นิยายจิตวิทยา อธิบายคนขี้โกหกEP6 ฉัน

**ภาคพิเศษ: โรงแรมแห่งเรื่องเล่า**

พี่ฟ้าเคยเล่าว่า

เธอเจอทนายครั้งแรก

ที่โรงแรมแห่งหนึ่ง

ตอนเธอยังเด็ก

เธอเล่ามันเหมือนฉากในหนัง

มีล็อบบี้เงียบ ๆ

มีแสงไฟสีส้ม

มีผู้ชายในเสื้อเชิ้ตเรียบร้อย

และมีเธอ

ที่ถูกเลือก

—

ตอนนั้น

ฉันฟังด้วยความรู้สึกแบบเด็กกว่า

ฉันไม่ได้ตั้งคำถาม

ไม่ได้คิดว่ามันแปลก

เพราะในวัยนั้น

ความรัก

ดูเหมือนจะเกิดขึ้นได้ทุกที่

และคนนั้นของพี่ฟ้าดูดีและโรแมนติกมาก

—

แต่พอฉันอายุสามสิบกว่า

ฉันนั่งคิดถึงเรื่องนั้นอีกครั้ง

คนเรา

ถ้าอยากมีช่วงเวลาโรแมนติกจริง ๆ

เราจะเลือกที่ไหน

เราจะเลือกที่

ปลอดภัย

ไกลจากสายตาคนรู้จัก

ไกลจากคำพูด

ไกลจากการถูกจดจำ

ไม่ใช่ที่ที่

ใกล้บ้านเกินไป

ใกล้

จนกลายเป็น

ความเสี่ยง

—

เพราะความรัก

อาจต้องการความใกล้

แต่ศักดิ์ศรี

ต้องการระยะห่าง

—

ฉันเริ่มสงสัย

ไม่ใช่แค่เรื่องสถานที่

แต่สงสัย

ว่าเรื่องนั้น

เกิดขึ้นเพื่ออะไร

—

บางที

มันอาจไม่ได้เกิดขึ้น

เพื่อเล่าความจริง

แต่มันเกิดขึ้น

เพื่อสร้าง

ภาพบางอย่าง

ภาพของคนที่ถูกเลือก

ภาพของคนที่มีค่า

ภาพของคนที่มีใครบางคน

ยอมเสี่ยง

เพื่อพบ

—

เพราะถ้าไม่มีเรื่องนั้น

พี่ฟ้า

จะเหลืออะไรให้เล่า

—

มันไม่ใช่เรื่องของโรงแรม

ไม่ใช่เรื่องของทนาย

แต่เป็นเรื่องของ

ความต้องการ

ที่จะเป็น

ใครสักคน

ในเรื่องราว

ที่ดูสำคัญ

—

และบางที

เรื่องพวกนั้น

ไม่ได้ถูกสร้างขึ้น

เพื่อให้คนอื่นเชื่อ

แต่ถูกสร้างขึ้น

เพื่อให้พี่ฟ้า

เชื่อตัวเอง

ว่า

เธอเคยมี

ช่วงเวลานั้นจริง ๆ

บทส่งท้าย

**“ตามหาคนที่คุณรู้จักให้เจอ

ไม่ใช่คนที่เขาเล่าให้คุณเชื่อว่าเขาเป็น”**