ในประสบการณ์ส่วนตัว ผมเห็นว่าการแก้ไขปัญหาสังคมไทยจำเป็นต้องเริ่มจากการปรับเปลี่ยนสันดานหรือทัศนคติของประชาชนก่อน เพราะรัฐธรรมนูญเป็นเพียงกรอบกติกา หากผู้คนยังคงมีความเห็นแก่ตัว ขาดความรับผิดชอบต่อสังคม และยังคงแบ่งฝ่ายแบ่งพวกกันอย่างรุนแรง ก็ยากที่ประเทศจะเดินหน้าได้อย่างสงบและมีประสิทธิภาพ จากที่ได้เห็นในสถานการณ์ปัจจุบัน ความขัดแย้งทางการเมืองไม่ได้เกิดขึ้นเพียงเพราะข้อกฎหมายหรือรัฐธรรมนูญเท่านั้น แต่ยังเกิดจากความไม่เข้าใจและทัศนคติที่แตกต่างกันในหมู่ประชาชน และยังมีคำว่า "คนอกตัญญู" หรือการไม่เคารพต่อบุญคุณซึ่งกันและกัน กลายเป็นปัญหาที่ทำให้หลายฝ่ายถอยห่างกัน การใช้คำพูดเชิงลบ เช่น "สามกีบชังชาติ" หรือการตั้งแฮชแท็กโจมตีฝ่ายตรงข้าม ยังเป็นอุปสรรคในการสร้างความสมานฉันท์ในสังคม การเปลี่ยนแปลงสังคมที่แท้จริงจึงมาจากการฝึกฝนและพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมของคนในสังคม เช่น การรู้จักขอบคุณและการให้เกียรติซึ่งกันและกัน รวมถึงการเคารพความคิดเห็นที่แตกต่างและเปิดใจรับฟังกันอย่างจริงจัง หากเราทุกคนช่วยกันเปลี่ยนแปลงตัวเองก่อน การแก้ไขรัฐธรรมนูญหรือกฎหมายใดๆ ก็จะสามารถดำเนินไปอย่างมีประสิทธิผลและเกิดประโยชน์สูงสุดต่อประเทศชาติ สรุปแล้ว "อย่าได้หวังว่าใครจะรู้บุญคุณถ้าสตนเองไม่รู้จักทำดี" ปัญหาทางสังคมและการเมืองในปัจจุบันจึงเป็นเรื่องของสันดานและจิตใจก่อนที่จะเป็นเรื่องของกฎหมายหรือโครงสร้างรัฐ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องสำคัญที่เราควรเริ่มแก้ไขที่ตัวเองและคนในชุมชน เพื่อสร้างสังคมที่เข้มแข็งและยั่งยืนต่อไป