญ่เราจะเลือกจากแพ็กเกจและรูปบนกล่อง แต่ร้านขนมถาดคือเห็นของจริงทั้งถาด เลือกตามหน้าตาและกลิ่นได้เลย วันนั้นที่ไปมีหลายอย่างมาก เช่น ขนมชั้น, ข้าวเหนียวหน้านวล, วุ้น, เม็ดขนุน, หม้อแกง, สังขยา รวมถึงสายไข่ ๆ อย่างทองหยอดและฝอยทอง เห็นแล้วเลือกยากแบบมีความสุข 2) เรื่องราคาและความคุ้ม ร้านนี้ราคาน่ารักมาก “เริ่ม 10 บาท” หลายถาดหยิบได้เรื่อย ๆ (บางเมนูอย่างทองหยิบ/ฝอยทอง/เม็ดขนุนอาจราคาต่างจากถาดทั่วไป) ข้อดีคือเราแบ่งงบได้ง่าย อยากชิมหลายอย่างก็หยิบแบบชิ้นเล็ก ๆ ได้ ต่างจากในเซเว่นที่มักเป็นราคาต่อกล่อง ตัดสินใจทีเดียวจบ 3) รสชาติและเนื้อสัมผัส (อันนี้แล้วแต่คนชอบ) ถ้าอยากได้อะไรแช่เย็นกินแล้วสดชื่น วุ้นแช่เย็น ๆ คือดีมาก กรอบ ๆ หอมหวานพอดี ส่วนข้าวเหนียวหน้านวลที่เจอวันนั้นนุ่ม หอมกะทิ กินกับถั่วดำแล้วเข้ากันสุด ๆ ด้านทองหยอด/ฝอยทองก็หอมหวานแบบขนมไข่แท้ ๆ คนชอบแนวนี้คือฟิน 4) คำแนะนำเวลาซื้อให้ “อร่อยสุด” - ของที่มีหน้ากะทิ/ข้าวเหนียว: ถ้าซื้อกลับไกล แนะนำถามร้านเรื่องการเก็บ แล้วรีบแช่เย็นเมื่อถึงบ้าน - วุ้น: แช่เย็นก่อนกินจะชื่นใจมาก - หม้อแกง/สังขยา: อุ่นนิด ๆ กลิ่นจะหอมขึ้น (แต่ถ้าชอบเย็น ๆ ก็อร่อยไปอีกแบบ) สรุปของผมคือ ถ้าเน้นสะดวก “ขนมหวาน 7-11” ตอบโจทย์ แต่ถ้าอยากได้ความรู้สึกเลือกขนมหน้าถาด เห็นขนมไทยเต็ม ๆ และอยากลองหลายอย่างในงบเบา ๆ ร้านขนมถาดศรีราชาแบบนี้คุ้มมาก ใครผ่านแถวศูนย์นักเรียนลองแวะดูครับ