๓.
•เด็กซ์เตอร์_เจฟฟ์ ลินด์เซย์
__
สวัสดี ผมชื่อเด็กซ์เตอร์ มอร์แกน
ผมมีอาชีพเป็นนักวิเคราะห์คราบเลือด และมีงานอดิเรกเป็นฆาตกร!!!
การกลับมาอ่านฉบับเล่มออริจิดั้งเดิมหลังจากดูซีรี่ย์กันไปหลายสิบรอบเมื่อหลายปีก่อน จนแทบจะสิงร่างเด็กซ์เตอร์ได้อยู่แล้วนั้น เรียกว่าอ่านให้แล้วใจ คลายข้อสงสัยจากการดูฉบับซีรีย์ของตัวเอง
คือหนึ่งทำไมแฮร์รี่อุ้มเด็กชายอายุ3ขวบออกไ ปคนเดียวจากที่เกิดเหตุ ทั้งที่มีเด็กชายผู้พี่อายุ4ขวบอีกคน อะไรทำให้เขาไม่อุ้มเด็กทั้งสองคน และทำไมแฮร์รี่ไม่รับเด็กทั้งสองคนดูแล แถมในซีรีส์ชวนให้คิดว่าเด็กซ์เตอร์อาจเป็นลูกของแฮร์รี่อีกต่างหาก แต่อีกตอนหนึ่งกลับให้ความสัมพันธ์ของเด็บกับเด็กซ์กลายเป็นรักฉันชู้สาว ความคิดที่ว่าเด็กซ์อาจเป็นลูกคนหนึ่งของแฮร์รี่ปัดตกไป แต่ความสงสัยเดิมยังคงอยู่
สอง ทำไมแฮร์รี่กลายเป็นผู้โดยสารมืด สำหรับตัวเองตอนที่ดูซีรี่ย์มันให้ความรู้สึกสะกิดใจว่าดูไม่สมเหตุผล ถูกละว่าแฮร์รี่เป็นพ่อผู้ชี้ทางเป็นผู้วางกฎเกณฑ์ เป็นไปได้ว่าเด็กซ์เตอร์ต้องคิดถึงต้องนึกถึง แต่มันก้ำกึ่งอยู่ดีสำหรับเรา
ดังนั้นเมื่อหาเล่มมาครบก็อ่านให้แล้วใจกันไปว่าฉบับเขียนตอบข้อสงสัยของเราแค่ไหน
สรุป ว่าฉบับเขียนกับซีรีย์แตกต่างกันพอสมควรในเรื่องความสัมพันธ์ตัวละครและเรื่องราวปลีกย่อยของเด็กซ์กับเด็บ ในฉบับเขียนสองคนไม่มีความสัมพันธ์ฉันชู้สาว ต่างคนต่างมีคนรักซึ่งในกรณีของเด็กซ์อาจเป็นตกกะไดพลอยโจนและการสวมรอยเพื่อเป็นมนุษย์ปกติอีกทางหนึ่ง และทั้งสองคนพี่น้องต่างมีลูกเป็นของตัวเอง
ส่วนที่ว่าทำไมแฮร์รี่เลือกอุ้มเด็กซ์เตอร์มาคนเดียวในตอนนั้น จากเล่มแรกเหมือนไปรอัน(คนพี่) จะบอกกับเด็กซ์ว่าแฮร์รี่คิดว่าจะสามารถดึงเอาเด็กชายอายุน้อยกว่ากลับมาในด้านสว่างได้ง่ายกว่าคนพี่ ซึ่งว่ากันตามจริงห่างกันแค่หนึ่งปีเองไม่ได้โตกว่ามากอะไร คนพี่จึงตกไปอยู่ในการดูแลของบ้านอุปถัมภ์
เด็กชายสองคนในตู้คอนเทนเนอร์นั่งอยู่ท่ามกลางแอ่งเลือดเศษซากชิ้นส่วนมนุษย์กับใบหน้าและดวงตาขอ งแม่ที่เบิกโพรงสามวัน เป็นจุดเริ่มต้นของสิ่งมีชีวิตข้ามฟากไปอีกฝั่งเป็นที่เรียบร้อย ไปรอันถูกรับไปอยู่ในบ้านอุปถัมภ์ที่ต้องการเพียงเงินสวัสดิการรัฐ ไม่ได้สนใจใยดีจะเลี้ยงดูเด็กแต่อย่างใด และชีวิตของไบรอันจึงเติบโตมาในแบบที่เขาเป็นไร้การฉุดดึงจากใคร และคงไม่ได้เรียบง่ายนัก จนหวนกลับมาหาเด็กซ์เตอร์น้องชายอีกครั้งในฐานะฆาตกรต่อเนื่อง
ในขณะที่เด็กซ์เติบโตมาในครอบครัวนายตำรวจ มีพ่อมีแม่และน้องสาวบุญธรรม เด็กซ์ข้ามไปอีกฝั่งแล้วเช่นกันไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ เพียงแต่ว่าเขาอยู่ในความดูแลของแฮร์รี่ พ่อบุญธรรมผู้วางกฎให้เด็กซ์เดินและยังคงเป็นสิ่งที่เป็นอยู่เขาไม่ได้เปลี่ยนมัน
สิ่งที่แฮร์รี่ทำ วางกฎให้เด็กซ์มันคือหลักเกณฑ์ของไคน์มาเฟียบอมเบย์จากเล่มศานตาราม นั่นคื อ ‘ทำสิ่งเลวเพื่อรักษาสิ่งดี’ แฮร์รี่ปั้นเด็กซ์ให้เป็นแบบนั้น และครอบครัวต้องมาก่อนเสมอนั่นเป็นกฎของแฮร์รี่
หากจะย้อนไปว่าทำไมแฮร์รี่ทำแบบนั้นแทนที่จะฉุดเด็กซ์ให้ข้ามฟากมาอีกฝั่งที่สว่าง เขากลับให้เด็กซ์ยืนอยู่ตรงนั้นระหว่างมืดกับสว่าง เป็นอย่างที่นายเป็นเพียงแต่ชีวิตมันมีกฎที่ต้องยึดถือเพื่อให้แตกต่างเพื่อให้ยังคงเชื่อมั่นว่าทำสิ่งที่ดีอยู่แม้จะทำสิ่งไม่ถูกต้อง และเพื่อให้รอด
เพราะสิ่งที่นายตำรวจอย่างแฮร์รี่เจอและเห็นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันนั่นคือ การปล่อยผู้ร้ายอาชกรออกจากความผิด เพราะไร้หลักฐานชี้ชัด เพราะการเมืองในทุกสถานที่ในระบบรัฐ เส้นสายสร้อยสนกลในสารพัดรูปแบบที่จำต้องเปิดประตูเชื้อเชิญให้คนทำผิดกฎหมายออกไป ทั้งที่ต่างฝ่ายต่างรู้ว่าความจริงเป็นเช่นไร ร ู้ทั้งรู้แต่ไม่สามารถทำอะไรได้
อีกเรื่องคือความตายของเพื่อนสนิท เพราะแฮร์รี่ไม่สามารถข้ามเส้นความเป็นตำรวจของตัวเองได้เขายึดถือปฏิบัติในสิ่งที่เขาเป็นไม่ออกนอกเส้นทางความถูกต้อง เขาจึงปฎิเสธการช่วยเหลือเพื่อนในตอนนั้น ทั้งสองอย่างจึงเป็นแรงเกื้อหนุนให้แฮร์รี่ยังคงความเป็นปีศาจร้ายในตัวเด็กซ์เตอร์ไว้ตามความคิดเรา
ส่วนเรื่องผู้โดยสารมืดในฉบับเขียนอันนี้จึงสมเหตุสมผลหน่อย ผู้โดยสารมืดก็คือตัวตนอีกด้านหนึ่งของมนุษย์นั่นเอง แบบว่าในมนุษย์ทุกผู้คนมันมีตัวดีตัวร้าย ตัวมืดตัวสว่าง ที่คอยกระซิบกระซาบยุแยงเรานั่นแหละ อยู่ที่ว่าแต่ละคนจะข่มหรือปลดปล่อยด้านไหนออกมาควบคุมจิตใจ
เราจำไม่ได้ว่าตอนดูซีรีย์เรารำคาญตัวละครอย่างเด็บ(น้องสาวบุญธรรม)กับริต้า(ภรรยาเ ด็กซ์)รึเปล่า แต่คิดว่าไม่น่าจะ แต่ฉบับเล่มคือโคตะระรำคาญเด็บอย่างแรง ในฐานะจ่าเด็บซ์ตำรวจหญิงสืบสวนผู้เก่งซะเหลือเกินเก่งทุกเรื่องห้าวหาญชาญชัยไปซะหมดแต่แมร่งเอาจริงคือน่ารำคาญชิปหาย ทำเป็นเก่งทำเป็นปากดีแต่ไม่ค่อยรู้อะไรเลยในส่วนของตัวเอง แล้วก็มาไล่ต้อนกดดันเอากับเด็กซ์เตอร์ผู้เป็นเพียงฝ่ายพิสูจน์คราบเลือดนี่นะ อาจจะเป็นเพราะเธอรู้ว่าเขาเป็นใครในอีกตัวตนหนึ่งเลยคาดหวังว่าเด็กซ์จะรู้ไปซะทุกเรื่อง
ส่วนริต้าผู้ภรรยา หล่อนเป็นอะไรก่อน หล่อนหวังจะให้คนอื่นเข้าใจโดยที่หล่อนไม่พูดออกมาเนี่ยนะใครแมร่งจะไปตรัสรู้ได้ละเว่ย หล่อนคาดหวังอะไรจากผัว คิดเองเข้าใจเองคนเดียวใครจะไปเข้าใจกับหล่อนมิทราบ น่ารำคาญ อะไรก็ไม่รุ ผู้หญิงที่แวดล้อมใกล้ชิดเด็กซ์เตอร์ทั้งสองคนคือน่ารำคาญมากกกกกก
การดูซีรีย์กับการอ่านฉบับเขียนสนุกกันคนละแบบ การอ่านช่วยให้เราเก็บรายละเอียดพื้นฐานตัวละครมาก็กว่าแค่ความสนุก รายละเอียดปลีกย่อยตัวละครในอีกมุมหนึ่ง ความเหมือนกันอย่างหนึ่งระหว่างเด็บและไบรอันหลังจากเด็กซ์มีลูก นั่นคือสองคนโหยหาครอบครัว ไบรอันกลับมาวอแวกับสมาชิกคนรอบครัวเด็กซ์ เข้ามาสร้างสัมพันธ์กับทุกคนเพราะส่วนลึกแล้วเขาน่าจะอยากรู้ว่าความเป็นครอบครัวคือแบบไหน ทำไมคนอย่างเด็กซ์ถึงมีครอบครัว
เด็บเองก็โหยหาอย่างไม่รู้ตัวในตอนเด็กซ์มีลูก มันเหมือนกับว่าครอบครัวเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่หลุดลอยไปและเธออยากมีครอบครัวเป็นของตัวเอง แล้วคนอย่างเด็กซ์เตอร์พี่ชายฆาตกรโรคจิตของเธอคนนี้มีครอบครัวเนี่ยนะก็เข้าใจได้ว่าเด็บช็อคไปเหมือนกัน
ไหนจะเรื่องที่ว่าเธอทำใจยอมรั บความเป็นเด็กซ์เตอร์ได้แค่ไหนเมื่อรู้ความจริงในฐานะคนในครอบครัวในฐานะพี่ชาย ในฐานะฆาตกรและเธอเป็นตำรวจผู้ทำตามกฎระเบียบ แสดงให้เห็นถึงการตัดสินใจการยึดยื้อกับความถูกผิดในใจของมนุษย์ว่าเราจะเลือกทางไหน
กำจัดคนพาลอภิบาลคนดี โดยฆาตกรฆ่าฆาตกร โจรปล้นโจร ปล้นคนรวยช่วยคนจนหรืออะไรที่คล้ายกันอย่างนี้ ตามที่เราเคยได้ยินกันมาทั้งตำนานเล่าขานต้นเหตุเกิดจากอะไร ‘ทำสิ่งที่ร้ายเพื่อรักษาสิ่งที่ดี’ แล้วแต่จะใคร่ครวญเลือกทำเลือกเป็น เพราะสุดท้ายแล้วความเป็นมนุษย์มันไม่บริสุทธิ์ผุดผ่องอะไรหรอก
ปอลิง.
หนังสือจำนวน8เล่ม ใช้คนแปล3คน
เจนจิรา เสรีโยธิน
พรรษพร ชโลธร
โสภณา เชาว์วิวัฒน์กุล/เจ้าสำนักม้าหมุนผู้หายสาปสูญ😅
หลังจากที่ได้อ่านหนังสือเด็กซ์เตอร์ฉบับต้นฉบับและดูซีรีส์หลายรอบแล้ว ผมรู้สึกว่าการได้กลับมาทบทวนในเล่มนี้ช่วยเติมเต็มเรื่องราวและความเข้าใจในตัวละครอย่างลงลึกมากขึ้นมากกว่าแค่การดูซีรีส์เล่าอย่างเดียว โดยสิ่งที่ชอบมากคือการใส่รายละเอียดความสัมพันธ์ของตัวละครซึ่งแตกต่างจากซีรีส์ คงเป็นเพราะความจำกัดของเวลาและรูปแบบการเล่าในซีรีส์ที่อาจปิดบังหลายมิติ เช่น ความสัมพันธ์ของเด็กซ์และเด็บที่ในหนังสือเป็นแค่พี่น้องที่ต่างมีชีวิตรักของตัวเอง ไม่ได้โรแมนติกเหมือนในซีรีส์ นี่ทำให้ผู้อ่านได้เห็นภาพลักษณ์ตัวละครชัดเจนขึ้น และยังช่วยคลายปริศนาที่ค้างคาใจอย่างเรื่องแฮร์รี่เลือกอุ้มเด็กซ์เตอร์คนเดียว สิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างคือแนวคิดของแฮร์รี่ที่เป็นพ่อบุญธรรมได้วางกฎให้เด็กซ์เป็น ‘ปีศาจร้าย’ เพื่อรักษาความดีในสังคม โดยยึดหลัก ‘ทำสิ่งร้ายเพื่อรักษาสิ่งดี’ ซึ่งสะท้อนปัญหาความขัดแย้งด้านศีลธรรมการตัดสินใจในโลกความจริงที่ตำรวจอย่างแฮร์รี่ต้องเผชิญ การที่แฮร์รี่เลือกให้เด็กซ์เติบโตภายในขอบเขตของกฎเกณฑ์และแสงสว่าง-ความมืดทำให้เรามองเห็นความซับซ้อนของมนุษย์ได้ชัดขึ้นว่าไม่มีใครดีอย่างสมบูรณ์บริสุทธิ์ ในด้านความรู้สึกส่วนตัว ตัวละครเด็บและริต้าในหนังสือฉบับต้นฉบับนั้นมีลักษณะที่ขัดแย้งทั้งความเก่งและความน่ารำคาญ ซึ่งแตกต่างจากการรับรู้ในซีรีส์ ที่หนังสือทำให้เห็นแง่มุมของคนรอบข้างเด็กซ์อย่างลึกซึ้งว่าแต่ละคนมีเหตุผลและแรงจูงใจของตัวเอง แม้บางครั้งจะทำให้รู้สึกรำคาญแต่ก็แสดงให้เห็นความเป็นมนุษย์ที่ไม่สมบูรณ์แบบ สุดท้ายนี้ ผมแนะนำให้คนที่รักซีรีส์เด็กซ์เตอร์ได้ลองอ่านหนังสือฉบับต้นฉบับดู เพราะจะได้เพลิดเพลินกับมุมมองที่แตกต่างและลึกซึ้ง รวมทั้งเข้าใจความเป็นมนุษย์ในแบบที่ซับซ้อนมากกว่าที่เห็นในทีวี ในฐานะคนที่ชอบสะท้อนความคิดผ่านการอ่านเล่มนี้ช่วยให้ได้ย้อนถามตัวเองว่าในแต่ละความสัมพันธ์และการตัดสินใจ เราสามารถเลือกทำสิ่งที่ ‘ดี’ ได้อย่างไรในโลกแห่งความไม่สมบูรณ์แบบนี้
