ธุรกิจแรกเจ๊งหลักแสน

#ธุรกิจแรกเจ๊งหลักแสนเพราะความไม่รู้

ผมเคยมีร้านหล่อคอนกรีตสำเร็จรูป 

(ใครขกอ่าน อ่านด้านล่างได้เลย มีสรุปบทเรียน)

เมื่อสิงหา 64 ผมออกจากงานประจำมาอยู่บ้าน กักตัวเพราะเดินทางจาก สมุทรปราการ 10 วันในระหว่างนี้ผมได้แต่คิดว่าจะเอาไงต่อ เลยไปคิดถึงเข้ากับธุรกิจหนึ่งที่น่าจะเข้ากับผม เพราะผมรู้สึกชอบมันตั้งแต่ก่อนมาเรียนแล้ว ในระหว่างนั้นผมหาข้อมูล พิมพ์รายงาน สรุปวิธีทำ หาราคาต่อต้นทุน

จนผมคิดว่าผมพร้อมแล้ว ผมเปิดร้าน แชนคนหล่อ(คอนกรีต)เมื่อปลายปี 64 ด้วยความคิดที่ว่าจะไม่กลับไปทำงานประจำอีก โดยใช้เงินที่สะสมมาตลอด 1 ปีที่ทำงานประจำและจากแม่มาลงทุน เริ่มทำตั้งแต่แรก ดีหน่อยที่มีโกดังเก่าตาอยู่เลยทำแค่กั้นห้อง 2 ห้องไว้นอนกับออฟฟิศ

ด้วยที่ว่าผมเองยังเก็บเงินได้ไม่เยอะเท่าไหร่ จึงซื้อแบบ อุปกรณ์ต่างๆได้ไม่เยอะ ไหนจะวัสดุ พวกเหล็ก ปูน หิน ทราย ที่ต้องมาทำอีก มันทำให้ผมรู้จักกับคำว่า “เงินหมุน” ซึ่งมันสำคัญมากๆเลย เพราะธุรกิจประเภทนี้ มักจะต้องลงทุนไปก่อน ทำไปก่อน โดยไม่รู้ว่า ลูกค้าจะมาซื้อตอนไหน แต่ช่วงแรกๆผมใช้วิธีการทำตามออเดอร์เท่านั้น

จนมีร้านยายที่เป็นญาติกัน แกให้ความเอ็นดู ช่วยเหลือติดต่อซื้อขายกับผม ครั้งแรกที่ขายได้ แกมาสั่งถึงร้าน ซึ่งผมไม่มีถึงตามที่แก่สั่ง แต่ก็เหมาปลอก80ไปหมดเลย ตอนนั้นผมดีใจมาก แต่ผมบอกแกผมไม่มีรถส่ง แกเอารถเฮี๊ยบมารับ แต่คนขับขับเครนไม่ได้ ทำให้ผมกับพี่เขาต้องช่วยกันยก ก็มีหล่นแตกไปบ้าง ยกกัน 2 คน 16 ปลอก ตอนนั้นผมก็นั่งรถส่งด้วย ถึงที่เอาของลง ป้าแกจ่ายเงินให้ วันนั้นมันเป็นวันที่มีความสุขมากๆ ผมบอกแม่ ว่าเราจะรวยแล้ว ผมกับแม่ดีใจกันมาก

แต่วันรุ่นขึ้น ยายโทรมาบอกว่า ปลอกที่เอาไปส่งนั้นไม่ได้มาตรฐาน พอยกก็แตก โดนน้ำก็จมลงไม่เป็นทรงเดิม ตอนนั้นผมเครียดมาก ผมจึงขี่รถเข้าไปดู คุยกับช่างหน้างาน ซึ่งเขาก็บอกตรงๆ ว่าปลอกไม่ได้มาตรฐาน (คงไม่รู้ว่าผมทำเอง) บอกว่ามันไม่แข็งแรก เปราะ แตกง่าย จะขอเปลื่ยน ถ้าไม่ให้เปลื่ยน เราก็จะเปลื่ยนไปซื้อร้านอื่น ผมซึ่งยื่นอยู่ตรงนั้น พูดอะไรไม่ออก ได้แต่พูดว่า “ครับผมจะเปลื่ยนให้” หลังจากนั้น ผมโทรไปบอกยาย ว่าจะคืนเงินให้ทั้งหมด และขนของกลับเอง ป้าแกก็บอกว่าไม่ต้องคืน แค่ทำปลอกใหม่มาส่งป้าก็พอ พอคุยเสร็จ ผมร้องไหคนเดียว พอได้สติโทรหาพ่อ ขอให้พ่อมาช่วยขนกลับ วันจริงพ่อกับอามาช่วยผมรู้สึกผิดมากๆที่ต้องพาคนอื่นมาลำบาก

หลังจากวันนั้น ผมปิดร้านช่วงหนึ่งเพื่อคิดหาสูตรผสมใหม่ ถามจากคนที่เคยทำบ้าง ดูYT บ้างจนได้สูตรที่พอดี แข็งแรง ในระหว่างที่ผมทำร้าน ผมก็รับงานคุมงานตามบ้านจัดสรร และรับเขียนแบบไปด้วย เพื่อหาเงินมาหมุนซึ่งเหนื่อยมาก วันไหนที่มีงานเขียนแบบ ผมต้องนอนดึก ตื่นเช้าไปคุมงาน ถ้ามีออเดอร์เสา ปลอกอีกคือวิ่งกันให้วุ่นวันๆนึง ผมเคยเป็นลมล้มใส่ปลอกไปรอบนึง ซึ่งมันคงถึงขีดจำกัดร่างกาย แน่นอนว่า งานคอนกรีตมันงานหนัก ผมเริ่มรับคนงาน แต่ด้วยที่เงินไม่มีมากจนสามารถจ้างได้ถึง 2 คน เลยประกาศรับแค่คนเดียว โดยผมจะทำเองด้วย ลืมบอกปกติ มีแม่ น้อง กับผม ที่ทำ ผมก็สงสารแม่เห็นแม่เหนื่อย แม่ไม่เคยทำงานแบบนี้ด้วย

จนทำเรื่อยๆมาถึง พค 65 ในระหว่างนั้น ผมเจอปัญหาคือไม่มีรถสำหรับไปส่งของ ถ้าจะซื้อต้องเอารถมาขนเอง มันเป็นปัญหาใหญ่มากๆเลย เพราะตอนนั้นไม่มีเงินเหลือพอจะซื้อรถได้เลย งานสุดท้ายก่อนจะปิดร้าน ผมรับงานเสา ลูกค้า บอกว่าจะเอาเท่าต้นที่นอนอยู่นั้น ตอนนั้นผมตอบไปทันทีว่า นั้น ขนาด 7 ศอก ตกลงกันเรียบร้อย ผมผูกเหล็ก และรีบเท เพราะ ต้องเร่งให้ ลูกค้า พอตอนเทผมเอ๊ะใจว่ามันยาวไปหรือเปล่า เลยไปวัดตัวที่นอนอยู่ ปรากฏว่าเป็นเสา 6 ศอก ตอนนั้นผมเทเรียบร้อยแล้ว จนวันสุดท้ายผมก็ยังมาเครียดอยู่ วันรุ่งขึ้นผมโทรไปขอโทษ ลค และแนะนำให้ไปซื้ออีกร้านหนึ่ง

บทเรียนที่ได้

1.ไม่ว่าจะวางแผนมาดีขนาดไหน ก็ต้องเจอสิ่งที่ไม่คาดคิด

2.การทำธุรกิจต้องมีเงินหมุน

3.ทำธุรกิจส่วนตัว ต้องตื่นตัวตลอดเวลา เพราะเราไม่มีเงินเดือน แต่เรามีรายจ่ายทุกเดือน

4.เตรียมรับมือกับความเสียใจ แต่อย่าเสียใจนาน

5.ธุรกิจประเภทนี้มีขนาดที่ใหญ่ ใช้เงินทุนเยอะ

6.การทำหลายๆอย่างด้วยตัวคนเดียวนั้นไม่ฉลาดเอาสะเลย แถมยังผิดพลาดง่ายๆสะอีก

7.ระวังธุรกิจครอบครัวจะทำลายชีวิตครอบครัวคุณ

#กิจการส่วนตัว #ธุรกิจเล็กๆ #งานก่อสร้าง