Wedding Day......
Wedding Day
วันนี้เป็นวันแต่งงานของอาฉัน
อาเป็นผู้ชายที่อบอุ่นมาก เป็นคนที่คอยดูแลทุกคนรอบตัวเสมอ น่ารัก ใจดี และเป็นที่รักของคนในครอบครัว วันนี้ฉันได้เห็นรอยยิ้มของเขาในวันที่เริ่มต้นอีกบทหนึ่งของชีวิต
เจ้าสาวสวยมาก และน่าแปลกที่เธออายุน้อยกว่าฉันเสียอีก
งานวันนี้เต็มไปด้วยสมาชิกในครอบครัวที่เดินทางมาจากประเทศพม่า ทั้งปู่ ย่า แม่ของย่า รวมถึงอา ๆ ทุกคนก็มากันพร้อมหน้า พ่อของฉันเป็นพี่คนโต มีน้องชายสองคน และน้องสาวหนึ่งคน ส่วนอาที่แต่งงานในวันนี้เป็นน้องชายคนเล็กของพ่อ และอายุห่างจากฉันไม่มากนัก
ทุกคนเป็นคนเชื้อสายเนปาล
ตลอดทั้งงาน ทุกคนพูดภาษาเนปาลกันอย่างเป็นธรรมชาติ ส่วนฉันกลับพูดไม่ได้เลย ได้แต่นั่งฟังด้วยความรู้สึกแปลก ๆ เหมือนกำลังมองเห็นรากเหง้าของตัวเองผ่านภาษาที่ฉันไม่เคยเรียนรู้
วันนี้น้องสาวลูกพี่ลูกน้องของฉันก็มาด้วย พอมองไปรอบ ๆ ก็อดยิ้มไม่ได้ เพราะหลายคนมีหน้าตาคล้ายฉันอย่างน่าประหลาด
สิ่งหนึ่งที่ฉันสังเกตเห็นมาตลอดคือวิถีชีวิตของครอบครัวเรา
พวกเขาใช้ชีวิตเรียบง่ายมาก กินอาหารง่าย ๆ อย่างนม ขนมปัง ถั่ว และอาหารพื้นฐาน ไม่กินหมูหรือเนื้อสัตว์หลายชนิด ไม่ฟุ่มเฟือย ไม่ตามกระแส ไม่ใช้เงินกับของราคาแพงโดยไม่จำเป็น
เสื้อผ้าในชีวิตประจำวันก็เรียบง่าย ธรรมดา แต่เมื่อถึงวันสำคัญอย่างงานแต่งงาน ทุกคนกลับแต่งตัวอย่างสง่างาม ใส่เครื่องประดับทองคำและชุดสวยงามตามวัฒนธรรมและความเชื่อ เป็นความหรูหราที่มีความหมาย ไม่ใช่เพื่ออวดใคร
ฉันรู้สึกว่า การได้อยู่ท่ามกลางครอบครัวแบบนี้ ทำให้ตัวเองซึมซับความประหยัด ความพอดี และการใช้ชีวิตโดยไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใครมากขึ้นเรื่อย ๆ
บางที...ความมั่งคั่งอาจไม่ได้เริ่มจากการมีเงินมาก แต่เริ่มจากการรู้จักใช้ชีวิตอย่างพอดี
วันนี้ฉันไม่ได้กลับบ้านพร้อมแค่ภาพความทรงจำของงานแต่งงาน
ฉันกลับมาพร้อมแรงบันดาลใจ
แรงบันดาลใจที่จะตั้ งใจทำงาน เก็บเงิน สร้างธุรกิจของตัวเองให้สำเร็จ
และฉันหวังว่าสักวันหนึ่ง จะมีวันของฉันเหมือนกัน
วันที่ธุรกิจที่ฉันสร้างด้วยสองมือเติบโตอย่างมั่นคง และคนในครอบครัวที่ฉันรัก จะเดินทางมาพร้อมหน้ากันอีกครั้ง...
ไม่ใช่เพื่อมาร่วมงานแต่งงาน
แต่เพื่อมายืนอยู่ข้าง ๆ และร่วมแสดงความยินดีกับความสำเร็จของฉัน








