๙.
•Daemon Bakery:พัณณิดา ภูมิวัฒน์
Mariz & Rhea
__
ชุดสองเล่มนี้เป็นฟากฝั่งของแดนกลาง สืบเนื่องมาจากคราวก่อน หนูวาลกับพี่รีกัล เมื่อสองคนแต่งงานกันแล้ว พี่รีกัลขึ้นเป็นพระราชาสืบต่อจากท่านอารัชผู้บิดา ที่เหนือกว่านั้นสองคนมีลูกสาวอายุสามขวบแล้ว!!!
อ๊ากกกกกก/อีกรอบ เลือดซึมออกมุมปากซวนเซปัดป่ายไปเจอผ้าม่านพันคอประหนึ่งหนังอินเดีย
จากที่เมื่อคราวก่อนหลับตาเสียข้างนึงยังพ อสวมบทท่านป้าได้ บัดนี้เจ้าเตหลานสุดที่รักของดิฉันเติบโตเป็นหนุ่มอายุยี่สิบกลายเป็นท่านน้าของยัยหนูซานา จึงเป็นที่ประจักษ์ไม่อาจบิดพริ้วได้ว่า อันตัวดิฉันนั้นสวมบทท่านยายเถิดหนา/ไม่รู้ว่าคุณลวิตร์จะเขียนถึงจักรวาลนี้จนพวกเราคนอ่านกลายเป็นท่านทวดรึเปล่าก็ไม่รู้
แต่ก็เถอะนะถึงอย่างนั้นคงยังต้องอ่านอยู่ดีแหละ เพราะตัวละครมันโคตรจะน่ารักชุบชูใจเป็นที่สุด ฉันน้ำตาซึมตั้งแต่ต้นจนอวสาน
แน่นอนว่าธีมสำคัญของเรื่องย่อมไม่พ้นความสัมพันธ์ของครอบครัวเป็นหลักเช่นเคย ชุดนี้ว่าด้วยเรื่องของ ‘เด็กหลง’ กระมัง พวกเด็กหลงที่คิดว่าตัวเองช่างไร้ประโยนช์เสียแล้ว ไม่มีใครให้ปกป้อง ไม่มีใครให้แสดงความรักความห่วงใยได้อีกไม่รู้จะทำอย่างไรกับชีวิตต่อนับจากนี้ จึงต้องมีใครสักคนมาช่วยตบช่วยสะกิดให้คิดให้มองเห็น หรือกระทั่งมาเติมเต็มในส่วนนั้น ปลดล็อคความไม่รู้นั้นออกไปเสีย อาจไม่ได้ทั้งหมดในระยะเวลาอันสั้น เพราะปมบาดแผลของแต่ละคนผู้นั้นเองย่อมเป็นผู้ค่อยรักษา
มาริซกับรีอาสองคนนี้เป็นน้องของปาชา คนที่อ่านภาคหลักของDBมาแล้วคงคุ้นเคยความบ้าดีเดือดถึงลูกถึงคนของพี่สาวคนโตบ้านนี้กันเป็นอย่างดีอยู่แล้ว และแน่นอนค่ะปาชาคนนี้กลายเป็นจักรพรรดินีแดนปีศาจเป็นภริยาสุดที่รักของพี่มอร์นั่นเอง
ตัวละครมันจึงเกี่ยวพันกันเป็นลูกพี่ลูกน้องเครือญาติยุบยับแตกแขนงไปหมด ถึงกับบางคนจะไม่ใช่เครือญาติแม้เพียงเสี้ยว แต่กระนั้นหากได้มารู้จักสัมพันธ์ไม่ทางใดทางหนึ่งทุกคนล้วนได้รับการทรีตประหนึ่งคนในครอบครัวเสมอ มีท่านตาท่านพี่ผู้มีเวทย์ขั้นสูงคอยช่วยเหลือ แล้วตัวละครม ันจะมีมุมน่ารักน่าทุบการแสดงออกทั้งกิริยาหรือคำพูดที่ซื่อเซ่อทำให้ซาบซึ้งใจไม่หยุดหย่อน เป็นสนามพลังบวกที่สะท้อนไปมา
มาริซคนนี้เป็นลูกชายคนเดียวของบ้านในจำนวนพี่น้องสี่คน ตั้งแต่เด็กจนโตเขาคิดเสมอว่าตัวเองต้องเป็นที่พึ่งให้กับครอบครัวด้วยเพราะฐานะทางบ้านหนึ่ง ขาดแม่หนึ่ง ส่วนพี่สาวคนโตอย่างปาชานั้นเอาแต่ต่อยตีท้ารบมุ่งมั่นจะเป็นผู้กล้าดูไม่ค่อยเป็นโล้เป็นพาย มาริซไม่เห็นหนทางว่าเธอจะเป็นผู้ใหญ่หรือพึ่งพาได้แต่อย่างใด ไหนจะเรื่องอดีตของท่านปู่ซึ่งฝังใจเขาว่าจะทวงคืนสถานะในบ้านใหญ่ของตระกูลให้จงได้นั่นอีก เขาคิดว่าหากครอบครัวอยู่ในสถานะนั้นมีเงินแม่คงไม่ต้องมาตายจากไป
เด็กชายจึงโตเกินวัยมาแต่น้อยตั้งหน้าตั้งตาเรียนว่างก็ทำงานพิเศษ เพื่อครอบครัวเพื่อน้องสาว อีกสองคนของเขา ช่วยพ่อช่วยปู่ เขาเป็นเสาหลักเป็นความหวังของครอบครัว(คิดเองคนเดียว) นั่นเป็นสิ่งที่มาริซยึดมั่นยึดถือ เขาเป็นเด็กเรียนเก่งฉลาดซึ่งเป็นที่ภูมิอกภูมิใจของพี่สาวคนโตเป็นที่ยิ่ง น้องข้าเก่ง น้องข้าเท่ น้องข้าฉลาดที่สุด อวยน้องไม่มีใครเกิน มีใครรังแกเจ้าให้บอกข้า ข้าจะไปตีมัน นั่นคือความรักความเอาใจใส่ในแบบของปาชา
ทีนี้วันหนึ่งพี่สาวผู้ห้าวหาญของเขาคนนั้นกลายคนรักของมอร์ และเป็นจักพรรดินีแดนปีศาจความมั่นใจส่วนหนึ่งเขาเริ่มแกว่ง แต่ถึงอย่างนั้นใันส่วนที่เขาต้องทำเขายังคงต้องทำอยู่นั่นเอง ปาชาออกเรือนไปแล้วก็จริง แต่เขายังมีน้องสาวอีกสองคน กับพ่อ กับเรื่องของท่านปู่
เมื่อเรียนจบพี่รีกัลจึงไปช้อนเขามาช่วยงานเสีย ต้องใช้ลูกล่อลูกชนเสียมากโขกว่าจะช้อนมาริซม าได้ เนื่องจากเขากลัวว่าจะถูกค่อนขอดว่าใช้เส้นต่างๆ นาๆ จึงถูกพระราชากำราบว่าคิดว่าง่ายหรือ ถ้าคิดว่าง่ายข้าจะใช้งานเจ้าให้มากๆ แล้วอย่าได้คิดว่าจะผ่านงานไปได้อย่างสบาย ยังต้องฝึกต้องฝนข้ารับรองว่าไม่ง่าย นั่นแหละคนซื่ออย่างมาริซถึงจำนน
มาอยู่ทำงานในวังได้รู้ได้เห็นการเมืองทั้งภายนอกภายในมากเข้าเริ่มไม่เห็นว่าการทวงคืนสถานะบ้านใหญ่ให้ปู่จะเป็นเรื่องดีอย่างที่คิดฝัน ถูกใส่ร้ายป้ายสีเปลี่ยนจากขาวเป็นดำเพื่อจะลากให้มาริซจมโคลนไปด้วยกัน ความหน้ายิ้มหลังเชือดคอของท่านลุง แถมพี่รีกัลพระราชาเจ้าแผนการยังใช้เขาเป็นหมากตัวหนึ่งเพื่อเดินเกมส์การเมืองอีก
สำหรับการเป็นหมากตัวหนึ่งของพี่รีกัลนั้นมาริซไม่ได้ถือสาเพราะอย่างไรเสียที่ทำไปทั้งหมดในฐานะพระราชาก็เพื่อการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้นแก่ประชาชน เขาเห็นถึงความทุ่มเทของพี่รีกัลที่จะพัฒนาบ้านของตัว ช้อนคนเก่งมาไว้ใกล้ตัวเพื่อฝึกฝนถ้าเผื่อว่าในวันหนึ่งข้างหน้าตัวเขาจะกลายเป็นคนชั่วร้ายจะได้มั่นใจว่าคนเก่งพวกนี้จะสามารถปราบเขาได้ และพี่รีกัลผู้เห็นมาริซเป็นทั้งน้องทั้งเพื่อนย่อมหาลู่ทางไว้รองรับเขา
ความพังทลายของมาริซอยู่ที่วันหนึ่งน้องสาวเดินทางมาเมืองหลวงนั่นเอง รีอาน้องสาวเขากลายเป็นวานิชผู้มั่งคั่งตั้งแต่เยาว์วัย นางร่ำรวยมากจากการค้าขายระหว่างแดนปีศาจกับแดนกลาง น้องไม่จำเป็นต้องพึ่งพาอะไรเขาอีก เงินเดือนที่เขาแบ่งส่งทางบ้านครึ่งหนึ่งนั้นดูเป็นสิ่งไร้ค่าไร้ความหมาย หรือที่จริงหลังจากนี้เขาไม่จำเป็นต้องส่งอีกก็ได้ ก็น้องสาวเขารวยออกอย่างนี้ ความรู้สึกคล้ายทะนงตนของตัวเองสูญสลาย
ทำไมถึงคิดว่าตัวเองสำคัญ ทำไมถึงคิดว่าน้องต้องพึ่งพาเขา เมื่อไม่มีคนให้ดูแลเขาย่อมไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไป มาริซไม่เคยคิดถึงสิ่งที่ตัวเองปรารถนา สิ่งที่ตัวเองชอบหรืออยากทำเพื่อตัวเอง เขาไม่เคยคิดถึงส่วนนั้นเขาเพียงแต่ทำทุกอย่างเพื่อคนอื่นเสมอมา
ขณะที่รีอาผู้คาดหวังให้พี่ชายที่รักดีใจ จะอวดว่าตัวเองทำสิ่งนั้นสิ่งนี้ได้ก็เหี่ยว ต่างคนต่างเหี่ยว รีอาย่อมเป็นเด็กหลงเหมือนกัน รีอาคล้ายตกอยู่ในสถานะลูกคนกลางระหว่างพี่ชายคนรองกับน้องสาวคนเล็ก ตัวเองเรียนไม่เก่งชอบไปทางค้าขายมากกว่าจึงเรียนรู้การค้าขายจากตายายในเบื้องต้นและเลือกที่จะเอาดีทางด้านนี้
รีอาคิดว่าตัวเองไม่สวยไม่น่ารักแบบเพลลาน้องสาว จึงใช้ความสามารถทางการค้าของตัวเองสร้างความมั่นใจให้ตัวเองให้คนในค รอบครัวยินดีกับความสำเร็จ ครอบครัวกลับแค่บอกว่าก็ดีแล้ว ไม่มีใครตื่นเต้นกับของที่เธอซื้อให้ จะอวดความสำเร็จกับพี่ชายเขาก็ช็อคเหี่ยวไปก่อน ต่างไม่รู้จะปฏิบัติตัวต่อกันอย่างไรไปเสียได้ รีอาไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร
หรือบางทีรีอาเองก็หลงตัวเกินไปจนมองข้ามจึงเหยียดหยามคนอื่นว่ามาอิจฉาตัวทำไม ก็นั่นแหละจนถูกสะกิดว่าคนอื่นไม่มีนายทุนเป็นพระจักรพรรดิแดนปีศาจเช่นเจ้า ไม่มีที่ปรึกษาอย่างพระราชารีกัลเช่นเจ้า เธอถึงได้คิดลดทิฐิตัว เพราะโดยพื้นจิตยัยหนูเป็นเด็กดีเพียงแต่มองไม่รอบด้านมีคนมาเตือนย่อมรับฟัง
นอกจากมาริซกับรีอา ยังมีเด็กหลงอีกคนหนึ่งเด็กชายผู้เกิดมาเป็นตัวแถมพี่สาว เป็นสัตว์วิเศษเยาว์วัยผู้หลงทางเช่นกัน จนเกือบถูกล่อลวงไปเป็นเครื่องม ือของอำนาจ เพราะรู้สึกไร้ค่าไร้ประโยชน์กับสิ่งใด จนกระทั่งได้เจอมาริซกับน้องซานา ได้หาอาหารให้พี่ให้น้องกินจึงมีความสุขเมื่อเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น ไม่ไร้ค่า
ความสัมพันธ์ตัวละครมันเกื้อหนุนกันเติมเต็มความพร่องของกันและกันเมื่อต่างเปิดใจหรือถูกสะกิดให้คิด พี่รีกัลเองที่บัดนี้เป็นพระราชาแดนกลางแล้วส่วนหนึ่งก็ยังเป็นเด็กหลง จนถูกสะกิดจากมาริซ ส่วนมาริซเองก็ได้หลายคนช่วยสะกิดทั้งพี่รีกัลทั้งท่านพ่อท่านปู่และว่าที่น้องเขย รีอาก็ด้วยถูกเอสซาสะกิดถึงเข้าใจถึงค่อยเรียนรู้ ฝ่ายเอสซาย่อมได้เรียนรู้จากยัยหนูขนฟูรีอาเช่นกันเขาก็มีบาดแผลของเขา
ที่จริงให้ง่ายคือพูดออกมา ทว่านั่นกลับเป็นสิ่งยากกว่าอะไรทั้งหมด เพราะส่วนใหญ่ความเสียใจน้อยใจ น้อยเนื้อต่ำใจต่างๆ ล้วนถูกเก็บงำคิดเองเออเอง มีเพียงที่ทำได้คือเห็นค่าใส่ใจความรู้สึกคนใกล้ชิดด้วยการชม ด้วยการให้ทุกคนเห็นคุณค่าของตัวเอง และเรื่องของครอบครัวล้วนเป็นจุดเริ่มต้นเป็นสังคมพื้นฐานที่จะนำไปสู่สิ่งอื่นทั้งร้ายและดี
งานคุณลวิตร์เท่าที่อ่านมามักให้คุณค่ากับความสัมพันธ์ในครอบครัว เล่าถึงความสัมพันธ์ของครอบครัวในแง่จิตวิทยาจิตวิเคราะห์ผนวกกับคลับคล้ายศาสนาปรัชญาความเข้าใจในตน การควบคุมพลังชีวิตของตัวเองไม่ว่าคุณจะอยู่ในฐานะมนุษย์ปกติสามัญ หรือคุณเป็นสัตว์วิเศษ
จากประสบการณ์การอ่าน Daemon Bakery ชุดนี้ ฉันรู้สึกประทับใจในความละเอียดอ่อนของการบรรยายความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ไม่ใช่แค่ความรักธรรมดา แต่เป็นความเข้าใจและการเจ็บปวดจากอดีตที่ยังหายไม่หมด เรื่องราวเกี่ยวกับ 'เด็กหลง' อย่างมาริซและรีอา ทำให้เห็นภาพความรู้สึกของคนที่คิดว่าตัวเองไร้ค่าอย่างชัดเจน ผมเองเคยเจอคนรอบตัวที่มีบาดแผลในใจแบบนี้ เรื่องราวนี้ช่วยให้เข้าใจความรู้สึกเหล่านั้นได้ดีขึ้นมาก โดยเฉพาะประเด็นที่ว่าความสำเร็จหรือสถานะที่สูงในครอบครัว บางครั้งก็ไม่ได้ช่วยเยียวยาความรู้สึกว่าเราสำคัญต่อใคร การใช้ชีวิตโดยลืมดูแลตัวเองและคาดหวังการพึ่งพาจากคนใกล้ชิด แม้จะพยายามเต็มที่แต่ก็ยังรู้สึกเปล่าเปลี่ยว เห็นได้ชัดจากมาริซที่ทุ่มเทให้ครอบครัวโดยไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไรจริงๆ นอกจากนี้ ตัวละครแต่ละตัวในเล่มยังสัมพันธ์กันอย่างลึกซึ้ง มีการเติมเต็มช่องว่างทางความรู้สึกและช่วยกันเยียวยารักษา แม้ในสนามการเมืองอันซับซ้อนของแดนกลาง เรื่องเล่านี้ไม่ได้ลืมพูดถึงการเติบโตทางอารมณ์และจิตใจของแต่ละคน ความซื่อในตัวละครทำให้เรื่องดูมีเสน่ห์และน่าติดตาม เหมาะกับผู้ที่ชอบอ่านนิยายที่เน้นความละเอียดด้านจิตวิทยาและความสัมพันธ์ในครอบครัว จึงแนะนำสำหรับใครที่ชอบนิยายแฟนตาซีที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับ 'เด็กหลง' และต้องการความอบอุ่นใจ พร้อมทั้งแง่คิดในการมองความรู้สึกคนอื่นจากมุมลึก Daemon Bakery ภาคนี้โดดเด่นไม่แพ้เล่มแรกเลยทีเดียว
