Stoker

ถ้าคุณกำลังค้นหา “Stoker” แล้วลังเลว่าจะดูดีไหม บอกเลยว่าเรื่องนี้เป็นสายระทึกขวัญที่ไม่ได้ขายผีตุ้งแช่ แต่ขาย “ความไม่ปกติ” ในบ้านแบบค่อยๆ บีบให้แน่นขึ้นเรื่อยๆ จุดตั้งต้นคือหลังพ่อเสียชีวิต อยู่ๆ ลุงก็ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างลึกลับ มีเสน่ห์ สุภาพ น่าไว้ใจ แต่พออยู่ใกล้กันนานๆ จะเริ่มรู้สึกเหมือนมี “เสียงกระซิบในบ้าน” ที่คอยเตือนว่าอะไรบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น สิ่งที่ชอบคือบรรยากาศของบ้านและความเงียบที่ทำหน้าที่เหมือนตัวละครอีกคน ทุกฉากจะมีความกดดันแปลกๆ เหมือนเรากำลังเฝ้าดูคนในครอบครัวค่อยๆ ถูกดึงเข้าไปในเกมที่ไม่รู้กติกา ยิ่งลุงเข้ามามีบทบาทมากเท่าไหร่ ความสัมพันธ์ในบ้านก็ยิ่งเปลี่ยน และความจริงที่ซ่อนอยู่ยิ่งสยองแบบไม่ต้องพึ่งจัมป์สแกร์บ่อยๆ ถ้าถามว่าเหมาะกับใคร: เหมาะกับคนที่ชอบหนังทริลเลอร์เชิงจิตวิทยา (psychological thriller) ที่เน้นความสัมพันธ์ ตัวละคร และความรู้สึกคาใจตลอดเรื่อง มากกว่าความน่ากลัวแบบผีหลอกตรงๆ ส่วนคนที่ไม่ชอบหนังจังหวะค่อยเป็นค่อยไป อาจต้องทำใจนิด เพราะเรื่องนี้จะคุมโทนช้า-นิ่ง-คม แล้วค่อยปล่อยหมัดหนักเป็นช่วงๆ ทริคก่อนดูให้สนุกขึ้น (จากประสบการณ์ส่วนตัว): ลองสังเกตภาษากายและสายตาของตัวละคร โดยเฉพาะตอนอยู่ในบ้าน เพราะรายละเอียดเล็กๆ จะทำให้เราเดาทางผิดเดาทางถูกตลอด และพอเฉลยบางจุดจะยิ่ง “อ๋อ” ว่าหนังแอบวางคำเตือนไว้แล้วจริงๆ สมกับประโยคฟีลๆ อย่าง “เสียงกระซิบในบ้าน คือคำเตือนก่อนเลือดสาด” ใครอยากดูให้ได้อารมณ์ แนะนำดูตอนกลางคืน เปิดเสียงพอดีๆ จะรับรู้ความเงียบและความตึงได้เต็มที่ และถ้าคุณกำลังหา “หนังน่าดู” แนวภาพยนตร์ระทึกขวัญ/ภาพยนตร์สยองขวัญที่ดูจบแล้วยังหน่วงๆ Stoker เป็นอีกเรื่องที่ควรลอง โดยเฉพาะถ้าจะตามดูบน Netflix วันที่ 22 กันยายนนี้