“แมวเป็นของมึนเมา” สำหรับเราไม่ได้แปลว่าอะไรน่ากลัวนะ แต่มันคือความรู้สึกที่โดนแมวสะกดจริง ๆ แบบเห็นแค่แววตาก็ใจอ่อน พอเริ่มดูคลิปแมวหรือรูปแมวปุ๊บ จะเผลอไถต่ออีกนิด…แล้วอีกนิด จนรู้ตัวอีกทีผ่านไปเป็นชั่วโมง ทั้งที่ตั้งใจแค่ “ดูแป๊บเดียว” เหตุผลที่เรารู้สึกว่าแมวทำให้ติดได้ น่าจะเพราะมันคาดเดายากนี่แหละ บางวันทำหน้านิ่งเหมือนไม่แคร์โลก แต่อีกนาทีก็เดินมาถูขาเหมือนจะง้อ พอแมวเลือกเข้ามาหาเราก่อน ความฟินมันคูณสิบ แบบได้รับรางวัลจากจักรวาลทาสแมวเลย อีกอย่างคือเสียงคราง “เพอร์” (purr) หรือจังหวะนวด ๆ ทำให้บรรยากาศสงบมาก เราเคยเครียดจากงาน พอได้อยู่ใกล้แมวสักพักมันช่วยให้ใจเย็นลงแบบไม่รู้ตัว เลยเข้าใจว่าทำไมหลายคนถึงชอบไปคาเฟ่แมวหรืออยู่กับแมวเพื่อฮีลใจ ถ้าใครอยากอินกับฟีล “แมวเป็นของมึนเมา” แบบเต็ม ๆ ลองไปคาเฟ่แมวดูนะ สำหรับเรา คาเฟ่แมวที่ดีควรสะอาด ไม่มีกลิ่นแรง มีจุดล้างมือ/เจลแอลกอฮอล์ และมีพื้นที่ให้แมวหนีไปพักได้ (เพราะแมวก็ต้องมีโหมดไม่พร้อมเข้าสังคมเหมือนกัน) เวลาไปเล่นอย่าอุ้มฝืน อย่าไล่จับ ให้ใช้ของเล่นล่อเบา ๆ แล้วรอจังหวะที่เขาเปิดใจเอง สนุกกว่าและแมวไม่เครียด ทริคเล็ก ๆ ของทาสแมว: ใส่เสื้อผ้าที่ไม่ติดขนง่าย (สีไม่เข้มมากช่วยได้), พกหวีลูกกลิ้งเก็บขน, และถ้าแมวเริ่มหันหูไปข้างหลัง หางฟาด หรือหลบมุม นั่นคือสัญญาณว่าเขาอยากพักแล้ว เราก็ถอยมาเป็นผู้ชมเงียบ ๆ แทน สุดท้ายนี้ ใครที่รู้สึกเหมือนกันว่าดูแมวแล้วหยุดไม่ได้ บอกเลยว่าไม่ได้เป็นอยู่คนเดียว แมวเป็นของมึนเมาจริง ๆ…มึนแบบมีความสุข และพร้อมสมัครเป็นทาสต่อไปแบบเต็มใจ