ค่ายผู้ลี้ภัยเขาอีด่างในจังหวัดสระแก้ว ถือเป็นหนึ่งในแหล่งพักพิงสำคัญสำหรับผู้ลี้ภัยชาวกัมพูชาในช่วงปี พ.ศ. 2522-2536 จากเหตุการณ์สงครามกลางเมืองและวิกฤตการเมืองในยุคเขมรแดง มีผู้ลี้ภัยนับแสนคนหลั่งไหลมาที่นี่ เพื่อหลบหนีความรุนแรงและภัยคุกคามที่เกิดขึ้นในประเทศของตน การตั้งค่ายผู้ลี้ภัยเขาอีด่างไม่เพียงแต่เป็นจุดพักพิงชั่วคราวเท่านั้น แต่ยังกลายเป็นศูนย์กลางของความช่วยเหลือและการประสานงานด้านมนุษยธรรมระหว่างประเทศและหน่วยงานท้องถิ่น ทหารไทยมีบทบาทสำคัญในการรักษาความปลอดภัยและสนับสนุนการทำงานด้านมนุษยธรรมภายในค่าย อีกทั้งยังช่วยควบคุมสถานการณ์ความวุ่นวายที่อาจเกิดขึ้นภายในค่ายเพื่อให้ผู้ลี้ภัยมีความปลอดภัย ในช่วงเวลานี้ ค่ายผู้ลี้ภัยเขาอีด่างยังเป็นศูนย์รวมของกิจกรรมต่าง ๆ ที่ช่วยบรรเทาความทุกข์ทรมานของผู้ลี้ภัย เช่น การจัดตั้งโรงเรียนชั่วคราว ศูนย์สุขภาพ และโครงการฝึกอาชีพ นอกจากนี้การตั้งแคมป์ยังช่วยให้ผู้ลี้ภัยได้ฟื้นฟูจิตใจและสังคมหลังจากประสบกับความขัดแย้งและการสูญเสีย อย่างไรก็ตาม การบริหารจัดการค่ายผู้ลี้ภัยก็เผชิญกับความท้าทายหลายด้าน เช่น ปัญหาด้านทรัพยากรที่จำกัด ความแออัดของผู้อยู่อาศัย และความกดดันจากสถานการณ์ทางการเมืองระหว่างประเทศ ซึ่งทำให้การให้ความช่วยเหลือต้องมีการปรับเปลี่ยนและประสานงานอย่างต่อเนื่อง ในภาพรวม ค่ายผู้ลี้ภัยเขาอีด่างแสดงให้เห็นถึงความพยายามและจิตใจเมตตาที่ช่วยเหลือผู้คนในช่วงวิกฤตการณ์ สะท้อนถึงประวัติศาสตร์ความสัมพันธ์ระหว่างไทยและกัมพูชาในช่วงยุคเขมรแดงที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ทั้งนี้ การศึกษาและทำความเข้าใจประสบการณ์ของผู้ลี้ภัยในค่ายนี้ยังช่วยเปิดมุมมองต่อความเป็นจริงของปัญหาผู้อพยพและความขัดแย้งที่ส่งผลต่อชีวิตผู้คนจนถึงปัจจุบัน