ในชีวิตประจำวัน การเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืนมักเริ่มจากตัวเราเอง ก่อนจะขยายผลไปถึงสังคมและระบบใหญ่ขึ้นอย่างการแก้ไขรัฐธรรมนูญ การแก้ 'สันดาน' หรือพฤติกรรมของคนในสังคมจึงเป็นประเด็นที่น่าสนใจอย่างยิ่ง ผมเคยเห็นหลายครั้งว่าความขัดแย้งทางการเมืองนั้นเป็นผลจากความไม่เข้าใจกันและพฤติกรรมเชิงลบที่สะสมมาในสังคม เช่น การแบ่งฝักฝ่ายในกลุ่มคนที่มีความเชื่อแตกต่าง หรือการใช้ถ้อยคำที่สร้างความเกลียดชังและบั่นทอนความสามัคคีสังคม เทียบกับคำพูดในโพสต์อย่าง 'ส้มเน่า' หรือสำนวนที่กล่าวถึง 'ส้มมาเมื่อไหร่มึงเจอทุเรียน' นั้น สะท้อนภาพพฤติกรรมและนิสัยที่อาจทำให้เกิดความขัดแย้งและแตกแยกได้ ผมเชื่อว่าก่อนที่จะแก้ไขรัฐธรรมนูญหรือระบบการเมืองใหญ่ ๆ คนในสังคมควรเริ่มจากการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมแบบเปิดกว้าง ฟังกันและกัน ลดละเลิกความเกลียดชัง และให้เกียรติกันและกันอย่างจริงใจ การทำเช่นนี้จะช่วยสร้างรากฐานให้ระบบการเมืองเข้มแข็งและตอบสนองต่อความต้องการของประชาชนอย่างแท้จริง นอกจากนี้ การศึกษาและเสริมสร้างความรู้ในเรื่องสิทธิและหน้าที่ของพลเมืองก็เป็นส่วนสำคัญที่จะช่วยให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการเมืองอย่างมีคุณภาพ ไม่ถูกชักจูงด้วยคำพูดที่สร้างความเข้าใจผิด หรือแบ่งแยก ท้ายที่สุด การเปลี่ยนแปลงที่แท้จริงเกิดจากการร่วมมือของทุกฝ่ายในสังคม ไม่ว่าจะเป็นนักการเมือง คนธรรมดา หรือสื่อมวลชน เพื่อสร้างสังคมที่ใส่ใจในสิทธิและเคารพกันอย่างแท้จริง