20 พค.69
‘ศาลอุทธรณ์ภาค 4’ พิพากษากลับ ลงโทษจำคุก 3 ปี ไม่รอลงอาญา คดี ม.112-พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ ของ ‘โตโต้’ นายปิยรัฐ จงเทพ สส.พรรคประชาชน และอดีตนักกิจกรรมกลุ่ม WeVo กรณีติดตั้งป้ายวิจารณ์การผูกขาดวัคซีนโควิด ที่ จ.กาฬสินธุ์ เมื่อปี 2564
ก่อนหน้านี้ ศาลชั้นต้นยกฟ้องคดี เห็นว่าโจทก์ไม่มีพยานหลักฐานยืนยันว่าจำเลยร่วมติดต่อป้าย-โพสต์ข้อความ
ขณะนี้อยู่ระหว่างยื่นประกันตัวในชั้นฎีกา
คดีความที่เกี่ยวข้องกับมาตรา 112 และ พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ ที่ ‘โตโต้’ ปิยรัฐ จงเทพ ต้องเผชิญในครั้งนี้ถือเป็นเรื่องที่สร้างกระแสและข้อถกเถียงในสังคมไทยอย่างกว้างขวาง เนื่องจากประเด็นการวิพากษ์วิจารณ์การผูกขาดวัคซีนโควิด-19 เป็นเรื่องที่ประชาชนให้ความสนใจและมีผลกระทบต่อการจัดการวัคซีนในภาพรวม จากประสบการณ์ส่วนตัวในการติดตามข่าวสารและการเมืองไทย ผมพบว่าคดีที่เกี่ยวข้องกับมาตรา 112 มักจะมีความละเอียดซับซ้อนและเป็นประเด็นที่เกี่ยวข้องกับเสรีภาพในการแสดงออกอย่างสูง ศาลมักจะต้องพิจารณาหลักฐานและบริบทของการแสดงออกอย่างรอบคอบ ในกรณีของ ‘โตโต้’ ที่ถูกลงโทษจำคุก 3 ปี ไม่รอลงอาญา แม้ก่อนหน้านี้ศาลชั้นต้นจะยกฟ้อง เพราะเห็นว่าไม่มีพยานหลักฐานเพียงพอ ยิ่งสะท้อนให้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงและความเข้มงวดในการตีความกฎหมายของศาลอุทธรณ์ สำหรับประชาชนที่ติดตามคดีนี้อย่างใกล้ชิด ก็อาจรู้สึกว่าการแสดงความเห็น วิจารณ์ หรือการใช้เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นต่อประเด็นสาธารณะในประเทศไทยยังมีความเสี่ยงและต้องใช้ความระมัดระวังสูง ซึ่งในขณะนี้ที่ ‘โตโต้’ ต้องยื่นขอประกันตัวในชั้นฎีกา ก็ถือเป็นกระบวนการทางกฎหมายที่ยังเปิดโอกาสให้มีการพิจารณาคดีอย่างละเอียดอีกครั้งหนึ่ง ทั้งนี้ การสืบเนื่องของคดีนี้ยังเป็นประเด็นที่ควรจับตามอง เพราะจะส่งผลต่อภาพรวมของสิทธิเสรีภาพในการพูดและแสดงความเห็นในสังคมไทยต่อไป
