太った人は。。。 社会的な負担?🥺
私たちは本当に多くの視点を考えていますが、他人を差別してはいけません。
太っているようにブルージーであることは、「もう少し美しくなる」ということです。
この世界では、時代とともに、非常に発展し、オープンになっています。なぜ一部の人々は偏見を持ち、他人に否定的で、他人にいじめられ、宇宙に縛られているのでしょうか?別の税金は狂っていますが、そのような考え方には閉ざされていません。しかし、誰も他人に負担をかけたくない、だまされた、誰もがすでに自分の人生に責任を持っています。
หลังจากเห็นประโยคประมาณว่า “คนอ้วนเป็นภาระสังคม” บ่อยขึ้น (รวมถึงในคอมเมนต์ที่โยงไปถึง “ภาษี” กับ “ระบบสาธารณสุข”) เรารู้สึกว่าคำนี้มันแรงและเหมารวมมาก จนทำให้คนคุยกันไม่รู้เรื่อง เพราะมันเอา “ปัญหาระบบ” ไปโยนใส่ “ตัวคน” แบบตรงๆ ถ้าจะคุยเรื่องภาระต่อสังคมจริงๆ เราว่าควรแยก 2 เรื่องออกจากกันก่อน 1) เรื่องสุขภาพและต้นทุนระบบสาธารณสุข: ใช่ บางโรคสัมพันธ์กับน้ำหนัก และการรักษามีค่าใช้จ่าย แต่ความจริงคือโรคเรื้อรังมันมีหลายสาเหตุ ทั้งกรรมพันธุ์ ฮอร์โมน ความเครียด การนอน งานที่นั่งนาน รายได้ อาหารในแต่ละพื้นที่ รวมถึงโรคที่ไม่ได้เลือกได้เลย เช่น ไทรอยด์ ภาวะดื้ออินซูลิน หรือผลข้างเคียงจากยา 2) เรื่องการเหยียด/บูลลี่: ต่อให้กังวลเรื่องภาษีหรือค่าใช้จ่าย มันก็ไม่ใช่ใบอนุญาตให้พูดจาทำร้ายกัน ประโยคอย่าง “ลดอีกนิดจะสวย” หรือ “ภาษีไม่ควรจ่ายให้คนประมาท” มักทำให้คนรู้สึกผิดและอับอาย มากกว่าจะพาไปสู่การดูแลสุขภาพจริงๆ ส่วนตัวเราเคยโดนคอมเมนต์แนวนี้แล้วมันไม่ได้ทำให้ “มีแรงฮึด” เลยนะ มันทำให้ไม่อยากไปออกกำลังกายเพราะกลัวสายตาคนอื่น ไม่อยากไปหาหมอเพราะกลัวโดนตัดสิน และยิ่งเครียดก็ยิ่งกินหนักกว่าเดิม วนลูปไปอีก ถ้าอยากคุยเรื่อง “ภาระสังคม” แบบสร้างสรรค์ เราว่ามีทางที่ดีกว่า เช่น - ชวนกันพูดเรื่องพฤติกรรมสุขภาพแบบไม่ตัดสิน (กินให้พอ ออกกำลังที่ทำได้ นอนให้พอ) - สนับสนุนการเข้าถึงบริการสุขภาพที่เป็นมิตร ไม่ใช่ไปแล้วโดนดุ/โดนเหยียด - มองว่าทุกคนมีส่วนร่วมกับระบบสาธารณสุขอยู่แล้ว ไม่ว่าจะผอม อ้วน สูบบุหรี่ ดื่มแอลกอฮอล์ ขับรถเสี่ยง นอนน้อย เครียดจัด—เราต่างก็มีความเสี่ยงของตัวเอง สุดท้าย เราเชื่อว่าคนส่วนใหญ่ “ไม่ได้อยากเป็นภาระใคร” ทุกคนมีความรับผิดชอบต่อชีวิตตัวเองจริง แต่การรับผิดชอบมันควรเริ่มจากสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยและคำพูดที่เคารพกันก่อน ถ้าอยากให้สังคมสุขภาพดีขึ้น การเลิกบูลลี่คือก้าวแรกที่ทำได้ทันที