Working for someone else for 8 hours, but not for 30 minutes. 🤔
If you can work for someone else for 8 hours,
But can't find 30 minutes for yourself.
It's no longer a matter of "time."
It's about who you put first.
And the answer your body says every day is "not yourself."
I'm not saying guilt, I just want you to stop and ask yourself,
⭐ If someone else asks you for 30 minutes, can you arrange it?
"Then why is it enough for yourself to wait?"
Perhaps the problem is not that there is no time, but that we do not consider ourselves important enough to take that time back.
You can start small for 20 minutes, just today.
Don't be perfect. Just have to have yourself on the table. 🤍
Who feels like this? Can tell in the comments.
หลายครั้งที่เราให้เวลาทั้งหมดกับงานและคนรอบข้างจนลืมให้เวลากับตัวเอง ไม่ใช่เพราะไม่มีเวลาแต่เป็นเพราะเราไม่ยอมให้ความสำคัญกับตัวเองมากพอ จากที่เคยลองปรับเวลาวันละ 20-30 นาที เพื่อทำสิ่งที่ชอบ หรือเพียงแค่พักผ่อนในแบบที่ใจต้องการ พบว่าสภาพจิตใจสดชื่นขึ้นมาก สมองปลอดโปร่งและพร้อมรับงานใหม่ๆ ได้ดีขึ้น อารมณ์ดีขึ้นและความเครียดลดลงอย่างเห็นได้ชัด การลงทุนเวลาเพื่อดูแลใจและสุขภาพจิตเป็นสิ่งที่คุ้มค่าต่อการใช้ชีวิต เพราะแม้จะเป็นเวลาสั้นๆ แต่ก็ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานและทำให้เรามีพลังมากขึ้นในทุกด้านของชีวิต หากคุณกำลังรู้สึกว่าตัวเองหมดแรง ลองตั้งเป้าหมายเล็กๆ ว่าอย่างน้อยต้องมีเวลากับตัวเองวันละนิด เช่น ฟังเพลงที่ชอบ อ่านหนังสือ หรือเดินเล่น เพื่อสร้างช่วงเวลาที่เป็นของตนเอง และจะรู้ว่าการรักตัวเองไม่ใช่เรื่องยากเลย อย่ารอให้ความเหนื่อยล้าคร่าชีวิตคุณก่อนถึงจะลงมือเปลี่ยนแปลง ให้เวลากับตัวเองอย่างเหมาะสม และคุณจะพบว่าตัวเองมีพลังและสมดุลชีวิตที่ดีขึ้นเป็นเท่าตัว
