ประสบการณ์ส่วนตัวของผมเกี่ยวกับ "What Have You Done for Me Lately? Syndrome" คือการที่เราเคยเห็นคนที่เคยทำดีมาตลอดกลับถูกตัดสินแค่ผลงานล่าสุดแบบเดียวกับที่บทความได้เตือน ผมเคยเป็นหัวหน้าทีม และสังเกตว่าบางครั้งเมื่อสมาชิกทีมทำงานไม่ดีในช่วงเวลาสั้นๆ เราก็มักจะลืมความทุ่มเทและผลงานที่ผ่านมา ทั้งที่ผลงานเก่านั้นเป็นสิ่งสำคัญที่แสดงถึงความสามารถจริงๆ สิ่งที่ผมเรียนรู้คือ การยึดติดแค่ผลงานล่าสุดไม่ได้ช่วยให้ทีมเติบโต แม้แต่ในความสัมพันธ์กับครอบครัว ผมก็เคยเจอช่วงเวลาที่ลูกหรือคนใกล้ชิดทำผิดพลาดหรือผิดหวัง ซึ่งถ้าเราตัดสินแค่นั้นอาจทำให้ความสัมพันธ์แย่ลง การมองเห็นคุณค่าของคนจากเส้นทางทั้งหมดที่เขาเคยเดินผ่าน ทำให้เรามีความอดทนและเข้าใจมากขึ้น ผลงานย้อนหลังและความพยายามที่สั่งสมมานั้นเป็นตัวบ่งชี้ที่สำคัญว่าสิ่งที่คนๆ นั้นทำได้ไม่ใช่แค่เรื่องโชคช่วยหรือเหตุการณ์ชั่วครั้งชั่วคราว ผมแนะนำว่าควรสร้างระบบประเมินและให้กำลังใจที่ครอบคลุมถึงผลงานระยะยาว และไม่ตัดสินเพียงผลลัพธ์ทันที เพื่อรักษาแรงจูงใจและความสัมพันธ์ที่ดีในทุกกลุ่ม ไม่ว่าจะเป็นทีมงาน ครอบครัว หรือวงสังคม สุดท้าย ควรถามตัวเองเสมอว่าเรากำลังมองคนรอบตัวด้วยสายตาที่เห็นเพียงผลลัพธ์ปัจจุบัน หรือเรามองเห็นคุณค่าจากความตั้งใจและการเดินทางที่ผ่านมาของเขาด้วย เพราะการเห็นคุณค่าอย่างแท้จริงนั้นจะเป็นกำลังใจและแรงผลักดันที่สำคัญในการสร้างความสำเร็จในระยะยาว