Philosophical fiction, self-lover, EP2, Phu's board.
# # Sequel: Plan of the Chart
Once.
Phu used to believe that
Love is like a board.
If he positions well enough,
He'll never lose.
---
: The Emperor - Controller
Phu is not dating anyone like letting go naturally.
He studied
Observe
And remember
He remembered that.
What kind of words make her softer?
Remember that
Which rhythm should disappear?
To make her the running back.
He doesn't always lie.
He just
Not saying it all.
Because
* * People who know all
Will not control * *
His image is therefore always perfect.
Still
Steady.
Trust.
No one knows that.
It's already been designed.
---
: The Devil - Invisible Bondage
He didn't tie her with a chain.
But he interpreted her, too.
Hope
He gave me something.
Then pull back
Keep warm
And then retreat.
Until she began to doubt herself.
Not suspecting him.
This is what he's best at.
Not to make people love him.
But make people
* * Can't put him * *
Seven of Swords - Hidden Things
No plan is perfect.
Especially a plan that takes a whole life to heal.
Sometimes.
He forgot
What is true
What is the role
He's getting tired.
To be who everyone believes he is.
But he can't stop.
Because
If he stops,
Everything will break.
---
The Tower - the day everything collapsed.
It didn't happen one day.
It slowly breaks
From small marks
A small question.
The eyes began to change.
He's starting to know that.
He doesn't control everything anymore.
And what he's most afraid of.
Not being dumped.
But is
* * Being seen the way he really is * *
That day.
He's not trying to fix it.
He chose
Walk out
Before the image broke in front of him.
---
The Hermit - Silence
After that,
His life calmed down.
No drama.
No one knows.
No one asked.
Everything seems normal.
Except
Silence.
That starts ringing every year.
---
The Star - The Remaining Truth
There are some nights
He will miss
It's not because he can't control it.
But because
* * Once
He doesn't need to control anything * *
And that.
Was the moment he was the most himself.
---
The World - The Cycle That Ends
Phu got everything he wanted.
He never lost face.
Never been unmasked.
Never destroyed.
But...
He never
Back to being a person who feels the same way again
He sits in a perfect life.
And know that.
He won.
But don't know that.
What has he lost?
---
He didn't fail.
He just
Must be with yourself
In a way no one really knows.
---
# The last truth
The one who controls everything.
Often can't control one thing. 🤫
นิยายเรื่องนี้ทำให้ผมนึกถึงความซับซ้อนของความรักที่ไม่ได้เป็นเพียงแค่ความรู้สึกธรรมดา แต่เหมือนหมากกระดานที่ต้องคิดอย่างรอบคอบและวางแผนอย่างชาญฉลาด ภูเป็นตัวละครที่แสดงให้เห็นว่าการพยายามควบคุมความรักให้สมบูรณ์แบบนั้นยากเพียงใด และต้องแลกมาด้วยสิ่งต่างๆ ที่เราอาจไม่ทันสังเกต เช่น การล่ามพันธนาการคนรักด้วยความหวังที่ไม่แน่นอน หรือการซ่อนความจริงใจไว้เพื่อรักษาภาพลักษณ์ที่ต้องการให้คนอื่นเห็น สิ่งที่ผมชอบในนิยายนี้คือการใช้สัญลักษณ์ไพ่ทาโรต์เป็นเครื่องมือเล่าเรื่อง ทำให้บทบาทของภูและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมีมิติมากขึ้น อย่างเช่น The Emperor ที่แทนตัวภูในบทบาทของผู้ควบคุม หรือ The Devil ซึ่งบ่งบอกถึงพันธนาการที่มองไม่เห็นจากความหวังที่เขาสร้างขึ้น ทำให้ผู้อ่านได้คิดตามว่าในความรักจริงๆ แล้วเรากำลังเป็นฝ่ายควบคุม หรือถูกควบคุมกันแน่ นอกจากนี้ ความเงียบและความรู้สึกที่หลงเหลือใน The Hermit และ The Star แสดงให้เห็นถึงช่วงเวลาที่ภูต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวและย้อนกลับไปค้นหาความเป็นตัวเองที่แท้จริง ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่หลายคนคงเคยผ่าน เพราะบางครั้งการควบคุมสิ่งต่างๆ รอบตัวมากเกินไปก็ทำให้เราหลงลืมตัวตนและความรู้สึกจริงๆ ของตัวเอง ในประสบการณ์ส่วนตัว ผมเคยพยายามควบคุมความสัมพันธ์กับคนรอบข้างให้เป็นไปตามที่ต้องการเช่นกัน แต่สุดท้ายก็พบว่าเมื่อพยายามมากเกินไป กลับทำให้ตนเองเหนื่อยและความสัมพันธ์นั้นไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง การเรียนรู้ที่จะปล่อยวางและยอมรับในสิ่งที่เป็นจริงนั้นสำคัญไม่แพ้กันกับการวางแผนและควบคุม นิยายเชิงปรัชญาเรื่องนี้จึงเป็นอีกหนึ่งแรงบันดาลใจที่ทำให้ผมได้สำรวจความรักและความเป็นตัวตนในมุมมองที่ลึกซึ้งขึ้น และชวนให้คิดว่าบางทีความรักที่แท้จริงอาจไม่ใช่เรื่องของการชนะหรือควบคุม แต่คือการยอมรับในความไม่สมบูรณ์แบบและความจริงใจที่เราเลือกจะแสดงออกมาอย่างเต็มที่
