14 กรกฏาคม 2569
แม่ค้าลูกอม” เดินทางกลับมาที่ร้าน โรงเบียร์ณ ลาดพร้าว อยากนำดอกไม้มาร่วมไว้อาลัย ให้กับผู้เสียชีวิต ซึ่งเป็นคนในร้านที่เคยพบเจอและพูดคุยกันอยู่เป็นประจำ อยากมาแสดงความอาลัย
📍น.ส.ปัทมา แม่ค้าขายลูกอมในร้าน “โรงเบียร์ ณ ลาดพร้าว” เล่าวินาทีเกิดเหตุไฟไหม้ว่า ขณะนั้นกำลังนั่งขายลูกอมอยู่บริเวณหน้าห้องน้ำ ได้ยินเสียงคล้ายแก้วแตก ตอนแรกคิดว่าเกิดเหตุทะเลาะกัน ก่อนจะมีคนวิ่งมาจา กด้านหลังพร้อมตะโกนว่า “ไฟไหม้” ทำให้ตนรีบหนีออกทางประตูหลังทันที
“ประตูด้านหลังบริเวณใกล้ห้องน้ำ สามารถเปิดออกได้ แต่วันเกิดเหตุ จะมีการใส่กลอนไว้ แต่เป็นเพียงกลอนธรรมดาทั่วไป ไม่ได้ล็อกด้วยแม่กุญแจ และไม่ได้ล็อกตาย ส่วนสาเหตุที่ต้องใส่กลอน เพราะลูกบิดประตูเสีย ทำให้ต้องใช้กลอนปิดล็อกประตูแทน และสาเหตุที่ต้องปิดเอาไว้ เป็นการปิดเพื่อควบคุมทางเข้าออก ให้ลูกค้าเข้าทางหน้าร้านเป็นหลัก ซึ่งจะมีการตรวจบัตรประชาชนและตรวจสิ่งของต้องห้ามก่อนเข้า โดยช่วงเกิดเหตุ มีหลายคนวิ่งหนีออกทางประตูดังกล่าว รวมถึงตนเองและแม่บ้านของร้านด้วย”
📍โต๊ะขายลูกอมที่ตั้งอยู่ด้านหน้าประตูห้องน้ำในร้าน ยืนยันว่า ความกว้างสามารถวางตะกร้าขายลูกอมได้ประมาณ 2 ตะกร้า สามารถเลื่อนออกได้ ไม่ได้ติดตั้งถาวร และไม่ได้ตั้งข วางทางหรือทางเข้าออกประตูนั้น เพียงแค่ช่องว่างระหว่างทางเดินมันแคบซึ่งคนสามารถผ่านได้ทีละ 1 คนเท่านั้น และในวันเกิดเหตุก็มีช่องว่างให้คนสามารถออกได้ โดยมีหลายคนใช้เส้นทางดังกล่าวหลบหนีและรอดออกมาได้
จากประสบการณ์ตรงของแม่ค้าขายลูกอมที่อยู่ในเหตุการณ์ไฟไหม้ที่โรงเบียร์ ณ ลาดพร้าว สิ่งหนึ่งที่สำคัญคือการเตรียมความพร้อมและการรู้เส้นทางหนีไฟที่ถูกต้องเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง แม้ในสถานการณ์ฉุกเฉินที่ก่อให้เกิดความตื่นตระหนก แต่การที่ประตูทางออกยังสามารถเปิดออกได้ช่วยให้มีคนสามารถหนีออกมาได้หลายคน เหตุการณ์นี้ยังสะท้อนให้เห็นถึงข้อจำกัดของสภาพแวดล้อมจริงในสถานที่ที่คนมักมองข้าม หนึ่งในนั้นคือช่องทางเดินแคบที่ทำให้ผ่านได้คนละหนึ่งคน ซึ่งอาจทำให้เกิดความล่าช้าในการอพยพ แต่ก็โชคดีที่โต๊ะขายลูกอมไม่ได้กีดขวางทางเดินอย่างถาวร และลูกค้าหลายคนสามารถใช้เส้นทางหลังห้องน้ำหนีออกมาได้ นอกจากนี้การใส่กลอนประตูเพื่อควบคุมทางเข้าออกทั้งนี้โดยมีเหตุผลด้านความปลอดภัยและการรักษาความสงบในร้าน แต่กลับกลายเป็นประเด็นในเหตุการณ์ฉุกเฉิน ที่ทำให้คนต้องวิ่งหนีอย่างกระทันหัน จุดนี้จึงชี้ให้เห็นความสำคัญของการตรวจสอบและเตรียมตัวให้พร้อมทั้งด้านโครงสร้างและความปลอดภัยในสถานประกอบการต่างๆ การนำดอกไม้มาวางไว้อาลัยครั้งนี้ นอกจากจะเป็นการแสดงความเสียใจต่อผู้เสียชีวิตแล้ว ยังเป็นการแสดงความสัมพันธ์ระหว่างคนในชุมชนที่อยู่ร่วมกัน มาแบ่งปันความรู้สึกและกำลังใจ ถือเป็นเรื่องราวที่เติมเต็มความเป็นมนุษย์ในเหตุการณ์เศร้าๆ นี้ ประสบการณ์นี้จึงไม่เพียงแต่ให้ข้อมูลเหตุการณ์เท่านั้น แต่ยังเตือนให้เห็นถึงความสำคัญของการเตรียมความพร้อมกับสถานการณ์ที่ไม่คาดคิด และการใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ ที่อาจช่วยชีวิตคนในยามวิกฤต
