การช่วยเหลือซึ่งกันและกันในยามยาก ถือเป็นหนึ่งในคุณค่าที่สำคัญของสังคมไทยที่เราควรอนุรักษ์ไว้ เรื่องราวของการลากรถขึ้นดอยนี้เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนว่าความเอื้ออาทรไม่ได้จำกัดอยู่แค่คำพูด แต่ลงมือทำจริงในยามที่ใครสักคนต้องการความช่วยเหลือ เคยเจอสถานการณ์ที่รถเกิดขัดข้องกลางทางโดยเฉพาะบนภูเขาหรือดอยสูงไหมครับ? ในตอนนั้นการได้รับความช่วยเหลือจากคนแปลกหน้าที่พร้อมจะลากรถไปส่งต่อเป็นเรื่องที่มีค่ามาก พวกเขาไม่ได้เรียกร้องอะไร นอกจากเพียงน้ำใจและความเข้าใจซึ่งกันและกัน บางครั้งเพียงประโยคสั้นๆ เช่น "ลากไปส่งหน่อยนะ" ก็สามารถเปลี่ยนความเครียดให้กลายเป็นความอบอุ่นได้ ผมเองก็เคยประสบกับเหตุการณ์แบบนี้ และพบว่าการื่วมมือกันของชุมชนรอบข้างทำให้การเดินทางต่อเนื่องได้อย่างปลอดภัยและรวดเร็วขึ้น โดยเฉพาะในเส้นทางที่ยากลำบากอย่างการเดินขึ้นดอย ซึ่งถ้าไม่มีความช่วยเหลือจากกันแล้ว อาจจะติดขัดนานและเป็นอันตรายได้ นอกจากการลากรถ ยังสะท้อนถึงน้ำใจไทยในการแก้ปัญหาหน้าด่านนี้ด้วย ท่ามกลางควันดำและปัญหาที่เกิดขึ้น ยังมีความพยายามเข้าใจและการประนีประนอมซึ่งกันและกันที่เกิดขึ้นเสมอ ผมอยากแนะนำให้ทุกคนเรียนรู้ที่จะเปิดใจรับน้ำใจจากผู้อื่นและพร้อมที่จะช่วยเมื่อเห็นโอกาส เพราะสิ่งเหล่านี้จะสร้างสังคมที่ยั่งยืนและน่าอยู่มากขึ้นครับ