🌈Each type of noun🌟

เวลาสอนเรื่อง “คำนาม” ฉันมักเริ่มจากคำถามเดียวที่เด็ก ๆ ชอบถามมากที่สุด: คำนามมีอะไรบ้าง และคำนามมีกี่ชนิด? สรุปแบบที่ใช้ได้จริงคือ “คำนาม 5 ชนิด” ซึ่งช่วยให้แยกคำได้เป็นระบบ และทำแบบฝึกหัดได้ง่ายขึ้น 1) สามานยนาม (คำนามทั่วไป) ใช้เรียกคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ แบบ “ทั่วไป” ไม่เฉพาะเจาะจง ตัวอย่าง: เด็ก, ครู, สุนัข, แมว, โต๊ะ, โรงเรียน, ตลาด ทริกที่ใช้: ถ้าพูดแล้วนึกภาพได้หลายอัน แปลว่าน่าจะเป็นสามานยนาม 2) วิสามานยนาม (คำนามเฉพาะ) เป็นชื่อเฉพาะของคน/สัตว์/สิ่งของ/สถานที่/หน่วยงาน ตัวอย่าง: กรุงเทพมหานคร, โรงเรียนบ้านดอน, แม่น้ำเจ้าพระยา, มาล่า (ชื่อสัตว์เลี้ยงก็ได้) ทริกที่ใช้: มัก “เขียนตัวอักษรตัวแรกเป็นตัวใหญ่” ในภาษาอังกฤษ แต่ภาษาไทยดูจากความเป็นชื่อเฉพาะ เช่นชื่อคน/ชื่อโรงเรียน/ชื่อจังหวัด 3) คำนามรวม เป็นคำที่เรียก “เป็นหมู่ เป็นกลุ่ม” ตัวอย่าง: ฝูงสุนัข, กองหนังสือ, คณะครู, กลุ่มนักเรียน, ฝูงปลา ทริกที่ใช้: ถ้ามีคำบอกกลุ่ม เช่น ฝูง/กอง/คณะ/หมู่/ชุด มักเข้าข่ายคำนามรวม 4) คำนามนับได้ นับเป็นจำนวน 1, 2, 3… ได้ และมักเติมลักษณนามได้ชัด ตัวอย่าง: ดินสอ 3 แท่ง, หนังสือ 2 เล่ม, สุนัข 1 ตัว 5) คำนามนับไม่ได้ นับตรง ๆ ไม่ได้ ต้องใช้หน่วย/ภาชนะ/ปริมาณช่วย ตัวอย่าง: น้ำ, ข้าว, น้ำตาล, อากาศ วิธีใช้ให้เด็กเข้าใจ: เปลี่ยนเป็น “หนึ่งแก้วน้ำ/หนึ่งถุงข้าว/น้ำตาลหนึ่งช้อน” จะเห็นว่าต้องพึ่งคำบอกปริมาณ สรุปแบบจำง่ายที่ฉันชอบใช้หน้าห้อง: คำนาม = คำเรียก คน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ (รวมความคิด/อาการได้ด้วย) แล้วค่อยคัดแยกเป็น 5 ชนิดตาม “ทั่วไป-เฉพาะ-เป็นกลุ่ม-นับได้-นับไม่ได้” ถ้าจะให้เด็กฝึกเร็ว ๆ ลองให้เขียนคำรอบตัวจากภาพ/ของจริง เช่น “เตา” “สุนัข” “โรงเรียน” แล้วให้วงว่าคำไหนเป็นสามานยนาม คำไหนเป็นวิสามานยนาม หรือคำไหนนับได้/นับไม่ได้ วิธีนี้ช่วยลดการเดา และทำให้จำได้นานขึ้นค่ะ