ในชีวิตจริง ผมคิดว่าคนที่ซื่อสัตย์มักจะเจ็บปวดเสมอเพราะเขาให้ความสำคัญกับความรู้สึกและความจริงใจมากกว่าคนอื่น การเป็นคนซื่อสัตย์ไม่ได้หมายความว่าจะได้รับการตอบแทนด้วยความรักหรือความจริงใจแบบเดียวกันเสมอไป บางครั้งความซื่อสัตย์ทำให้เราต้องเผชิญกับความผิดหวัง เพราะเมื่อเรารักและเชื่อมั่นในคนหนึ่งมากๆ แต่คนที่เรารักกลับไม่ซื่อตรงหรือทำให้เราผิดหวัง มันทำให้ความเจ็บปวดนั้นหนักหนาสาหัสกว่าเดิม ผมเคยเจอเหตุการณ์ที่ต้องยืนหยัดอยู่กับความรู้สึกเดียวโดยที่ไม่มีใครเข้าใจ หรือกลับโดนมองว่าเป็นคนอ่อนแอ ทั้งๆ ที่จริงแล้วการซื่อสัตย์มันต้องใช้พลังใจอย่างมากในการอดทนและให้อภัย ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นจึงไม่ใช่แค่เพราะคำพูดหรือการกระทำของอีกฝ่ายเท่านั้น แต่เป็นความรู้สึกที่เราฝืนอดทนเพื่อรักษาอะไรบางอย่างที่สำคัญสำหรับเรา อีกอย่างที่พบเห็นบ่อยๆ คือการที่คนซื่อสัตย์มักละเลยความต้องการของตัวเองเพื่อคนอื่น อาจจะกลายเป็นว่าเขาเองก็สูญเสียความสุขและความเป็นตัวเองในระหว่างทาง การเป็นคนซื่อสัตย์ที่รู้จักรักและเห็นคุณค่าตัวเองจึงสำคัญมาก เพื่อไม่ให้เราต้องเจ็บปวดที่สุดในตอนสุดท้าย ถ้าใครกำลังรู้สึกเหมือนตัวเองเจ็บปวดจากการซื่อสัตย์ ไม่จำเป็นต้องรู้สึกแย่กับตัวเอง ผมอยากให้มองว่าเป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นในความสัมพันธ์ทุกประเภท และเป็นโอกาสให้เราได้เรียนรู้ที่จะรักตัวเองมากขึ้น ค้นหาสิ่งที่ทำให้ใจเราอบอุ่นและไม่ทิ้งตัวเองไว้ข้างหลัง เพราะสุดท้ายแล้วคนที่ซื่อสัตย์และรักตัวเองอย่างแท้จริงเท่านั้นที่สามารถมีความสุขแบบยั่งยืนได้จริงๆ