ลูกคือของเล่น...ของพ่อแม่

ลูกคือของเล่นของพ่อแม่....🧸

... จากหลายๆ นิยามที่บอกว่าลูกเหมือนอะไร ผมว่าผมชอบคำนี้ที่สุดเลย

วันนี้จะถือโอกาสชวนคุยกันหน่อยในฐานะพ่อแม่ คุณมองลูกเปรียบได้กับอะไร??

.

1. แก้วตาดวงใจ 2.ความรับผิดชอบ 3.กองทุนเกษียณ 4.เงาสะท้อน 5.เครื่องทดสอบความอดทน

6. ภาระ 7.ความหวัง 8.ความสำเร็จ 9.ผู้สืบทอด 10.ของเล่น

.

ผมว่าเราสามารถนิยามลูกเป็นอะไรก็ได้ทั้งนั้น เพราะสุดท้ายก็จะมีเหตุผลมารองรับอยู่ดี

ไม่ว่าใครจะเลือกอะไรก็ไม่มีถูกหรือผิด อยู่ที่เราเจออะไรมาในอดีตหรือเราอยากให้มันเป็นยังไงในอนาคต

แต่ทุกคนคงรู้คำตอบของผมแล้วใช่ไหมครับว่าผมเลือกข้อ 10.ที่เปรียบลูกเหมือนของเล่นของพ่อแม่

.

ทุกครั้งที่ผมพูดให้คนรอบตัวฟัง ก็จะไม่ค่อยมีใครเห็นด้วยกับผมซักเท่าไหร่

และคำตอบส่วนใหญ่ก็จะออกไปทาง >>ความรับผิดชอบซะมากกว่า 💸

อาจจะด้วยเพราะค่าใช้จ่ายการในการเลี้ยงดูลูกและค่าการศึกษาเล่าเรียนที่เพิ่มขึ้น

ค่ารักษาพยาบาลที่แพงขึ้นและค่าครองชีพที่สูงขึ้น จึงทำให้คนวัยหนุ่มสาว

นำค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูลูก มาเทียบกับรายรับที่จะได้ในอนาคต

และบางคนก็ตัดสินใจที่จะไม่มีลูกเพราะกลัวว่าจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายไม่ไหว

.

การมีลูก 1 คนในปี 202x เป็นต้นไปนั้นถือว่าเป็นเรื่องที่มีอะไรให้คิดและให้กังวลมากมาย

เพราะปลายทางเราก็อยากให้ลูกดูแลตัวเองได้ และ ระหว่างทางเราก็อยากสร้างพื้นฐานที่ดีที่สุด

เท่าที่เงินที่เรามีจะจ่ายไหว แต่ถ้ามาลองคิดดูว่าอีก 25ปีข้างหน้าโลกจะเป็นยังไง

งานทั่วไปจะมีให้ทำหรือเปล่า? ส่งเรียนแพงจบมาแล้วลูกจะได้งานที่ดีกว่าแค่ไหน?

น้ำจะท่วมตรงไหนบ้างหรือเปล่า? ประเทศเราจะเป็นอย่างไร?จะยังน่าอยู่หรือไม่?

...และถ้าเรามีลูก เราจะมีเงินเหลือมาดูแลตัวเองไปตลอดชีวิตได้หรือไม่?

.

ผมว่าคนมากกว่า 90%+ ในสังคมไทยคงไม่ได้มีเงินมากพอที่จะทำทุกเรื่องในชีวิตให้ดีที่สุดได้

และผมก็ล้วนมีเรื่องที่ต้องการใช้เงินเต็มไปหมด การเลือกทำอะไรบางสิ่งก็อาจจะหมายถึง

การที่ผมจะต้องทิ้งอะไรบางอย่างไปด้วยเช่นกัน...เพราะทรัพยากรเรื่อง "เงินและเวลา" ของครอบครัวเรามีจำกัด...การมีลูกจึงทำให้ชีวิตเราเปลี่ยนไปและไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกต่อไป

ผมรู้สึกว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีในอีกแบบ...และการใช้ชีวิตจะต้องมี 3 คนตลอด

ทำให้บางครั้งก็อดคิดถึงความสุขในการใช้ชีวิตตอนที่มี 2 คนไม่ได้ 🤣

.

และเหตุผลที่ผมคิดว่าลูกเปรียบได้เหมือนของเล่นก็คงเป็นเพราะจริงๆแล้วลูกก็คงโตไปในรูปแบบ

ที่ผมอยากจะให้เป็นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะต่อให้ผมจะอยากเปิดโอกาสให้ลูกมากแค่ไหน

ความรู้และประสบการณ์และโอกาสที่ผมมีให้ก็คงน้อยมากๆเมื่อเทียบกับความรู้และโอกาสทั้งหมดที่มีบนโลกนี้ นึกภาพก็คงไม่ต่างอะไรจากการให้ลูกสุ่มเลือกของรางวัลจากสิ่งที่พ่อซื้อมาให้ทั้งหมด และเมื่อผมนำมุมมองการใช้ชีวิตในวัยเกษียณในรูปแบบที่ไม่อยากเป็นภาระลูกมารวมด้วยแล้ว ผมก็ยิ่งเห็นภาพปลายทางที่วันนึงมันก็ต้องแยกย้าย ดังนั้นถ้าเราไม่เล่นของเล่นชิ้นนี้ตอนนี้แล้วเราจะไปเล่นตอนไหนกัน?

.

การเปรียบลูกเป็นของเล่น ก็เหมือนการเตือนใจให้ผมมีความสุขกับปัจจุบัน เพราะผมและภรรยาเป็นคนที่

มันจะเผลอทำงานจนลืมเวลาอยู่บ่อยครั้ง เราตื่นมาทำงานได้ตั้งแต่เช้ายันมืดและทำได้อย่างไม่มีวันหยุด การมีของเล่นที่วันนึงมันจะไม่ยอมให้เราเล่น จึงเป็นสิ่งที่จะคอยเตือนให้เราเรียงความสำคัญของเวลาชีวิตอยู่เสมอ

.

ไหนใครมองลูกเป็นอะไร?เพราะอะไร? หรือทำไมถึงไม่อยากมึลูก? มาแชร์กันหน่อยครับ

#พ่อกับลูก #พ่อลูกอ่อน #ค่าเทอมลูก #ลูกชาย #การเงินครอบครัว