✨️
😩 คำถามจี้จุดเลย
🤔 แต่ยืนมองร้านอีกที ก็รู้สึกมีไอเดียละ
😂 ขอบคุณค่ะ
🥰 มีเป้าหมายของการไปตากแดดแระ หาตังดีกว่า
🤩
--------------
อยู่ๆก็นึกถึงตอนตัวเองทำพาททามใหม่ๆ
เจี๋ยมเจี้ยมจัด😂😂😂
ละไม่คิดว่าความอดทนจะต่ำด้วย
ยังไม่ทันได้ทำอะไรผิดเลย โดนตะคอกใส่
แค่ถามว่า.. อันนี้อยู่ตรงไหนคะ
😡🤬🤬😈👿🤬😡😡 เจองี้เลยจ้า
รู้สึกเลือดขึ้นหน้าเหมือนกัน เลยตบโต๊ะไปทีนึง
ละพูดว่า ถ้ารู้ว่าอยู่ตรงไหนหนูจะถามไหมคะ
เงียบ---------------
ส่วนเราเอ้อ โล่งดีจังเลย หลังจากนั้นพูดเพราะทุกคำ
เอ่า ก็พูดได้หนิ 🤣
แต่ตลกมาก ตัดภาพไปที่พ่อตอนทำงาน ตบโต๊ะใส่ ...
เหมือนกัน😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂
เพิ่งรู้ว่ามันถ่ายทอดทาง DNA ได้ 🤣
--------- เเต่เอาจริง แม่ๆป้าๆที่ร้านน่ารัก พูดไม่เพราะ พูดห้วน แต่พูดตรง แล้วจริงใจมากเลย เพิ่งรู้ว่าอาหารพม่าอร่อย ไทใหญ่ก็อร่อย😂😂 หากินยากจัดอ่ะะะ ข้าวซอยไทใหญ่ อร่อยชิหายเลยยยยย อยากร้องงงงงง
--------- แอบเศร้าตอนน้องหันไปมองมหาลัย ละถาม พี่ว่าถ้าหนูได้เรียน หนูจะสอบได้อย่างพี่มั้ย
--------- โห่ ถ้าแกเป็นต่างชาติ ที่เขียนไทยได้ในเวลาหนึ่งเดือน ได้ขนาดนี้คือ ไม่ต้องสืบเลยอ่ะ เก่งกว่าชั้นอีกมั้ง สองเดือนอ่านไทยได้ทุกตัว พิมแชทไทยคล่องขนาดนี้
แต่ภาระเธอเต็มเลยอ่ะ🥺 ร้านที่ตื่นตีห้า ทำงานถึงสามทุ่มทุกวัน
---------- ไม่ได้เรียนหนังสือ ต้องรีบแต่งงาน ดูแลครอบครัว
แต่ระบบจัดการเงินน้องสุดยอดเลย น้องๆงกกันมากๆๆ ตอนนั้นไม่เข้าใจ ถ้าเข้าใจกว่านี้ ชั้นจะรีบเก็บทองตามพวกแก รวยกันหมดแล้วมั้ง😂😂😂 ขอยืมหน่อย
ตอนนั้นคิดว่ามันเกินตัว ไม่เคยคิดเคยฝัน ว่าต้องเก็บทอง
แต่น้องบอก ตั้งแต่15 เลยพี่ ตั้งเป้าปีละเส้น😂😂😂 โห๊ะ
แกรวยละล่ะ จริงๆ
ตลก บ้านนั้นขี้งกมากเลยพี่ มีตั้งสามหลังจ้างหนูคนเดีบว 😂 ถามว่าละแก ทำไง น้องบอกพอทน แต่พอเค้าบอกดูแลหมาชั้นด้วยนะ ตัวละสามแสน หนูเลยลาออกเลย
เออ ถ้ าชั้นเป็นแกชั้นก็ลา ปล่อยเค้าอยู่กับหมาไป🤣
----------- เหมือนวันๆชั้นไม่ทำอะไร🤣🤣🤣ให้ตายเถอะ
แต่ก็สนุกดีนะ บันทึกพฤติกรรมสุดแสบ(มั้ง) แต่ชั้นไม่ได้ทำอะไรอ่ะ 😂
ชั้นเคยเจอลค เห็นตั้งแต่ระยะ4 เมตร นั่งคำนวนอยู่เคาเตอร์แปบนึง เดินไปกลับ 8 เมตร ตอนเที่ยงด้วย คนเยอะ เลยเดินเงยหน้านิดหน่อยละไปหาเค้า คำนวนแล้วว่าใครไปก็เหมือนกัน เพราะพนักงานทั้งร้านหญิงล้วน
ลคเป็นผช สูงกว่าชั้นแน่นอน แต่มองทางอื่นไม่ได้แล้วจริง
ก็เลยพูดว่า...
พี่คะ พี่ ลืมรูดซิปค่ะ--------
เสดก็มานั่งเคาเตอร์ต่อ ก็คิดเหมือนกันว่ารู้สึกจิตใจอำมหิต
ไม่รู้ทำบาปหรือทำบุญ แต่.. ดีกว่าเดินโชว์ล่ะมั้งคะ 😅
เห็นตั้งแต่ในสุดไปนอกสุด โซนหยิบผักไปจนหยิบแก้วเลยรับรอง 😂
(ขอโทษที่หลอกอ่านค่ะ😂😂😂)
เมื่ออ่านเรื่องราวนี้แล้ว ทำให้ผมนึกถึงประสบการณ์การทำงานร้านอาหารของตัวเองเหมือนกันครับ ในช่วงแรกที่เริ่มทำงานนั้น สิ่งที่ยากไม่ได้อยู่ที่งานหรือเวลาทำงานเลย แต่เป็นเรื่องของการปรับตัวกับบรรยากาศและคนรอบข้าง บางครั้งเจอคำพูดที่ห้วน ๆ หรือท่าทางที่ดูไม่ค่อยเป็นมิตร ก็อาจทำให้เรารู้สึกท้อ แต่ในความเป็นจริง เฉกเช่นในเรื่องนี้ แม้แม่ ๆ ป้า ๆ น่าจะพูดไม่หวานแต่ก็จริงใจและอบอุ่นมากเมื่อรู้จักกันดี อีกเรื่องที่ชอบมากในบทความคือเรื่องของการตั้งเป้าหมายและการเก็บเงินครับ คนที่ผ่านการลำบากยิ่งรู้ค่าของเงินและการวางแผนอนาคตมากกว่าผมเยอะ การมีวินัยทางการเงินตั้งแต่อายุยังน้อยโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีภาระต้องดูแลครอบครัว เป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยสร้างความมั่นคงในชีวิต เมื่อเห็นว่ามีน้อง ๆ ที่ตั้งเป้าหมายเก็บทองปีละเส้นตั้งแต่อายุสิบห้า ทึ่งมากครับว่าความมุ่งมั่นนั้นสามารถเปลี่ยนชีวิตได้จริงๆ เรื่องราวเกี่ยวกับอาหารพม่าและไทใหญ่นี่ก็ทำให้ผมนึกอยากลองชิมเลยครับ การที่ในร้านอาหารเหล่านี้เราจะได้สัมผัสวัฒนธรรมผ่านรสชาติอาหารถือว่าเป็นอีกหนึ่งเสน่ห์ที่สำคัญมาก ทั้งข้าวซอยไทใหญ่หรือเมนูอื่น ๆ ที่หาได้ยากในเมืองไทย แต่กลับอร่อยและมีคุณค่าวัฒนธรรมอย่างแท้จริง สุดท้าย พฤติกรรมที่ผู้เขียนเล่าอย่างเรื่องการเตือนแขกเรื่องซิปกางเกง ทำให้เห็นมุมมองความเป็นมนุษย์ที่มีทั้งความอ่อนโยนและอารมณ์ขัน บ่งบอกถึงความใส่ใจรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่อาจช่วยให้วันหนึ่งของใครบางคนดีขึ้นได้ เป็นประสบการณ์ที่ทำให้ผมยิ้มตามและคิดว่าการทำงานอย่างมีสติและใจเย็นกับคนอื่นเป็นสิ่งจำเป็นจริง ๆ ประสบการณ์เหล่านี้ สะท้อนถึงความจริงใจของผู้คนในแวดวงร้านอาหารและสังคมรอบ ๆ แม้ว่าจะมีอุปสรรค เหนื่อยล้า หรือคำพูดรุนแรงบ้าง แต่เมื่อเราผ่านมันไปได้ ก็จะพบกับมิตรภาพและความสุขแบบเรียบง่ายที่ยิ่งใหญ่กว่ามากครับ
