๑๖.
•ปิตาย|ชิรณะ
__
เรารู้จักชื่อ ชิรณะ ครั้งแรกตอนที่ใครสักคนรีเอ็กทวิตผ่านตา ด้วยเรื่องขนาดสั้นชื่อปรสิต เท่านั้นแหละชั้นตามไปส่องนขทันใด เขียนดีชิปหาย แล้วฉันก็ตามไปในรอร ตอนที่คุณนขเอาเรื่องนี้ไปลงในชื่อปิตาย นัยว่าเป็นรวมเรื่องที่เขียนธีมนี้แบบสั้นๆ ตามแต่โอกาสจะอำนวย
ไอ้เราก็ขอเก็บเข้าชั้นไว้ก่อนค่ะ ด้วยนิสัยเข้าไปส่องว่าเขียนไปเท่าไหร่แล้วหาได้อ่านไม่ แต่หมายมั่นว่าคุณนขออกเล่มเมื่อไหร่ฉันจะสอยมาไว้ในครอบครองให้จงได้ สุดท้ายเราก็ได้เล่มปิตายมาเช่นนั้นแล
ยิ่งได้จับตัวเล่มได้อ่านจริงจัง อยากตะโกนดังๆ ว่า เขียนดีชิปหายเลยเว้ยยยยยย/โชมมมมมม
ทั้งสนุกทั้งสาแก่ใจคนอ่านอย่างแรงนิสุดยอดทางพร้าวไปเล้ยยย
ปิตายเป็นเรื่องสั้นสะท้อนภาพความเป็นสตรีเพศในสังคมปิตาธิปไตยตามธีมของเรื่อง ในความเป็นครอบครัว เป็นแม่ เป็นเมีย เป็นย่าเป็นยาย เป็นเพื่อน เป็นคนรัก เป็นแฟนกัน หรือเป็นแค่ใครสักคน ใครคนหนึ่งในสังคมในทุกสถานะ หากในเล่มไม่ได้สะท้อนเฉพาะเพศหญิงยังสะท้อนไปถึงทุกเพศทุกวัยในชั้นฐานปิระมิด ทุกสถานะชนชั้นไม่เลือกเพศอีกด้วย แต่เป็นเพียงส่วนเล็กน้อยหากจะเทียบมวลรวมของเล่ม
เราอ่านเล่มนี้แบบประหยัดคือค่อยๆ อ่าน มันเป็ นเรื่องสั้นไงฉันกลัวว่าตัวเองจะอ่านวูบเดียวจบ เรื่องที่หยิบจับมาเขียนจะว่าเป็นประเด็นเกร่อตาที่เราต่างเห็นต่างได้ยินต่างรับรู้กันทุกเมื่อเชื่อวันก็ใช่ก็ถูก ข้อโต้แย้งหยามหยันกันระหว่างเพศ แต่นั่นแหละด้วยความที่เขาเป็นคนเล่าเรื่องไง มุมมองความคิดอะไรมันจะกลายเป็นความต่างออกไป ชื่อในแต่ละเรื่องไรงี้มันสะท้อนความปกติที่ไม่ปกติแบบเอ้ยเจ๋งวะ
ความเชื่อมุมมองสถานะทางเพศที่ถูกว่ากรอบจับแยกคิดว่าต้องเป็นแบบนั้นแบบนี้ตามวัฒนธรรมสังคมที่ถูกสั่งสมสั่งสอนจนกลายเป็นความเคยชินชาเฉยเมย เป็นความปกติอันผิดเพี้ยนมาแต่เดิมถูกทำให้ระหว่างชายหญิงหรือเพศอื่นทีเรื่องให้ห้ำหั่นกันไม่รู้จบในยุคสมัยที่เปลี่ยนไป จนกว่าแต่ละคนจะตระหนักถึงสิทธิเสรีของการใช้ชีวิตอันชอบธรรมโดยเท่าเทียมนั่นแหละ หรือ อันที่จริงก็แค่เห็นอกเห็นใจกันช่วยเหลือในสิ่งที่พึงช่วยเพราะด้วยสรีระทางร่างกายมันไม่เหมือนกันอยู่แล้วเท่านั้นเอง
ทั้งเล่มเป็นเรื่องสั้นอารมณ์เรื่องสั้นหน้าเดียวตัดสลับกับเรื่องที่สั้นกว่าคือเรื่องสั้นย่อหน้าเดียวเพื่อผ่อนอารมณ์ หรือเพื่อน็อคเราด้วยหมัดเดียวเสียมากกว่า ว่ากันตามจริตคือถูกอกถูกใจเรามากเป็นล้นพ้น เฮ้ย!!! เขียนเรื่องสั้นมากที่ตรึงคนอ่านได้ตลอดเล่มมันไม่ง่ายนะเว้ย แม้จะเสียดายเรื่องหลวงพ่ออยู่นิดหน่อยก็เถอะ แต่ภาพรวมทั้งหมดชั้นเชิงการเล่าคือเก่งจริง
สำหรับเรา เรื่องเล่าหลายเรื่องมันจะเป็นลักษณะ story circle ความเกี่ยวพันกันของตัวละคร ไม่ทั้งหมดของเล่มแต่หลายเรื่องอยู่
ตอนที่อ่านถึงชะตาหรรม มีอยู่คำหนึ่งที่ทำให้คิดในใจว่าคุณนขเป็นคนใต้แน่ใช้ คำลึกขนาดนี้มีแต่คนใต้เท่านั้นที่เข้าใจที่เคยได้ยินมาก่อน พอมาอ่านเรื่องปิดเล่มที่คุณนขเขียนถึงคุณย่าจึงรู้ว่านั่นไงว่าแล้วคนใต้นี่เอง ไม่อย่างนั้นจะใช้คำว่า อีเคย ได้อย่างไร ว่าไปชะตาหรรมแมร่งโคตรสะใจนะเออ
เราว่าส่วนที่ทำให้เราอินกับเล่มนี้มันคือผลสะท้อนกลับของการกระทำที่เกิดขึ้นกับตัวละครนั่นแหละ มนุษย์ล้วนโหยหาความสะใจ ผลกรรมในแบบเร็วรี่ไม่ต้องรอชาติไหน
เรื่องเล่าหรือประเด็นที่หยิบจับมาเป็นเรื่องที่เราเห็นเราได้ยินหรืออ่านเจอจากข่าวในชีวิตประจำวัน หากด้วยเทคนิคของชื่อเรื่องหรือมุมมองความเป็นนขของผู้เล่าตรึงคนอ่านได้อยู่หมัดคือความเก่งของชิรณะ/ชมแล้วชมอีก
พวกรวมเรื่องสั้นที่อยู่ในความทรงจำช่วงประมาณสิบปีมานี่ที่ประทับจิตประทับใจนอกจากเล่มขอ งปราบดา ความน่าจะเป็นก็เล่มปิตายนี่แหละที่โคตรจะถูกใจ นับว่าไม่เสียแรงที่หมายมั่นปั้นมือว่าจะอ่านว่าจะซื้อเล่ม ชื่อชิรณะไม่ธรรมดาแน่นอน
แล้วหากว่าคุณเคยอ่านแอปเปิ้ลและคมมีดของนขอินโดแล้วชอบ คุณลองหยิบเล่มนี้มาอ่านเสียก่อนเราเชื่อว่าคุณจะชอบเล่มนี้ไม่ต่างกันหรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำเช่นเราเป็นต้น
ชมแล้วอวยแล้ว แต่กระนั้นก็ยังมีความสงสัยอยู่เล็กน้อยว่าทำไมตัวละครด่าผช.ว่าอีเหี้ย อีนั่นอีนี่ จนเราต้องอ่านซ้ำว่าไอ้ที่ถูกด่าอยู่เนี่ยเป็นผญ.หรือผช. ทำไมไม่ใช้ไอ้ หรือเขาด่ากันแบบนี้ หรือใช้อีมันสะใจกว่าหรืออย่างไร อันนี้สงสัยไม่รู้จริงๆ
เล่มนี้ให้ตรงนิยามคือ fem horror ทั้ง คุณผช.อ่านอาจจะหงุดหงิดบ้างหรือเปล่าไม่แน่ใจ หรือควรมีอีกเล่มในชื่อ มาตา-ย เพื่อถ่วงสมดุล
ปอลิง.
คือว่าเรื่องมันอาจจะมีความล่อแหลมหลายประการรวมถึงคำหยาบ ผู้อ่านท่านใดนิยมการเดินเล่นในสวนดอกไม้อาจไม่ถูกจริตสักเท่าใดมั้ง
เมื่อได้อ่าน "ปิตาย" ฉันพบว่าผลงานของชิรณะไม่เพียงแค่เป็นเรื่องสั้นธรรมดา แต่เป็นการสะท้อนสภาพสังคมและบทบาทของเพศที่หลากหลายอย่างลึกซึ้ง เรื่องสั้นแต่ละเรื่องในเล่มเหมือนชิ้นเล็กๆ ของปริศนาที่รวมกันเป็นภาพใหญ่ของความไม่เท่าเทียมและการต่อสู้ทางเพศในสังคมปิตาธิปไตย ความน่าสนใจอย่างหนึ่งคือวิธีการเขียนที่หลากหลาย ทั้งเรื่องสั้นหน้าเดียวและย่อหน้าเดียว ทำให้มีความรู้สึกเหมือนกำลังดูสตอรี่เคลื่อนไปทีละภาพ ทำให้เรื่องที่ยากและหนักอย่างเรื่องสิทธิของผู้หญิงและเพศอื่นๆ กลายเป็นสิ่งที่จับต้องได้และเข้าถึงง่ายขึ้น อีกประเด็นที่ทำให้ฉันติดใจก็คือการนำคำหยาบมาใช้ในบทสนทนาอย่างเต็มที่ ซึ่งดูเหมือนจะสะท้อนความเป็นจริงของการใช้ภาษาที่ต่างออกไปตามบริบททางสังคมและภาคใต้ของไทย ที่นี่คำด่าบางคำมีนัยยะลึกซึ้งที่คนทั่วไปอาจไม่เข้าใจโดยง่าย และแสดงให้เห็นว่าแม้แต่คำหยาบก็สามารถถูกใช้เป็นเครื่องมือสะท้อนความเจ็บปวดและความจริงของชีวิตได้ สำหรับคนที่เคยชื่นชอบผลงานอย่าง "แอปเปิ้ลและคมมีด" ของนขอินโด เล่มนี้น่าจะเป็นอีกหนึ่งตัวเลือกที่ควรติดตาม เนื่องจากมีความเชื่อมโยงและน้ำเสียงที่คล้ายกันแต่มีความเฉียบคมและอารมณ์ที่แตกต่างไปในแบบของชิรณะเอง ถ้าคุณเป็นคนที่เปิดใจพร้อมสัมผัสงานเขียนที่กล้าหาญไม่เหมือนใคร และพร้อมรับมือกับภาษาที่ตรงไปตรงมา "ปิตาย" จะไม่ทำให้ผิดหวังอย่างแน่นอน สำหรับฉันมันคือการอ่านที่ทั้งสนุกและสะเทือนใจ ไปพร้อมกัน และให้ข้อคิดลึกซึ้งเกี่ยวกับความเป็นมนุษย์และความยุติธรรมในสังคมที่เราต่างเป็นส่วนหนึ่งอยู่ทุกวัน สุดท้าย เรื่องนี้อาจจะไม่เหมาะสำหรับผู้ที่คาดหวังเนื้อหาที่เบาและเรียบร้อย เพราะเต็มไปด้วยความจริงที่บางครั้งก็เจ็บปวดและเปิดโปงความแตกต่างระหว่างเพศและชนชั้นอย่างรุนแรง แต่ถ้าคุณชอบการชมนิยายหรือเรื่องสั้นที่ปลุกความคิด และสะท้อนภาพสังคมอันซับซ้อน "ปิตาย" คือผลงานที่คุ้มค่าสมการรอคอย
